De Vrijmetselaarij en de nieuwe wereld orde

Download Report

Transcript De Vrijmetselaarij en de nieuwe wereld orde

14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 1
6.0 De Vrijmetselaarij en de nieuwe wereld orde.
NWO staat voor de New World Order. Nederlands vertaalt de nieuwe wereld orde. De NWO
is een uiterst select elitair gezelschap van mensen die de wereld voorbereiden op de komst
van lucifer. Dit is Bijbels gezien correct, want de gevallen engel lucifer, alias de satan zal
komen. Deze mensen weten wie hij is en willen samen met hem heersen over alle mensen,
door onder andere de invoering van totale controle (meer daarover in een volgend artikel).
De NWO werkt met een verborgen agenda en schaduw regering dat andere regeringen
domineert. Zo sprak de toenmalige president van de Verenigde Staten, Roosevelt, de
volgende woorden: “Achter de zichtbare regering zit een onzichtbare regering op de troon,
die aan het volk geen trouw en geen verantwoording schuldig is.”
De Bijbel spreekt misschien niet met de letterlijke woorden New World Order, maar toch is er
denk ik wel het één en ander Bijbels te verantwoorden.
De NWO wil en zal samen regeren met lucifer (Opb 13:1-10, 17:12).
Dat betekend dat lucifer boven hen staat en dus de heerser genoemd kan worden. Waar hij
over zal heersen is: alles en iedereen op de aardbol. De titel die de Bijbel hem geeft is:
overste der wereld (Joh. 14:30).
Één van de dingen die onder de aanvoering van NWO en de antichrist zal gebeuren, staat in
Ps.83: 3 Want zie, Uw vijanden maken getier, en Uw haters steken de kop op. 4 Zij maken
listig een heimelijke aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen tegen Uw verborgenen. 5 Zij
hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan de
naam van Israël niet meer gedacht worde. 6 Want zij hebben in het hart tezamen
beraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt;
Ook hoe we met dit fenomeen als Christenen moeten omgaan, beschrijft de Bijbel uitvoerig.
Dit lezen we in Ef. 5:11-16 11 En hebt geen gemeenschap met de onvruchtbare werken der
duisternis, maar bestraft ze ook veeleer. 12 Want hetgeen heimelijk door hen geschiedt, is
schandelijk ook te zeggen. 13 Maar al deze dingen, door het licht bestraft zijnde, worden
openbaar; want al wat openbaar maakt, is licht. 14 Daarom zegt Hij: Ontwaakt, gij, die slaapt,
en staat op uit de doden; Christus zal over u lichten. 15 Ziet dan, hoe gij voorzichtig wandelt,
niet als onwijzen, maar als wijzen. 16 De tijd uitkopende, daar de dagen boos zijn.
overzicht
6.1 Metselaar.
6.2 Onstaan van de vrijmetselaarij.
6.3 Wie zijn dat dan? (En wie financierd dit)
6.4 De illuminatie.
6.5 De verenigde staten.
6.6 De europese gemeenschap.
6.7 De nieuwe wereld orde.
6.8 Israel.
6.9 Opbouw organisatie.
Een oud (maar weliswaar) opvallend bericht uit De Telegraaf.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 2
De Orde van Vrijmetselaren hoeft voortaan geen belasting meer af te dragen over
ontvangen giften. Het genootschap staat te boek als goed doel...?!
6.1 Metselaar.
De legende van de Ambacht in de Oude Grondwetten verwijst naar Nimrod als één van de
stichters van Metselwerk. Aldus in lidstaten van York, Nr. 1, lezen wij: „Bij ye het maken van
ye toure van Babell waren er een Masonrie eerst veel wordt geacht die van, en de Koning
van yt geroepen Nimrod Babilon was een Metselaar zelf en hield goed van Metselaars.“
Nochtans, komt hij niet in de huidige rituelen voor.
Vrijmetselaar betekendt ook het werken en ontplooien van jezelf, zonder enige vorm van
gezag of regels waar je rekening mee hoeft te houden.
Een andere tekst die het bouwmateriaal uitlegt.
De bouwmaterialen worden – voor de hoorder die de plaatselijke
situatie niet kent – nauwkeurig vermeld. Er worden tichels gebruikt.
In Egypte werden de tichelstenen meestal in de openlucht gedroogd. In
Mesopotamië was ook het branden populair.
De gebrande tegels waren erg duur vanwege de schaarste aan brandstof.
Om die reden werden ze alleen gebruikt voor bijzondere gebouwen. Als
voorbeeld is te noemen het paleis van Nebukadnezar. Door het branden
werden de tegels geel en glashard. Bij gebrek aan stenen werden er in
Mesopotamië andere bouwmaterialen gebruikt voor grote gebouwen
dan in Kanaän. In Kanaän was een overvloed aan stenen en die werden
voor allerlei doeleinden gebruikt. Op grond van Jesaja 9 kunnen we
zeggen dat tichels minder sterk zijn dan gehouwen stenen.
Als cement tussen de stenen wordt asfalt aangegeven. Het gaat dan
vermoe-delijk om een zwartbruin of zwart mineraal hars. Door
blootstelling van aard-olie aan lucht is het door langzame oxidatie – uit
aardolie – ontstaan. Uit opgravingen is gebleken dat het in Babylonië en
Assyrië bij het bouwen met tegels werd gebruikt.
Het leem – waar verder nog over gesproken wordt – werd niet alleen
Genesis 10:1 - 11:3
door pottenbakkers gebruikt maar ook als een soort kalk bij het bouwen
met tichelstenen.
6.2 De riddertempeliers hebben zich ontwikkeld tot vrijmetselaars.
6.2.1
De United Grand Lodge of England heeft een bijzonder groot gezag in de wereld. Samen
met de Grand Lodge of Scotland en de Grand Lodge of Ireland vormen zij een autoriteit op
vrijmetselaarsvlak. De Reguliere Grootloge van België en de United Grand Lodge of England
hebben uitstekende vriendschappelijke verhoudingen met elkaar.
In 1751 scheurden een rivaliserende groep vrijmetselaars zich af en richtten een
concurrerende grootloge op, de Antient Grand Lodge. De reden hiervoor was te vinden in het
feit dat de Grand Lodge of London begon af te wijken van zijn oorspronkelijke beginselen,
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 3
ancient landmarks genoemd. Hierdoor stonden de beide grootloges bekend als Antients en
Moderns. De rivaliteit tussen beiden duurde 63 jaar.
In 1809 werd er een vergelijk tussen beide grootloges onderhandeld en in 1813 fusioneerden
beide obediënties tot de United Grand Lodge of England
Vandaag bestaat de United Grand Lodge of England uit 47 provinciale grootloges in
Engeland en Wales die 6.071 loges verenigen, 1 metropolitane grootloge voor Londen die
1.512 loges verenigt (waaronder de van oorsprong Nederlandse Gastvrijheid Lodge) en 32
district grootloges buiten Engeland en Wales die 730 loges vereniging. In totaal zijn er 8.322
loges die allen samen 270.000 leden tellen.
6.2.2 tussentijdse geschiedenis.
Volgens John Aubrey (een oprichter van het Koninklijk Genootschap en zelf vrijmetselaar)
werd Christopher Wren al in 1663 vrijmetselaar.
Desaguliers, de rechterhand van Newton, werd de officiële oprichter van de Grootloge van
Engeland op 24 juni 1717. De oprichtingsvergadering, waarin de vier reeds bestaande loges
werden samengevoegd, vond plaats in de Goose and Gridiron Alehouse, een herberg.
Inspiratie voor dit nieuwe genootschap werd gevonden in het boek The New Atlantis, het
utopisch boek van Francis Bacon. Bacon suggereerde de oprichting van een soort
wetenschappelijke academie die hij "Het huis van Salomon" noemde.
De rituelen, de graden en de vorm van de "tempel" waarin deze eerste vrijmetselaars bij
elkaar kwamen, werden geïnspireerd door het Bijbelse verhaal van Koning Salomon.
De symboliek van de vrijmetselarij is gebaseerd op de bouwkunst en grijpt terug naar de
allereerste bouwmeesters zoals Hiram, die voor koning Salomon de tempel van Jeruzalem
bouwde. In de vrijmetselarij is Hiram Abiff de hoofdarchitect van Koning Salomo’s tempel, die
vermoord werd door drie van zijn werkmannen. Zij wilden hem het geheime wachtwoord
ontlokken dat bij elke graad hoorde waarin hij zijn werklieden had ingedeeld. Hij wordt ook
wel de "zoon van de weduwe" genoemd. De symboliek van het bouwen werd de symboliek
van het leven. De mens was een bouwstuk in wording, of een ruwe steen die kubiek moest
worden.
Om dit nieuwe herengenootschap een oude geschiedenis toe te kennen, lieten ze een
pamflet ("De Constitutie") schrijven, waarin ze beweerden dat de vrijmetselaars opgericht
werden ten tijde van Noach. Een geschiedenis, bijna identiek, aan Isaac Newton’s
ongepubliceerde boek "Chronologie". Een boek waarin Newton Noach zag als de bewaarder
van de oude kennis en oerreligie.
Zo werd deze nieuwe loge gedrenkt in een oeroude geschiedenis met oeroude rituelen,
paswoorden, geheime tekens, begroetingen, en vooral zwijgplicht.
