WYNALAZKI XIX WIEKU Radio Radio – dziedzina techniki zajmująca się przekazywaniem informacji na odległość za pomocą fal elektromagnetycznych. Za wynalazcę radia uważa się powszechnie Guglielmo Marconiego. Syn.
Download
Report
Transcript WYNALAZKI XIX WIEKU Radio Radio – dziedzina techniki zajmująca się przekazywaniem informacji na odległość za pomocą fal elektromagnetycznych. Za wynalazcę radia uważa się powszechnie Guglielmo Marconiego. Syn.
WYNALAZKI
XIX WIEKU
Radio
Radio – dziedzina techniki zajmująca się przekazywaniem
informacji na odległość za pomocą fal
elektromagnetycznych.
Za wynalazcę radia uważa się powszechnie Guglielmo Marconiego.
Syn włoskiego inwestora z Lombardii rozpoczął doświadczenia z
przesyłaniem i odbiorem fal radiowych w roku 1894. Pracując w
amatorskich warunkach – i częściowo w tajemnicy przed ojcem –
uzyskał we wrześniu 1895 roku łączność radiową na odległość 1
kilometra. Nie widząc zainteresowania swoim wynalazkiem we
Włoszech, wyjechał w lutym 1896 do Anglii. Z pomocą krewnych
(matka Guglielma, Annie była Irlandką) trafił do naczelnego inżyniera
Poczty Brytyjskiej. 27 lipca 1896 roku zainstalowano sprzęt nadawczy
na dachu Poczty Głównej w Londynie. Odbiornik z drukarką Morse'a
umieszczono na dachu odległego o kilometr budynku. Sam Guglielmo
operował kluczem telegraficznym, a widzowie przy drukarce mogli
odczytać przekazywany tekst. Zdarzenie to uznane zostało za pierwszą
publiczną próbę radia. Następnie, w roku 1899 odbyła się próba
przekazu sygnału przez kanał La Manche. Jeszcze później, w roku 1901
przekazano wiadomość przez Ocean Atlantycki z Kanada do Anglii.
Pierwszym sygnałem, który przesłano przez Atlantyk była litera „S„
alfabetu Morse’ a.
Samolot
Samolot – statek powietrzny cięższy od powietrza
(aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki
wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w
danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg
potrzebny do utrzymania prędkości w locie poziomym
wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
Ludzie w zamierzchłych czasach myśleli o lataniu. Na
podstawie obserwacji ptaków Leonardo da Vinci (14521519) zaprojektował pierwszą Lotnie. Pionierzy latania
tacy jak Niemiec Otto Lilienthal (1848-1896) udowodnili,
że szybowiec może wynieść człowieka w powietrze.
Czajnik
elektryczny
Czajnik elektryczny – urządzenie do gotowania wody za pomocą
energii elektrycznej. Pierwszy czajnik elektryczny powstał w
1891 roku i został wyprodukowany przez firmę Carpenter Electric
Company of. St. Paul z Minnesoty.
Pierwsze takie czajniki gotowały wolno oraz posiadały
niewymienialne elementy grzewcze umieszczone w
podstawach. Obecnie czajniki elektryczne gotują wodę bardzo
szybko i nie powodują dużych kosztów eksploatacji. Niemniej
jednak posiadają one dużą moc (zwykle ok. 2000-2200 W chociaż zdarzają się nawet do 3000 W) i używając ich należy
zwrócić uwagę na to, czy instalacja elektryczna jest
dostosowana do takich obciążeń, gdyż często powodują one
zadziałanie bezpieczników lub wyłączników instalacyjnych.
Karabin maszynowy
Karabin maszynowy – samoczynna , zespołowa broń palna strzelająca
amunicją karabinową o kalibrze do 20 mm. Karabiny maszynowe
bardzo często są zasilane taśmą nabojową, gdzie umieszczona jest
amunicja.
W 1862 roku powstał pierwszy nadający się do użytku w praktyce
karabin maszynowy, który skonstruował Richard Gatling; Hiram
Stevens Maxim w 1883 roku zbudował pierwszy karabin maszynowy
w pełni automatyczny.
Początkowo była to broń defensywna, dopiero wprowadzone
ręczne karabiny maszynowe nadawały się do działań zaczepnych,
mógł je bowiem obsługiwać jeden żołnierz. Zasada działania polega
na krótkim odrzucie lufy lub zdecydowanie częściej długim odrzucie
lufy albo odprowadzaniu części gazów prochowych przez specjalny
otwór w lufie i przewód gazowy. ta ostania metoda współcześnie
dominuje. Chłodzenie zapewniała ciecz (starsze konstrukcje),
obecnie stosuje się chłodzenie powietrzem i łatwo wymienne lufy.