Newton stond bekend om zijn grote drang tot discretie en geheimhouding over zijn
alchemistische, kabbalistische en religieuze kennis. De opzet van de Vrijmetselaarsloges
was om net deze kennis in besloten sfeer met "broeders" te kunnen bespreken. Iedereen die
toetrad deed een eed tot absolute geheimhouding waarbij de straf bij overtreding was dat de
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 4
keel zou overgesneden worden, de tong uitgetrokken en het lichaam in zee zou geworpen
worden.
Van bij aanvang was het de bedoeling dat het een stevige, goed georganiseerde en solide
organisatie zou worden.
Jarenlang was Desaguliers Grootmeester en leider van de Grand Lodge. Hij zocht adellijke
personen om lid te worden, waardoor de loge snel aanzien verwierf en een bolwerk werd van
de adel en koningen. De vrijmetselarij werd heel snel erg populair in Londen en er werden
tientallen loges opgericht met duizenden leden. De grootmeesters van de loge hadden allen
gemeen dat ze ook leden waren van Newton’s Koninklijke Genootschap. Eén op de vijf leden
van het Koninklijk Genootschap werd lid van deze eerste vrijmetselaarsloge.
Zo werd het Koninklijk Genootschap het forum waar Newton zijn natuurfilosofische kennis
kon verspreiden, en de Vrijmetselaarsloge het podium voor zijn esoterische ideeën voor een
besloten kring van broeders…
Nadat Newton tot ridder werd geslagen, liet hij een wapenschild ontwerpen, dat boven de
deur van de boerderij in Woolsthorpe werd geplaatst. Het stelt een schedel voor met
gekruiste beenderen. Dit is een belangrijk vrijmetselaarssymbool voor hergeboorte en
verwijst ook naar de kabbalistische levensboom, waarin het symbool staat voor de poorten
naar hogere kennis die alleen bereikt kunnen worden door een spirituele dood en
hergeboorte.
6.3a De financiers van de vrijmetselaarij.
Zo had Nathan Rothschild na 17 jaar in Londen te hebben vertoefd zijn bedrag van 20.000
pond wat hij van zijn vader had mee gekregen zo’n 2500 keer verdubbeld waarbij hij een
kapitaal had van ruim 50.000.000 pond (daarbij moet men nog de winsten optellen die de
rest van zijn broers hadden vergaard - het Rothschildfortuin wordt voor die tijd geschat op
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 5
meer dan 300.000.000 pond). Het bedrag van Nathan was voor die tijd een bedrag wat
absoluut ongekend was, en omgerekend voor deze tijd miljarden zouden bedragen (een deel
dus van het totale Rothschild fortuin alleen al in die tijd). In 1817 schreef de directeur van de
Pruissische schat na een bezoek aan Londen, dat Nathan een ongelooflijke invloed had op
alle financiele zaken in Londen. Hij zei letterlijk; ‘Zijn macht als bankier is enorm.’ Ook de
secretaris van de Oostenrijkse prins Mettemich zei over de Rothschilds; "Zij zijn de rijkste
mensen in Europa." Door de absolute coöperatie met de rest van de familie, en het uitvoeren
van zeer slimme gedeelde bankierstechnieken waarbij men geld uitwisselde en ook
achterhield, werden ze extreem rijk.
Zo rond de helft van de 19e eeuw domineerden de Rothschilds al de rest van de Europese
banken, en werden ze de rijkste familie van de wereld. Een groot deel van de Europese
aristocratie had in die tijd al enorme schulden bij de Rothschilds. De Rothschilds alszijnde
bankiers van zoveel landen waren absoluut een autonome macht te noemen, en dus
absoluut onafhankelijk van de naties waar zij opereerden (nog steeds). Wanneer
bijvoorbeeld een natie hen teleurstelde en niet beantwoordde aan hun interesse, dan konden
ze gewoon stoppen met hen geld te verlenen, en groepen tegen hen opzetten (door
financiering) die het politiek gezien niet eens waren met de desbetreffende natie. Dit is dan
ook het ultieme geheim en de werking van het fenomeen globalisering.
Rothschild heeft zoals gezegd een extreme rijkdom, en verkiest door de ‘adviseur’ te spelen
met het absolute monopolie onder zijn beheer, er vooral voor om ‘anoniem’ te blijven. De
absolute macht werkt door zo extreem veel fondsen, bedrijven, banken en commissies heen,
dat het eigenlijk uitgesloten is om als een autonome vestiging aan de Rothschild macht te
ontsnappen. Wilhelm de 1e zei eens bij het aanzicht van het huis wat James Rothschild in
Frankrijk had laten bouwen; "Koningen kunnen dit zichzelf niet permitteren. Dit kan alleen
maar toebehoren aan een Rothschild." Rond 1850 had James Rothschild (Frankrijk) al een
fortuin van rond de 600 miljoen Franse franken. Hij had een slordig bedrag van 150 miljoen
meer dan alle andere bankiers in Frankrijk bij elkaar genomen. Het gewoonlijke inkomen van
Amschel Mayer (Rothschild) was een korte tijd voordat hij stierf al zo’n $40.000.000, en geen
enkel fortuin zou in die tijd hebben kunnen tippen aan 1 enkel jaar van zijn inkomen. Frederic
Morton, de biograaf van de Rothschilds zei eens;
"[De Rothschilds]…. veroverden de wereld veel grondiger, veel sluwer en veel
voortdurender, dan alle Ceasar’s ervoor."
De Rothschilds begonnen Europa al snel te voorzien van spoorlijnen, en investeerden in de
exploratie van olie in Rusland en de Sahara, investeerden in staalwerken, in het delven van
kolen, financierden de Tsaren van Rusland, ondersteunde de diamantdelving van Cecil
Rhodes (in Afrika), hielp Frankrijk om een Frans imperium op te stellen in Afrika, financierden
de Hapsburg monarchien, hielp in Amerika Rockefellers Standard Oil van de grond te
trekken, en financierde Carnegie steel en Harriman Railroads. Ook de National City Bank
(Rockefeller) in de V.S. werd later geïdentificeerd als een Rothschild bank. Amschel Meyer
Rothschild deed eens de zeer duidelijke uitspraak;
"Laat mij het geld van een Natie uitgeven en controleren, en het interesseert mij niet wie de
wetten schrijft."
Sir Josiah Stamp de president van de Bank of England in de jaren 1920, vertelde later;
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 6
"Het bankwezen werd ontvangen als een onrechtvaardig iets en is geboren in zonde. De
bankiers bezitten de aarde; neem dit van hen af, maar laat hen in de bevoegdheid om
stortingen tot stand te kunnen blijven brengen, en met een knip in de vingers zorgen zij voor
genoeg stortingen om het terug te kopen."
Al voor zo’n 200 jaar liggen de hoofdkwartieren van de Rothschild macht in Londen (New
Court - The city of London), maar qua opstelling is de macht van Rothschild als bijna alles
bepalende, binnen de Rothschild Continuation Holdings (RCH) in Zwitserland te vinden. We
hebben het hier dus over absolute TOP ondernemingen. Voor hier in Nederland valt
bijvoorbeeld als directe onderneming de bank ABN AMRO onder het beheer van Rothschild.
Ook de machtige Warburg Bank (1 van de beheerders van de Amerikaanse Federal reserve)
in Amsterdam behoort tot het Rothschild imperium. De Rothschild Continuation Holdings
(RCH) is de grootmacht onder de Rothschild companies. RCH werd in 1941 opgezet om de
continuiteit van het bankieren voor de Rothschild familie verder te garanderen, en vormt de
sleutel connectie tussen de Rothschild companies in Londen, Frankrijk en Amerika. RCH
heeft de absolute controle over het familiebedrijf N.M. Rothschild company (de Londen
bank), N.M. Rothschild in Denver (opgericht in 1990 - en speelt adviseur inzake de
mijnindustrie in de VS), Rothschild et Cie Banque (Parijs), La Compagnie Financier Edmond
de Rothschild (LCF), N.M. Rothschild Australia Holdings Pty Ltd (N.M. Rothschild Australia
handeld als ‘financieel adviseur’ voor een lange rij aan bedrijven, en ook voor de overheid
van Australië), Rothschild Private Management Ltd in Londen, Rothschild Asset Mgt (welke
verschillende fondsen beheerd onder de naam Five Arrow), La Compagnie Financier
Edmond de Rothschild Banque, LCF Rothschild Group in Luxemburg, Edmond de Rothschild
Venture Capital Management Ltd (een onderdeel van de LCF Rothschild Group in
Luxemburg, gespecialiseerd in Hi-Tech en Medische apparatuur), Arrow Capital Pty ( dit is
de beheerdersmaatschappij speciaal voor ‘risicodragende’ kapitaal activiteiten voor de
Rothschildgroep in Australië, en beheerd meer dan $300 miljoen in fondsen), Golden Arrow
Fund (ook onder het beheer van N.M. Rothschild Australia (als manager) welke $104 miljoen
aan kapitaal heeft om te investeren in de groeifase van Australische bedrijven, hoofdzakelijk
in de goudsector), Portfolio Investment, Rothschild Asian Enterprise Trust, Rothschild
Special situations Trust, Rothschild Asian Bond Trust (deze laatste drie gelden voor Azië),
Rothschild Savings & Growth Trust (Europa), Edmond de Rothschild Funds Managment
(opgericht door LCF Rothschild voor Israël). Daarnaast is de La Compagnie Financiére
(LCF) Rothschild Group de belangrijkste ‘Zwitserse’ tak in het gehele Rothschild Imperium.
N.M. Rothschild in Londen heeft haar lange hand dus ondermeer voor een zeer lange tijd
binnen de mijnindustrie, en is bij uitstek de grootste adviseur en financiele regelaar voor de
mijnindustrie welke actief is in Noord en Zuid Amerika, Europa, Australië en Azië. De
Rothschilds wisten beter dan welke investeerder ook, hoe men voor de toekomst de macht
veilig kon stellen, de boventoon te kunnen blijven voeren en de gehele markt te kunnen
blijven controleren. Ze investeerden volop in olie, edelmetalen zoals goud en koper, maar
ook in edelstenen zoals diamanten. N.M. Rothschild in Londen noemt zichzelf ‘één van
s’werelds leidende adviseurs en financiele regelaars voor de mijn-industrie’. Zo hebben zij de
Nifty kopermijn in Australië onder het beheer gespeeld van de Aditya Birla Group in India.
Rothschild speelt hier dus ook weer de ‘adviseur’. Binnen de mijn-industrie heeft Rothschild
tevens een enorme geschiedenis, en deze staat niet beschreven in de doorsnee
geschiedenisboeken. Zo staat officieel Bill Gates (Microsoft corp) helemaal boven aan het
lijstje voor de rijkste mensen van de wereld. Dit lijkt echter een schimmige leugen te zijn.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 7
Rothschild heeft haar familienaam altijd al uit de media gehouden, en zeer zeker om voor de
wereld niet op te vallen. Frederick Morton, de officiële biograaf van de familie Rothschild
(tevens is hij iemand die eventjes dieper in de achtergronden en bankzaken van de familie
groef dan aanvankelijk de bedoeling was), stelde dat de familie in 1850 al zo’n dik $ 6 Miljard
beheerde. En wanneer we dit bedrag (slordig) om zouden rekenen met de groei ervan
tussen de 4% en 8% onder het mom van investering over dik 150 jaren, dan komen we in
verschillende percentages uit op de volgende bedragen;
$ 1,9 Triljoen (voor 4%)
$ 7,8 Triljoen (voor 5%)
$ 31,5 Triljoen (voor 6%)
$ 125,189.1 Triljoen (voor 7%)
$ 491,409.0 Triljoen (voor 8%)
(bron; http://www.wealth4freedom.com - The Rothschilds, LBMA, and Gold)
Uit de eenvoudige en slordige analyse gegeven door deze bronnen, kunnen we absoluut een
duidelijk feit trekken; De familie Rothschild is overdreven-extreem-schat en schatrijk.
Niettemin zien we in de geschiedenis een goed voorbeeld van gestichte wanorde
veroorzaakt door agenten der (Rothschild Bankiers) elite, door invloed en macht te kopen bij
politici en adviseurs van vorstendommen. Vervolgens leenden ze grote sommen geld uit (wat
niet bestaat) zodat de oorlogen die daaruit resulteerden konden worden gevoerd. Door het
reguleren van het geleende geld evenals de wapenleveranties aan individuele naties kon het
eindresultaat van ieder conflict op effectieve wijze worden geleidt. Zo konden
vorstendommen tevens omvergeworpen worden middels een armoede te veroorzaken
waarbij de geest van de revolutie gevoed werd. De zichtbare macht kreeg hier natuurlijk in
de ogen van de publieke opinie geheel en alleen de schuld van. De ware schuldigen die dit
bewerkstelligden om juist de ‘revolutionaire’ geest te laten oplaaien (om zelf meer macht
naar binnen te slepen), stonden in het duister achter de schermen. De Beierse Illuminati van
Adam Weishaupt is hier een zeer goed voorbeeld van, en ligt ook direct in die rode draad
van georganiseerde revoluties verweven, welke de heren achter de schermen alleen maar
machtiger hebben gemaakt tot anno vandaag aantoe.
De Rothschild-macht kruipt waar het (niet) gaan kan
Om het doel tot controle te verkrijgen hebben de Rothschild’s niet alleen de ‘slag bij
Waterloo’ gebruikt, maar vele andere revoluties en oorlogen direct en indirect op slinkse
wijze gefinancierd en daarmee ontketent, en zelfs anno vandaag is dit nog steeds aan de
orde. Iets waar we in deze uiteenzetting nog geleidelijk op terug zullen komen. Een andere
Rothschild methode om invloed te verkrijgen was eigenlijk precies dezelfde welke de
Koninklijke families hanteerden, en dat was door met diegenen welke het Huis Rothschild ten
goede kwamen, te trouwen. Dit hebben hun kinderen dan ook tot twee eeuwen terug
gedaan, maar sinds het begrip ‘de macht over de wereld’ gevaarlijk dicht bij de Rothschild’s
kwam te liggen (ondermeer sinds Waterloo) zijn hun kinderen alleen nog maar met neven en
nichten getrouwd. De Rothschild bloedlijn bestaat dan ook tevens onder verschillende
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 8
namen, en heeft verschillende vertakkingen. Eén daarvan is de familie Springs welke
vroeger de familie Springstein heette. Veel van de Rothschild takken staan dus onder andere
familienamen, waarbij zij dus hun eigen bloedlijn volledig hebben behouden, en daarnaast
een deel hebben laten inmengen bij verschillende andere familie bloedlijnen. Zo zit ook de
familie Payseur hier direct in verweven. Vele ‘edele’ familienamen in ondermeer de VS
dragen ‘Rothschild-bloed’ in zich mee. Het Huis Rothschild heeft vele hoog geplaatste
bankiers onder haar directe controle.
Eén hele bekende was Jacob Schiff. Hij werd in 1847 geboren en groeide in het zelfde huis
aan de Judenstrasse 148 te Frankfort op, waar de Rothschild’s ook vertoefden. Jacob Schiff
kwam naar Amerika met "Rothschild kapitaal" en vormde zijn eigen Firma tesamen met
Henry Budge en Leo Lehmann, en ging vervolgens terug naar Duitsland, waar hij een hoge
functie betrok bij de Deutsche Bank in Hamburg. Daar ontmoette hij Morritz Warburg en de
Duitse Jood Abraham Kuhn. Daarbij nam Schiff het Joodse Bankconcern van Abraham Kuhn
en Solomon Loeb (Rothschild cartel) over, doormiddel van Rothschild gelden. Jacob Schiff
trouwde eveneens met de dochter van Solomon Loeb. In 1885 stopte Solomon Loeb er mee,
en leidde Jacob Schiff de Kuhn & Loeb Company voor het huis Rothschild tot Jacob Schiff in
1920 overleed. Jacob Schiff werd eveneens een miljonair doordat hij samen met zijn
partners Paul Warburg (Rothschild kartel) en Otto Kahn (Rothschild kartel) de Amerikaanse
spoorwegen ging financieren, waarbij hij al zeer snel de partner werd van Edward Henry
Harriman (de spoorweg gigant - Harriman=Skull&Bones). Schiff werd in de VS de
grootmacht na John Pierpont Morgan (Rothschild kartel) gerelateerd aan het Huis
Rothschild, waarbij Rothschild de machtigste voor de Amerikaanse financiele structuur werd.
Jacob Schiff financierde naast het spoorweg imperium van Edward H. Harriman ook
Standard Oil van John D. Rockefeller (1839 - 1937) waarbij Standard Oil enorm groot werd,
en het staal imperium van Andrew Carnegie. Rothschild beheerde dus doormiddel van Kuhn
& Loeb, Schiff en J.P. Morgan 95% van de Amerikaanse spoorwegen (inclusief de Northern
Pacific), had haar lange hand al door deze namen heen in de Olie en vele andere
grondstoffen. Zoals de dichter Heinrich Heine eens zeer duidelijk stelde; "Geld is de God van
onze tijd, en Rothschild is zijn profeet." Rothschild heeft een enorme macht, en zoals zij
binnen de (Zionistische) Joodse wereld (in de hogere rangen) geprezen worden, is bijna te
vergelijken met een ‘Gods verering’. Zo worden zij geprezen met uitspraken als;
"De Rothschilds regeren de Christelijke wereld. Geen kabinet beweegt zich zonder hun
advies. Zij strekken hun hand met puur gemak, van Petersburg tot aan Wenen, van Wenen
tot Parijs, van Parijs tot Londen, van Londen tot Washington. Baron Rothschild, het hoofd
van het Huis (Rothschild) is de echte koning van Judah, de Prins van gevangenschap, de
Messias waarnaar zo lang is uitgekeken door dit buitengewone volk. De Leeuw van de stam
Judah, Baron Rothschild, bezit meer macht dan David en meer wijsheid dan Salomon."
(Bron: Muhlstein, Anka. Baron James, The Rise of the French Rothschilds. NY: The
Vendome Press, (n.d.-c.1980).