Gramofon
Gramofon – urządzenie do odtwarzania dźwięku zapisanego na
płytach gramofonowych. W Polsce często mylnie nazywany
adapterem.
Gramofon wyewoluował z fonografu i odziedziczył jego zasadę
działania. Nośnikiem informacji jest obracająca się płyta z
wyżłobionym spiralnym rowkiem, w którym prowadzona jest igła.
Drgania igły przetwarzane są we wkładce na impulsy elektryczne. W
innych, znacznie nowszych rozwiązaniach konstrukcyjnych zamiast
igły stosuje się promień lasera.
Rewolwer
Rewolwer – wielostrzałowa broń powtarzalna, w której
funkcję magazynka niewymiennego spełnia obrotowy
bęben z kilkoma komorami nabojowymi. Rewolwer
został wynaleziony w 1835r. Przez Samuela Colta.
Pierwsza udana konstrukcja rewolweru autorstwa Colta umożliwiała
obrót i ustalenie bębna we właściwej pozycji poprzez odciągnięcie
kurka. W wyniku obrotu bębna wokół osi równoległej do osi lufy,
poszczególne komory nabojowe ustawiają się kolejno na
przedłużeniu osi lufy. Po odpaleniu spłonki naboju za pomocą kurka,
pocisk opuszcza komorę nabojową w bębnie, przedostając się do
lufy i następnie wylatując z niej.
Żelazko elektryczne
Żelazko elektryczne – urządzenie służące do
prasowania, czyli wygładzania tkaniny za pomocą
wysokiej temperatury i nacisku. Prasowanie działa, gdyż
pod wpływem temperatury rozluźniają się więzy w
cząsteczkach polimerów tworzących włókna tkaniny.
Kiedy włókna są gorące, rozprostowują się pod naciskiem
żelazka i zachowują kształt po ochłodzeniu. Niektóre
tkaniny jak np. bawełna wymagają też zastosowania
wody. Żelazko elektryczne zostało wynalezione w 1882
r. przez Henriego Seelyiego.
Żelazko na węgiel drzewny
Wieczne pióro
Wieczne pióro — przyrząd do pisania na papierze, w
którym materiałem pisarskim jest płynny atrament,
spływający pod wpływem siły grawitacji przez kapilarę do
metalowej końcówki zwanej stalówką. Zostało
wynalezione przez Lewisa Edsona Watermana w 1884r.
Obecnie wieczne pióra są rzadziej używane ze względu na swoją
cenę. Długopisy są o wiele tańsze w produkcji , jednak przez wiele
osób są cenione ze względu na mniejsze zmęczenie dłoni osoby
piszącej (pióro wymaga mniejszego nacisku niż tradycyjny długopis)
oraz ze względu na większą estetykę kreślonych znaków.
Dynamit
Dynamit – materiał wybuchowy wynaleziony przez Alfreda Nobla
opatentowany w 1867 roku. Początkowo zawierał 75% nitrogliceriny i
25% ziemi okrzemkowej. Wykorzystanie tego ostatniego składnika i
wytworzenie dynamitu było właściwie dziełem przypadku - ziemia
okrzemkowa zwykle służyła do uszczelniania metalowych naczyń, w
których przechowywano alkoholowy roztwór nitrogliceryny. Ziemia
okrzemkowa nasycona nitrogliceryną ma ciastowatą konsystencję i
można ją rolować w laski bez ryzyka przedwczesnego wybuchu.
Nowoczesny dynamit zawiera ok. 10% nitrogliceryny, a pozostałymi
składnikami użytymi w jego produkcji mogą być: materiał porowaty,
materiał palny oraz substancje wybuchowe.
Materiał wybuchowy typowo owinięty jest osłonką warstwową,
posiada spłonkę, lont, a dodatkowe laski dynamitu przymocowane
są taśmami.
A. Materiał porowaty, nitrogliceryna, materiał
palny, nitroceluloza i azotan amonu
B. Ochronna warstwa otaczająca materiał
wybuchowy
C. Spłonka
D. Lont
E. Paski metalu utrzymujące laski dynamitu
Źródła – tekst i grafika
http://pl.wikipedia.org/wiki/Radio
http://pl.wikipedia.org/wiki/Samolot
http://pl.wikipedia.org/wiki/Czajnik_elektryczny
http://pl.wikipedia.org/wiki/Karabin_maszynowy
http://pl.wikipedia.org/wiki/Gramofon
http://pl.wikipedia.org/wiki/Rewolwer
http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BBelazko_elektryczne
http://pl.wikipedia.org/wiki/Wieczne_pi%C3%B3ro
http://pl.wikipedia.org/wiki/Dynamit
Koniec
Autorzy: Kinga Birówka i Sandra Orzechowska