De Rothschilds verkregen een enorme macht binnen de vrijmetselarij. De vrijmetselaar
Mazinni (in de 19e eeuw een leider der Illuminati, een kameraad van Albert Pike (KKK) en
een belangrijk personage welke het Communisme heeft helpen bevorderen) vereerde de
Rothschilds. Hij zei; "Rothschild kan koning van Frankrijk worden, wanneer hij dat zou
willen." Zo gaf Rothschild gelden mee aan de Joodse Vrijmetselaar Adoiphe Crimieux om
samen met Salomon Munk en Sir Moses Montfiore in Damascus de Turkse Sultan ervan te
‘overtuigen’ dat hij dergelijke Joodse gevangenen vrij zou moeten laten, welke zwaar werden
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 9
beschuldigt van Rituele moord, en daarbij de aanklacht in zou moeten trekken door de
aanklacht als ‘vals’ naar voren te laten komen. De Rothschilds zouden ook te maken hebben
met de Prieure de Sion (Priorij - Orde van Sion) welke anno vandaag nog steeds zou
bestaan vanaf (naar wat bekend is) de 12e eeuw. Volgens de Dossiers secrets welke in de
bestseller ‘Heilig bloed, heilige graal’ volop werden onderzocht en besproken, zette deze
‘onzichtbare’ Orde van Sion de ‘zichtbare’ Orde van Tempeliers op, welke functioneerde als
hun militaire tak. De Orde van Sion was daarom in die tijd de onzichtbare kracht achter de
Tempeliers, en vele intriges in die tijd (ook direct gericht tegen dergelijke personages binnen
de Tempeliers zelf. De grootmeesters der Tempeliers functioneerden als de lagere graden
binnen de Orde van Sion. Volgens de Dossiers Secrets (Het Heilige bloed, heilige graal)
waren Leonardo da Vinci en Isaac Newton ondermeer voor hun tijdsbestek leiders geweest
van de Orde van Sion). De vroegere Orde van Sion en de Tempeliers hebben de Schotse
vrijmetselarij van de grond getrokken. Zo is (volgens drie Joodse auteurs) de Joodse
vrijmetselaars orde B’nai B’rith (dit betekent; Zonen van het verbond), zelfs een afsplitsing
van de Orde van Sion, en werd een onzichtbaar Zionistisch ‘Intelligence Front’ voor het Huis
Rothschild. Deze organisatie welke zichzelf direct verbind met de Anti Defamation League
(ADL) heeft een enorme vinger in de pap van de hedendaagse politieke demonisering. Dit is
een organisatie welke met de term ‘Antisemitisme’ dweept wanneer het maar (voor hen)
nodig is, en is 300% Zionisme (waarbij ik duidelijk wil stellen, dat niet iedere aanhanger van
bijvoorbeeld de Anti Defamation League [ADL/B'nai B'rith] een 'rotzak' of een smeerlap is.
Dat is simpelweg niet waar. Net als in zoveel soorten stromingen, is dit dus niet het geval.
Deze organisatie [ADL] is enorm groot en heeft veel leden onder zich in vele lagen).
Rothschild en Religie
"De duivel kan de Bijbel aanhalen, als het in zijn kraam te pas komt." -- W. Shakespeare
De Rothschilds hebben een enorme macht binnen de huidige religies, zoals het
Christendom, de Mormoonse kerk, en de Jehovah’s getuigen. Zelfs het Leger des Heils is
een tak van de Rothschilds. Het Leger des Heils heeft zelfs het ‘Rode schild’ geadopteerd
voor het logo. Vandaag de dag is het wereldwijde Rothschild banksysteem de beheerder van
alle (hoog) kerkelijke gelden. Zij hadden volgens onderzoeker Eustice Mullins alle financiele
operaties van de Katholieke kerk wereldwijd, al in 1823 overgenomen. In de vroege jaren
van de 19e eeuw klopte de toenmalige Paus bij het Huis Rothschild aan om geld te lenen.
Volgens een verslaggever in die tijd, ‘kuste Rothschild de hand van de Paus’ en behandelde
hem met de grootste ‘vriendelijkheid’ (natuurlijk; diegene die geld leent maakt zichzelf tot
slaaf ten opzichte van de geldverlener). De Joodse Encyclopedie (vol 2. Pagina 497 Engelse versie) geeft de constatering; "Het is enigszins een merwaardig gevolg aan de
poging om een Katholieke concurrent aan de Rothschilds op te zetten, omdat op dit moment
(1905) de laatstgenoemden de beschermers zijn van de Pauselijke schat." Vandaag de dag
zijn de financiële zaken die de Katholieke kerk afhandeld, volledig ingesloten in de macht
van de Rothschilds en het verdere Internationale banksysteem.
Het Rockefeller kartel
De geschiedenis van de familie Rockefeller begint naar wat het meest bekend is, ongeveer
rond 1720 toen zij vanuit Duitsland naar Amerika verhuisden. Door de jaren heen veranderde
Johannes Roggenfelder de familienaam in ‘Rockefeller’. William Avery Rockefeller stond
voor zijn tijd bekend als een kwakzalver. Hij verkocht ‘wondermiddeltjes’ tegen kanker, door
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 10
een mengsel van pure petroleum. Vele Amerikaanse burgers werden hier enorm ziek van, en
er zouden dan ook in die tijd door het middel verschillende doden zijn gevallen. John
Davison Rockefeller (de zoon van William) kocht in 1863 een raffinaderij welke in 1870 de
naam Standard Oil kreeg. Deze aankoop werd ondermeer gefinancierd door het Huis
Rothschild. Het is het grootste en machtigste olieconcern van de Verenigde Staten waarbij
Rockefeller zo’n 95% van de olie-markt binnen de VS in handen had. Daarnaast waren een
groot deel van de spoorwegen, staalindustrie en mijnbouw tevens in zijn handen. In het boek
"David, Report on a Rockefeller", een biografie over D. Rockefeller wordt erkend wat vele
andere schrijvers altijd al beweerd hebben; dat de eliteclub de "Council on Foreign Relations
(CFR) en de huidige Illuminati achter alle pogingen tot het vormen van een wereldregering
zitten, zoals ook de Communistische en de Fascistische". Toch kan de Council on Foreign
Relations enkel en alleen gezien worden als een ‘geheime uitvoerende macht’ die haar
directe orders verkrijgt uit Engeland (RIIA/Chatham House), en staat zeer zeker niet te boek
als een ‘geheime opzichzelf werkende macht’ die de rest van de groepen onder haar
controle heeft. Zo zei de zeer goede onderzoeker en auteur Eustace Mullins in een interview
gedaan in 2003;
"De CFR was een valse instelling, ze hebben nooit macht gehad. Zij nemen hun orders aan
van de Royal Institute of International Affairs in Londen, de Rothschilds. Deze boemannerij
over de CFR maakte mij altijd al aan het lachen. In de jaren ’50 dacht iedereen dat de
Verenigde Staten geregeerd werd door deze corrupte, sinistere organisatie. In feite was de
CFR een groep ‘fatcats’ die bijelkaar kwamen in New York City, dineerden in luxueuze
hotels…. Het waren allemaal rijke mensen, CEO’s [=Chief Executive Officer] van banken en
verzekeringsmaatschappijen enz….Zij zijn strikt genomen een afleidingsactie. Zij hadden
geen macht, en hun beleid werd altijd geschreven door de RIIA, Chatham House, in
Londen."
Rockefeller is 1 van de magnaten die naar een Nieuwe Wereld Orde streeft oftewel 1
wereldoverheid. In Juni 1991 zei David Rockefeller bij een bijeenkomst van de Trilaterale
Commissie;
"Wij zijn dank verschuldigd aan The Washington Post, The New York Times, Time magazine
en andere grootse publicaties, waarvan de directeuren onze vergaderingen hebben
bijgewoond en hun beloften van discretie bijna 40 jaar hebben eerbiedigd. Het zou voor ons
onmogelijk geweest zijn om ons plan voor de wereld te ontwikkelen, wanneer wij gedurende
die jaren onderworpen waren geweest aan het daglicht van de publiciteit. Maar het werk is
nu nog meer verfijnd en voorbereid om richting een wereldoverheid te kunnen marcheren.
De supernationale soevereiniteit van een intelectuele elite en wereldbankiers is zeker
verkieslijk voor nationale beslissingen, uitgevoerd in de verstreken eeuwen"
Een zeer bedreigende toestand mogen we wel zeggen. Deze uitspraak spreekt boekdelen.
Verder zei David Rockefeller eens; "We zitten op de rand van een globale verandering. Al
wat we nodig hebben is de juiste belangrijke crisis, en de Naties zullen de Nieuwe Wereld
Orde accepteren." Voor vele jaren is David Rockefeller voorzitter geweest van het bestuur
van de CFR, en heeft de leiding over de Chase Manhattan Bank. Jaren geleden was al
toegegeven dat de Superbankiers de Communistische landen onder volledige controle
hadden. Uit een groot aantal bewijzen verkregen door mensen welke absoluut hun
verantwoordelijkheden kennen, en daarbij toegang hebben tot de meest geheime bronnen
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 11
mogen we vaststellen dat één der grote mannen achter de schermen zowel van de Round
Table Conferenties, Trilaterale Commissie en de CFR, David Rockefeller heet. Aldus een
artikelenreeks in "American Opinion". David Rockefeller werd geboren in 1915 als zoon van
John D. Rockefeller II en een dochter van de Amerikaanse Senator Nelson Aldrich, welke in
1913 een groot aandeel had in het aannemen van een wetsontwerp in de Amerikaanse
Senaat. Deze wet riep het Federal Reserve System in leven, Amerika’s centrale bank en de
volledige beheerder van de geldvoorraad in de Verenigde Staten (dik 90% van de
beheerders zijn Rothschild agenten en Bankiers waaronder Rothschild zelf ook nog eens 2
keer voor komt op de namen lijst - dus de totale controle valt hier onder het Huis Rothschild),
waarvan de Chase Manhattan bank van Rockefeller ondermeer de leiding heeft.
Rockefeller staat in de financiële wereldstructuur vrijwel onderaan in het rijtje, maar is
daarnaast een zeer belangrijke schakel in de macht-structuur. Net als de familie Morgan,
Schiff en Warburg, is de familie Rockefeller qua financiële beslissingen in de wereld steeds
minder belangrijk geworden, maar hun controlesysteem over de VS is nog steeds aanzienlijk
doordat zij in stand worden gehouden door de hogere machtstructuur (RIIA). Nadat David
Rockefeller de Trilaterale Commissie had opgezet functioneert hij sindsdien als een
'internationale koerier' in dienst van de Wereld Orde (NWO) om instructies en aanwijzingen
te geven aan het Communistisch bolwerk. Laurance Rockefeller is werkzaam binnen het
Medische wezen en is een belangrijke schakel binnen dit monopolie. Hiermee mogen we
echter geen conclusies trekken dat de familie Rockefeller geen enkele financiële invloed
meer heeft binnen de machtstructuur, want hun fortuin is absoluut van een extreem kaliber.
Dit fortuin is mede voortgekomen uit de door hen opgezette olie-industrie met de opzet van
onder andere Standard Oil Company waarbij Rockefeller een enorme macht verkreeg binnen
de steeds uitbreidende olie-industrie, maar ook door hun verdiensten aan de Amerikaanse
Burgeroorlog in de 19e eeuw. Maar ook Rockefeller’s ‘macht’ wordt beheerd, waardoor ook
Rockefeller maar een marionet is (wel een belangrijke). Rockefeller beheerd nog steeds de
macht over de Amerikaanse overheidsfuncties, onderwijs instellingen, media, kerken en de
staatslegislatuur, door de werking van de Londense RIIA/Rothschild macht dwars door de
CFR. In 1945 werd David Rockefeller, die als organisatorisch en financieel genie gold
(absoluut waar), de belangrijkste bestuurder van de Chase Manhattan Bank, welke mede
door fusies en andere manipulaties in Rockefeller’s handen was gekomen. Deze bank is één
van de belangrijkste ter wereld en kent duizenden filialen in 30 landen. De macht van deze
bank (dus van haar leiders) is echter zo groot, dat hij alle grenzen overschrijdt, regeringen
maakt en breekt, oorlogen doet beginnen en doet eindigen, ondernemingen tussen "Rome
en Bangkok" - zoals het weekblad "Time" verkondigde - laat ontstaan en weer afbreekt,
oftewel een invloed heeft die op elke wereldbewoner direct of indirect inwerkt. Dit komt dus
ook, omdat de Chase Bank te boek staat als één van de beheerders van de Federal
Reserve, waarvan de rest van het beheer ondermeer onder Warburg valt, en waarvan de
beheerders van dit systeem bijna allen Rothschild bankiers zijn. Dus is het niet per definitie
‘Rockefeller’ die ‘oorlogen doet beginnen en doet eindigen’, zoals het weekblad ‘Time’
suggereerd. Rockefeller maakt wel een zeer belangrijk deel uit van die Internationale macht.
Zoals John F. Kennedy eens heel stellig zei;
"Volg de creatie van het geld, en u zult weten wie er in de fysieke wereld beslist." ( met
andere woorden; Wij denken te weten wie er in de wereld zoals wij haar zien de macht in
handen hebben, maar in feite zien wij niet wie de echte beslissingen voor de wereld neemt.
Deze ligt voor het zicht van velen verborgen).
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 12
Rockefeller is van het begin af aan keihard in zijn zaken geweest. Het is bekend dat
bijvoorbeeld John D. Rockefeller (welke Standard Oil van de grond trok middels
Rothschild/Schiff = Rothschild - investeringen) spionnen betaalde om bij andere bedrijven te
infiltreren, of zelfs naast het desbetreffende filiaal een zaak opende waar hij de prijzen
extreem laag hield, totdat het filiaal of bedrijf volledig failliet kon worden verklaard. Hij dulde
geen concurrentie. In 1914 werd er door duizenden mijnwerkers een staking bewerkstelligd
vanwege de zeer slechte werkomstandigheden. Rockefeller stuurde er nadat het ‘uit de
hand’ begon te lopen zijn privé-leger opaf waarna er een ware slachting plaats vond. Onder
de stakers vielen er 45 doden waarvan een aantal vrouwen en 11 kinderen. John D.
Rockefeller werd echter een multimiljardair, en hij droeg de scepter op zijn sterfbed over aan
zijn zoon John Davison Rockefeller junior. Deze begon echter te werken aan een
zogenaamd ‘schoon imago’ van het familiebedrijf. De Rockefellers zijn de eigenaars van de
Chase Manhattan Bank, Exxon (vroegere Standard Oil - de grootste oliemaatschappij ter
wereld - alleen Exxon heeft al zo rond de 370 subondernemingen onder zich staan,
waaronder Humble Oil, Creole Petroleum en PNG - Gas Project in Papua New Guinea)
Esso, en controleren Mobil, Texas Instruments, General Electric, Eastman Kodak, Boeing,
vele grote en kleine bedrijven binnen de takken der industrie zoals media, banken,
wapenindustrie en de Chemische industrie (Dow Chemical, DuPont, Hoffman LaRoche,
Bristol Myers), en het fonds welke hij in het leven riep, om langs fiscale truuks miljoenen te
kunnen schenken aan ‘liefdadigheids instellingen’ en verdere ‘goede doelen’ zonder dat het
de Rockefellers ooit ook maar een Dollar heeft gekost. Dit fonds heet The Rockefeller
Foundation. Deze Rockefeller Foundation gebruikt zijn geld om volledige controle te
bewerkstelligen. De Rockefeller Foundation heeft de controle over de Carnegie Endowment
en de Ford Foundation. De Carnegie Endowment concentreert zichzelf op educatie net als
de Rockefeller Foundation, en relateerd naar internationale zaken. De Rockefeller
Foundation financierde zeven zeer belangrijke (politieke) staatsinstellingen zoals Social
Science Research Council (deze concentreert zich op wetenschappelijke methodes van
massacontrole door de media), Russian Institute of Columbia University, Council on Foreign
Relations, National Bureau of Economic Research (deze werkt samen met de Federal
Reserve commissie), Public Administration Clearing House, Institute of Pacific Relations en
Brookings Institution. Daarbij heeft Rockefeller flinke aandelen en het directe beheer binnen
vele grote bedrijven zoals;
Chase Manhattan Bank
American Telephone & Telegraph (AT & T)
Eastman Kodak
IBM
General Electric
Texas Instruments
Xerox
14 februari 2016
Minnesota Mining and Manufacturing
Monsanto Chemical
Aluminum Co. of America (Alcoa)
Armour
Bethlehem Steel
Chrysler
DuPont
General Motors
International Paper
Polaroid
Sears and Roebuck
Standard Oil of California (Chevron)
Standard Oil of New York (Mobil)
Standard Oil of Indiana
U.S. Steel
International Basic Economy Corp.
International Harvester
Quaker Oats
Wheeling-Pittsburgh Steel
Itek
Federated Department Stores
Walgreen Stores
Transcontinental Gas Pipeline
Consolidated Edison
Versie 0.4 P a g e | 13
14 februari 2016
Anaconda Copper Co.
General Foods
Pan American World Airways
Colgate-Palmolive
E. I. du Pont de Nemours
W. R. Grace
Inc.
Corning Glass Works
Owens Corning Fiberglass
Cummins Engine
Hewlett-Packard
R. R. Donnelly and Son
Dow Chemical
Teledyne Inc.
Warner-Lambert
Westinghouse
Motorola
S. S. Kresge
Texaco
National Cash Register
Avon
American Home Products
Delta Airlines
Braniff Airlines
Versie 0.4 P a g e | 14
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 15
Northwest Airlines
United Airlines
Burlington Industries.
Firestone Tire & Rubber Co., Honeywell, Inc., Northwest Airlines, Minnesota Mining and
Manufacturing Co., Allied Chemical Corp., General Motors, Chrysler Corp., International
Basic Economy Corp., R. H. Macy and Co., Mutual Benefit Life Insurance Co. of New York,
American Express Co., Hewlett-Packard, Exxon, Equitable Life Assurance Society of the
U.S., Federated Department Stores, General Electric, Scott Paper, AT & T, Burlington
Industries, Wachovia Corp., R. J. Reynolds Industries, U.S. Steel Corp., Metropolitan Life
Insurance Co., May Department Stores, Sperry Rand Corp., and Standard Oil of Indiana.
De enorme greep van Rockefeller op de Amerikaanse politiek getuigd van een zeer grootse
opzet. Vele ministers van buitenlandse zaken onderhielden (en ook anno vandaag) banden
met de Rockefellers, zoals John Foster Dulles (Juridisch raadgever van Standard Oil (Exxon)
en de beheerder van The Rockefeller Foundation), Christian Herter (via The World Peace
Foundation), Dean Rusk (directeur van The Rockefeller Foundation), Henry Kissinger
(Rockefeller Brothers Fund), Cyrus Vance (directeur van The Rockefeller Foundation),
Alexander Haig (directeur van de Chase Manhattan Bank), James Baker (aandeelhouder
Exxon en Mobil), Zbignieuw Brzezinsky (Nationale veiligheid adviseur achter president
Carter - consultant van BP Amoco) enz. De Rockefeller Foundation werd in 1913 al opgezet,
en zou zo’n 2000 fondsen hebben verworven en heeft met de miljarden hiervan vele
instellingen en instituten opgericht, en heel veel projecten voor landbouw, milieu,
"gezondheidszorg", ontwikkelingssamenwerking, onderwijs, kunst en cultuur en ‘veiligheid’
gefinancierd. Meerdere zaken die meteen onder het Rockefeller beheer vallen zijn
onderandere ‘Readers Digest’, ‘Encyclopaedia Brittannica’ (in 1900 al door Rockefeller
opgekocht), het Rockefeller Family Fund, het CR-CFAR (Columbia Rockefeller Center For
AIDS Research), The Rockefeller University Hospital (vooreen Rockefeller Institute for
Medical Research) en het Amerikaanse Rode Kruis. Daarbij is Laurance Rockefeller
directeur van de Community Blood Council of Greater New York, bestuursvoorzitter van de
Memorial Sloan Kettering Cancer Center, president van het Rockefeller Brothers Fund,
bestuurslid van Massachusetts Institute of Technology, en ex-directeur van Sloan
Foundation. Laurance Rockefeller schonk daarbij twee-derde van zijn Readers Digest
aandelen in de tachtiger jaren aan zeven ‘liefdadigheids-instellingen’ waarvan het later door
een media bericht bekend werd dat deze instellingen stuk voor stuk onder zijn eigen beheer
vielen. Projecten waar de Rockefellers fondsen voor verwierven zijn ondermeer:
African-American Institute
India International Center
the Asia Society
United Nations Association of the U.S.A Latin American Program and Central America,
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 16
Population Council,
United Nations Population Fund
World Population Foundation
World Health Organization
United Nations Food & Agriculture Organization
Agricultural Development Council
International Rice Research Institute
Cultural Council Foundation
Arts International - Foundation for Art Education
National Wildlife Federation en Greenpeace - Environmentental trust
Carnegie Endowment for International Peace
Center for Advanced Study in Behavioral Sciences
Stanford Research Institute
Massachusetts Institute of Technology (MIT)
Manhatten–, Brookings–, Smithsonian– en Aspen -Institute for Humanistic Studies
Center of Diplomacy and Foreign Policy
Business Council
Trilateral Commission
Council on Foreign Relations
Federation of World Governments
6.3b
Rothschild, Keizer zonder troon
Momenteel is de Rothschild Family dominant in alle Centrale Banken van de wereld. Ook in
het overkoepelend orgaan van deze banken, het IMF (Internationale Monetaire Fonds). Het
is een misvatting om te denken dat het IMF een overheidsinstantie is of dat het geleid wordt
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 17
door de Verenigde Naties. Het is gewoon een doodordinaire private instelling die uit is op
winstbejag en opgezet door de door Rothschild gedomineerde Centrale Banken van haast
alle landen.
Er zijn maar drie Centrale Banken waar de Rothschilds geen grip op hebben, nl. Noord
Korea, Iran en Libië. Vóór de val van het regime van Saddam Hoessein behoorde ook Iraq
hierbij, maar dat is inmiddels hersteld. Het is geen toeval dat deze landen door de ´vrije´
Westerse wereld gezien worden als zijnde de ”As van het Kwaad”. (anno 2011)
*Paus Benedictus en Baron de Rothschild Jacob
De complete financiële handel en wandel van de Rooms Katholieke Kerk is al sinds 1823
overgenomen door de Rothschilds en dat is nog zo tot op de dag van vandaag.
De Rothschilds hebben natuurlijk niet alleen mannelijke telgen voortgebracht. Ook een
aanzienlijk aantal dochters werd geboren. Het zal dus duidelijk zijn dat er een aantal families
zijn die in bloedlijn gerelateerd zijn aan de Rothschild Family en een andere achternaam
voeren. Er zijn talrijke Koninklijke families in Europa die een bloedlijn hebben met de
Rothschilds. Ook de volgende familienamen zijn gerelateerd aan de Rothschilds: Astor;
Bundy; Collins; duPont; Freeman; Kennedy; Morgan; Oppenheimer; Rockefeller; Sassoon;
Schiff; Taft; Van Duyn enz.
Via deze families is een zéér ingewikkeld netwerk opgezet van banken, bedrijven en
organisaties. Was de macht van de Rothschilds al haast onaantastbaar vóór 1913, na het
opzetten van de Federal Reserve was er geen houden meer aan. Hun financiëringdrift en de
ongelimiteerde mogelijkheden om geld te creëren zorgden ervoor dat zij zowel Duitsland,
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 18
Frankrijk, Engeland en later Amerika financieerden om de Eerste Wereldoorlog te kunnen
voeren. Ook maakten zij het financieel mogelijk dat de Russische revolutie kon worden
uitgevoerd. Later via allerlei ingewikkelde constructies financieerden zij zowel Nazi Duitsland
als de Geallieerden.
In de tussentijd bloeiden hun bedrijven waar zij meerderheden van aandelen in bezaten als
nooit tevoren. Scheepsbouw, vliegtuigbouw, tanks, raketten, munitie, de farmaceutische
industrie, olieindustrie, de voedselindustrie, de tabakindustrie en ga zo maar eindeloos door.
Al deze industrieën spinden garen bij oorlogen. Het is geen toeval dat de Eerste
Wereldoorlog, de Russische Revolutie en later de Tweede Wereldoorlog elkaar in rap tempo
opvolgden. Het mag toch algemeen worden aangenomen dat, als er geen partijen zijn die
deze oorlogen financiëren, er ook geen oorlogen gevoerd kunnen worden. Na elke gruwelijke
oorlog werden de Rothschilds exponentioneel rijker.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de Koude Oorlog gevoerd. Ook hier zijn er talloze
aanwijzingen dat de Rothschilds zowel de Navo als het Warschaupact financieerden. Deze
Koude Oorlog deed de bewapening in de wereld toenemen tot ongekende hoogte maar ook
de winsten van de bedrijven die deze wapentuigen ontwikkelden. Om die nieuwe wapens te
testen werden er een aantal regionale oorlogen gecreëerd zoals die in Korea en daarna
Vietnam.
In 1917 kreeg Baron Rothschild (Walter Rothschild, 2nd Baron Rothschild) een brief van de
toenmalige Britse Minister van Buitenlandse Zaken Arthur James Balfour waarin stond
vermeld dat de regering van Zijne Majesteit welwillend stond naar het idee om een Joodse
Staat in Palestina te vestigen. Uiteraard met inachtneming van de burgerlijke en religieuze
rechten van de niet Joodse gemeenschappen in Palestina.
In het voorjaar van 1948 kopen de Rothschilds President Harry S. Truman om met 2 miljoen
Versie 0.4 P a g e | 19
14 februari 2016
dollar om Israël te erkennen. Met deze dollars kon Truman de campagne van zijn tweede
ambtstermijn financiëren. Vervolgens verklaarden zij Israël als een soevereine Joodse Staat
en binnen een half uur erkende de Verenigde Staten als éérste de staat Israël.
Toen de vlag van Israël werd onthuld werd duidelijk dat op de vlag een blauw gekleurde
versie van het rode hexagram van de Rothschild Family was geplaatst. Er was binnen de
Joodse gemeenschap een enorme weerstand tegen dit hexagram maar tevergeefs.
Hiermee verkregen de Rothschilds de grootste potentiële oorlogsgenerator onder controle
die zijn weerga in de geschiedenis niet kent. Het was te verwachten dat de Arabische
Moslimlanden dit nooit zouden kunnen accepteren. Talloze oorlogen zijn er gevoerd in deze
regio, waaronder de ”Zesdaagse Oorlog” en de “Yom Kippoer Oorlog”. Tevens werden er
internationaal vele terreuraanslagen gepleegd en hieruit ontstond weer een oorlog; “The War
on Terror”, welke op dit moment wereldwijd in volle hevigheid plaatsvindt. Omdat
terroristische organisaties hun acties veelal financiëren met de teelt en handel in drugs is er
ook nog een “War on Drugs”. Kortom één en al oorlog.
Terwijl zich al deze gruweldaden afspelen, hebben in de tussentijd de door Rothschild
gecontroleerde banken (Lehman Brothers, JP Morgan, Goldman-Sachs, AIG, Citigroup enz.)
zich op dusdanige wijze gedragen met malversaties en grootschalige oplichting met
medeweten en toestemming van de Federal Reserve en de Amerikaanse regering Bush dat
er een internationale financiële crisis is ontstaan die niet meer op te lossen is en
waarschijnlijk het einde gaat betekenen van het huidige financiële systeem.
Gutle Rothschild Schnaper
Gutle Rothschild Schnaper, de moeder van de eerste 5 gebroeders Rothschild, zei vlak voor
haar dood:
“Als mijn zonen geen oorlog wilden dan was er ook geen oorlog”.
6.3c Een voorbeeld van wangedrag door Zakenbank Goldman Sachs.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 20
In 2001 had de Griekse regering dringend behoefte aan geld, maar bijlenen mocht eigenlijk
niet meer. Zakenbank Goldman Sachs wist wel een truc. Onderzoeksjournalist Nicholas
Dunbar legt uit.
Het is bon ton om de Grieken de schuld te geven van de eurocrisis. Ze zijn lui, inefficiënt zijn
en zijn ook nog het grootste deel van hun leven met pensioen. Vinden we. En dan hebben ze
ook nog gesjoemeld met de cijfers om bij de euro te mogen horen!
Dit verhaal deed Nicholas Dunbar ergens aan denken. Hij is onderzoeksjournalist bij
persbureau Bloomberg. ‘Op dezelfde manier sprak men over de subprime-leners in Amerika,
de armste categorie huizenbezitters waarvan in 2007 bleek dat ze hun hypotheken niet meer
konden afbetalen. Zij kregen de schuld van de financiële crisis: zij leefden boven hun stand.
Ja, dat zal best, maar wie heeft die mensen zo in de schulden gestoken? Was dat ethisch?
En waar was de toezichthouder?’
Volgens Dunbar herhaalt de geschiedenis zich. ‘Griekenland blijkt het subprime-land van
Europa te zijn. Het was al jaren duidelijk dat politici met geld smeten om hun electoraat te
plezieren. Als je dan de euro wil invoeren, moet je wel de regels handhaven. Maar Eurostat,
het statistische bureau van de EU, heeft steeds weggekeken. It’s appalling.’
Een van de meest dubieuze acties vond plaats in 2001. De Griekse regering moest dringend
wat doen aan de hoge staatsschuld. Die bedroeg 107 procent van het bruto binnenlands
product. De zakenbank Goldman Sachs schoot te hulp en kwam met een geheim contract.
Dunbar schreef er in 2003 als eerste over.
Hoe zat de deal in elkaar?
‘Goldman Sachs kwam met een swap. Dat was een deal waarbij een paar miljard Griekse
schuld in dollars en yens werd geruild tegen een schuld in euro’s. Maar dan tegen een
zelfverzonnen wisselkoers, zodat de schuld ineens 2,4 miljard euro kleiner werd. Door nog
een andere swap af te sluiten werd geregeld dat de bank dit geld in de loop der tijd weer zou
terugkrijgen van Griekenland.
Het is alsof je bij het wisselloket twee keer zo veel dollars voor je euro’s krijgt, maar het
verschil onder tafel wel moet terugbetalen aan de geldwisselaar. Je leent in feite geld, maar
het wordt officieel niet als schuld gerekend. Griekenland hoefde dit contract niet te melden bij
Eurostat, het statistisch bureau van de EU. De staatsschuld leek ineens veel kleiner.’
En dat kwam mooi uit, want in 2004 moest Griekenland de Olympische Spelen organiseren.
‘Dat kan ermee te maken hebben, want Griekenland hoefde het geld de eerste paar jaar niet
terug te betalen. Toen ze daarmee moesten beginnen, sloten ze echter gewoon een nieuw
contract af. Net als wat de subprimehuizenbezitters in de VS deden. De rente tikte echter
gewoon door. Goldman Sachs rekende er heel veel geld voor, onder meer om de risico’s van
een Grieks bankroet af te dekken. Met nog andere kosten erbij is de totale schuld voor die
ene lening van 2,4 miljard opgelopen tot 5,4 miljard euro. De hele claim heeft Goldman
Sachs intussen doorverkocht aan de Griekse Nationale Bank, een private bank. Die mocht
met dat onderpand vervolgens weer extra lenen bij de Europese Centrale Bank.’
En dat mocht allemaal?
‘Het is schokkend. Eurostat, het statistisch bureau van de EU, zegt dat ze van niets wisten.
Ik geloof het niet. Misschien waren West-Europese landen wel minder streng voor
Griekenland omdat hun industrie profiteerde van de euro’s uit Griekenland. Volgens de letter
van de wet was het niet verboden. Italië had dezelfde constructie al eerder toegepast met
een andere bank. Maar het is duidelijk dat het tegen de geest van de euroregels was.’
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 21
Klopt het dat Griekenland ook hypotheken heeft afgesloten op de toekomstige inkomsten van
de loterij en de vliegvelden?
‘Ja, maar het verschil is dat dat allemaal openlijk is gebeurd. Deze deal met Goldman Sachs
is in het geheim gesloten.'
Dunbar heeft gewerkt voor Risk Magazine, de bijbel van de derivatensector. Derivaten zijn
financiële contracten die niet direct een onderliggende waarde hebben (zoals een aandeel in
een bedrijf) maar daarvan zijn afgeleid. Een soort weddenschappen, waar je je risico mee
kunt vergroten of verkleinen. Heel handig, vindt Dunbar. Maar door de schimmigheid kunnen
deze weddenschappen belangrijker worden dan de klanten zelf. En dat is gevaarlijk, schrijft
hij in zijn nieuwe boek Devil’s Derivatives (Duivelse derivaten).
Goldman Sachs is de nummer één op het gebied van derivaten en is sterk uit de crisis
gekomen. Is het een octopus met gevaarlijke tentakels, zoals sommige mensen zeggen?
‘Ik geloof niet zo in samenzweringstheorieën. De bank trekt slimme mensen aan en heeft
een enorm netwerk. Voormalige managers zitten op hoge posten, tot in de Italiaanse en
eerder zelfs de Amerikaanse regering. Om ze even te verdedigen: de wereld heeft veel baat
bij goede adviseurs met een goed netwerk. Dat is niet erg. Maar een bank moet je wel
kunnen vertrouwen. In z’n huidige positie kan Goldman Sachs de grenzen oprekken en z’n
macht gebruiken om winst te maken, tegen het belang van z’n klanten in.’
Ze kunnen alles maken, want ze mogen niet omvallen.
‘Ja, de bank is too big to fail en dat is wel heel erg. Ze zijn niet de enige trouwens. Sterven is
iets natuurlijks, maar deze banken kunnen niet dood. Het zijn in feite zombies. Wat niet dood
kan gaan, is heel gevaarlijk.’
Uit: VPRO Gids #6, 2012
Ziet u door de bomen het bos niet meer? Ook verdwaald in het labyrint van CDO’s, CDS’s,
cross-currency swaps, interest rate swaps en obligaties? Dat geeft niets, zelfs de mensen uit
het vak snappen er vaak niets meer van. Hieronder een korte handleiding met handige
filmpjes en links om deze uiterst gecompliceerde materie iets te verduidelijken. Een les
zakendoen volgens Goldman Sachs aan de hand van vier voorbeelden.
De Griekse deal
De Tegenlicht-aflevering 'Goldman Sachs en de vernietiging van Griekenland' vertelde het
verhaal over de 'Griekse deal' in 2001 en de gevolgen daarvan. De Amerikaanse zakenbank
Goldman Sachs hielp het Griekse Ministerie van Financiën aan financiële instrumenten om
de staatsschuld omlaag te brengen in de boeken. Zo leek die dichterbij de maximaal
toegestane grens van 60 procent van het bruto nationaal product (bnp) te liggen. Dit was een
criterium voor deelname aan de euro volgens het Verdrag van Maastricht. De Griekse deal
leverde Goldman Sachs honderden miljoenen op. Het leidde bovendien tot de verergering
van de eurocrisis, door de Griekse schuld uiteindelijk naar de toekomst door te schuiven en
groter te maken.
De deal bestond uit twee delen:
1 - Een reeks cross-currency swaps, die op papier de Griekse schuld met 2,4 miljard euro
verlaagden.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 22
We gebruiken de uitleg van Nick Dunbar, de journalist die als eerste over de Griekse deal
met Goldman Sachs schreef. Soms is het aantrekkelijk om geld in buitenlandse valuta te
lenen. Bijvoorbeeld als de rente van de centrale bank in een ander land heel laag is,
waardoor je dus in feite een goedkope lening krijgt. Een nadeel: als de valutakoers van uw
eigen land keldert, kan uw schuld de pan uit rijzen. Om dit soort risico’s af te dekken is er de
cross-currency swap. Deze swap is een transactie waarmee de buitenlandse lening en rente
worden omgezet naar staatsobligaties van uw eigen land, uitgedrukt in de bijbehorende
valuta. Hierdoor wordt uw buitenlandse schuld in feite omgezet naar binnenlandse schuld, en
wordt het risico van schommelende wisselkoersen beperkt.
Stel: u leent $10 dollar op een moment dat de dollar en de euro een gelijke waarde hebben.
Nu doet u een swap met een zakenbank die geen gebruik maakt van de geldende
wisselkoers op de markt, maar die veronderstelt dat uw eigen valuta sterker is dan hij in
werkelijkheid is. De swap is dan dus gebaseerd op een fictieve wisselkoers. Bijvoorbeeld
twee dollar voor één euro. Dat zou je schuld van 10 dollar krimpen naar 5 dollar. Het verschil
neemt de bank op zich, maar later moet u dit bedrag terugbetalen aan de bank die de swap
uitvoert.
Dit was hoe Goldman Sachs een op maat gemaakte deal voor Griekenland maakte. In feite
had Goldman Sachs door een financiële constructie Griekenland een groot bedrag geleend,
maar dat hoefde niet als zodanig de boeken in. De nationale schuld werd zo in één klap met
2,4 miljard euro verlaagd.
2: interest rate swap, om Goldman Sachs 2,8 miljard euro terug te betalen.
Omdat de transactie niet als lening in de boeken mocht, moest Goldman Sachs een manier
vinden om de Grieken via een andere manier terug te laten betalen. Deze werd gevonden in
een zogenaamde interest rate swap. Hierbij worden een variable rente en een vaste rente
door twee partijen met elkaar geruild. John Truman Wolfe, auteur van Crisis By Design, geeft
uitleg:
'Securing the rights to the tax revenues, they [Goldman Sachs] wrap the repayment into an
interest rate swap. (Don’t go to sleep on me now, I’ll explain).
Greece had previously issued some bonds and had to pay the bond holders a fixed rate of
interest of 4%. So, as their part of the swap, Goldman agreed to pay Greece a fixed rate of
4%. In return, the government of Greece agreed to pay Goldman a floating rate.
The exact amount Greece had to pay Goldman is not known. However, what is reported is
that Goldman received a rate in excess of LIBOR (the rate set in the UK that banks charge
each other for short term loans) + 6.6%.
The rate was floating, not fixed, but note that even if LIBOR was zero – 0% – (which it
wasn’t) Goldman would be paying Greece 4% but would be receiving 6.6%. The absolute
worst they could get, then, was an annual profit of 2.6% on a deal for $10 billion in bonds
($260,000,000).'
De Grieken moesten dus een flinke rekening betalen tot 2019. In 2005 werd de
betalingstermijn hiervoor door de financiële moeilijkheden voor Griekenland in een nieuwe
deal zelfs verlengd tot 2037. De complete rekening bestond uit regelmatige betalingen met
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 23
een kunstmatig gemanipuleerde variabele rente erop. In deze hoge variabele rente waren de
'lening' plus de afgesproken rente erop samen met de provisie en onkosten verwerkt. Met
alles bij elkaar naar schatting 500 miljoen dollar winst was het een zeer lucratieve deal voor
de Amerikaanse investeringsbank.
Zoom
Simon Tong / CC BY-NC-SA 3.0
Bron: Simon Tong
Déjà vu?
De manier waarop Goldman Sachs Griekenland geld leende heeft veel weg van de manier
waarop de problemen in de huizenmarkt in de Verenigde Staten hebben geleid tot de
kredietcrisis, zo stelt Nick Dunbar. Griekenland was de huiseigenaar die zijn hypotheek niet
meer kon betalen, maar die desondanks veel geld bleef lenen, en zelfs werd aangemoedigd
om gefingeerde cijfers op te geven zodat ze meer konden lenen. In beide situaties heeft
Goldman Sachs enorm geprofiteerd, werd de economische schade verergerd en leidde het
tot de structurele ondermijning van het vertrouwen in het financiële systeem.
Financiële derivaten als Collateralized Debt Obligations (CDO’s) en Credit Default Swaps
(CDS’s) speelden hierin een grote rol. Om deze financiële producten te begrijpen kunnen we
het beste kijken naar het begin van de kredietcrisis in de Verenigde Staten. Deze animatie
legt het goed uit.
Een visuele uitleg van de kredietcrisis
Een Collateralized Debt Obligation (CDO) is dus een pakket van verzamelde obligaties,
bijvoorbeeld in de vorm van uitstaande hypotheken of leningen. Vaak is zo'n pakket
opgedeeld in een veilig, een enigszins veilig onderdeel en een risicovol onderdeel. Elk
onderdeel heeft een eigen rentepercentage dat uitbetaald wordt, afhankelijk van de risico's
van de betreffende onderdelen. De veiligheid van de onderdelen van een CDO wordt
beoordeeld door rating agencies die er een waardering (bijvoorbeeld AAA als het veilig is)
aan geven. Tegenlicht maakte eerder dit jaar 'De macht van de rating agencies'.
Een Credit Default Swap (CDS) is het meest verhandelde en de meest gebruikte vorm van
kredietderivaten. In feite is het een verzekering op een investering in bijvoorbeeld obligaties.
Stel: u leent geld aan iemand. Met een CDS kunt u zich verzekeren tegen een situatie waarin
uw lening niet terugbetaald wordt. Maar ook anderen kunnen zo’n verzekering afsluiten op
uw lening aan die persoon. Zonder zelf geld geïnvesteerd te hebben. Het eerste CDS
contract werd geïntroduceerd door JP Morgan in 1997 en vandaag de dag wordt de totale
waarde van de handel erin op 60 biljoen dollar geschat. Dat is meer dan het totale bnp van
de hele wereld.
Speculeren tegen je eigen producten
Bron: Truthout.org
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 24
De handel in CDO’s en CDS’en is het afgelopen decennium zo ontwikkeld dat veel
investeerders ook verzekeringen op andermans financiële producten konden afsluiten. Deze
verzekeringen werden ook gebruikt als erop gespeculeerd werd dat een lener een lening niet
kon terugbetalen. Of als het financiële product dat verkocht werd, zoals een CDO, werd
gecombineerd met een verzekering. Deze werd er dan als het ware ingebouwd. Hiermee
kunnen firma’s dus tegen hun eigen producten speculeren. Deze producten worden
synthetische CDO’s genoemd.
‘We don’t bet against our clients, what we were doing, we would argue, was effective risk
management’
Lucas van Praag, internationaal woordvoerder voor Goldman Sachs
Goldman Sachs werd beschuldigd van het speculeren op de daling van de waarde van hun
eigen producten (in het geval van de Amerikaanse huizenmarkt). Er gaan verschillende,
soms hilarische, vergelijkingen rond om dit uit te leggen.
'When you buy protection against an event that you have a hand in causing, you are buying
fire insurance on someone else’s house and then committing arson.'
Sylvain R. Raynes, financieel expert bij R & R Consulting in New York
William D. Cohan legt dit in 'Goldman Sachs en de vernietiging van Griekenland' uit. Omdat
Goldman Sachs wist dat de huizenmarkt zou instorten verkochten ze met deze voorkennis
veelvuldig synthetische CDO’s die volzaten met risicovolle hypotheken. Deze waren massaal
verzekerd bij American International Group (AIG), de grootste verzekeringsmaatschappij ter
wereld. Goldman Sachs speculeerde met deze verzekeringen dus in feite tegen hun eigen
producten en de huizenmarkt. Veel andere banken en bedrijven deden dit ook. Toen de
huizenmarkt instortte, leidde dit tot de val van AIG, die vervolgens met staatssteun gered
moest worden. Ook verergerde deze handelswijze van de grote firma's op Wall Street de
kredietcrisis in de Verenigde Staten. Goldman Sachs kwam er als één van de weinigen veel
sterker uit.
Zoom
Bron: Sweetsola
Short selling ABN-AMRO
De Nederlandse bank ABN-AMRO was in 2008 het grootste slachtoffer van een omstreden
deal met Goldman Sachs. Hierin regelde de Amerikaanse zakenbank een deal waarin een
zeer risicovolle synthetische CDO met de naam Abacus 2007-AC1 (Abacus) voor $841
miljoen dollar aan de Nederlandse bank verkocht werd. Deze CDO was samengesteld door
het beleggingsfonds van de miljardair John Paulson, die wedde dat het product zou gaan
falen.
Een handelspositie innemen waarbij je speculeert dat een aandeel of de waarde van een
product zal dalen wordt in Wall Street-jargon ‘short selling’ of ‘going short’ genoemd. Op
deze manier ging Paulson 'short' op de door hem samengestelde CDO die door Goldman
Sachs aan ABN-AMRO verkocht werd. Paulson deed dit naar verluidt met voorkennis dat de
CDO binnen de kortste keren niets meer waard zou zijn.
Versie 0.4 P a g e | 25
14 februari 2016
De beschuldiging van het verkopen van de synthetische CDO ABACUS met voorkennis dat
ze ‘crappy’ zijn, leidde in de Verenigde Staten tot hoorzittingen in de Senaat, waarbij
Goldman Sachs gehoord werd. De Securities and Exchange Commission (SEC, de
Amerikaanse waakhond van de financiële markten) diende tegen een klacht tegen de
zakenbank in wegens verdenking van fraudelente praktijken.
'Goldman allowed short-selling billionaire John Paulson (who was betting against the
package) to pick the assets, then told a pair of European banks that the “designed to fail”
package they were buying had been put together independently.'
Matt Taibbi
Goldman Sachs wekte de indruk dat Paulson belangen had bij de kwaliteit van de CDO’s
(door te zeggen dat Paulson een ‘long position’ innam) en vertelde ABN-Amro dat niet
Paulson, maar een andere firma de synthetische CDO’s had samengesteld. Bij elkaar
verloren de beleggers circa 1 miljard dollar, waarvan ABN-Amro veruit de grootste klap
opving. Goldman Sachs schikte voor $550 miljoen dollar in de zaak en hoefde geen schuld
te bekennen.
6.4 De illuminatie.
6.4.1
6.4.2
6.4.3
Wat betekent illuminatie.
De geschiedenis van de Beierse Illuminati.
Theorie.
6.4.1
betekent Illuminati letterlijk 'verlichte personen'. Het woord betekent in het Italiaans drager
van het licht en wordt "vrij" vertaald naar lantaarn-, of fakkeldrager.
6.4.2
Professor Stuart Crane, die deze geschiedenis heeft geanalyseerd, schrijft daarover:
'Wanneer u terugkijkt op elke oorlog in Europa in de 19de eeuw, ziet u dat ze altijd eindigen
met het vestigen van een machtsbalans. Iedere verschuiving bracht weer een
machtsevenwicht in een groep landen rond het Huis Rothschild in Engeland, Frankrijk of
Oostenrijk. Zij groepeerden de naties zodanig, dat, als een koning uit de pas ging lopen, een
oorlog zou uitbreken, en die oorlog zou worden beslist door de richting die de financier zou
kiezen. Onderzoek naar de schuldenlast van de betrokken naties wijst meestal uit wie de
blaam treft. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog hebben de Rothschilds zowel de
noordelijke als de zuidelijke Staten tegelijkertijd gefinancierd door middel van verschillende
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 26
agenten." (uit: "None Dare call it Conspiracy", Allen, blz. 39) Deze apostel van Lucifer, Adam
Weishaupt, was een geboren jood, bekeerd tot het katholicisme, opgeleid als
Jezuïtenpriester en professor in het canonieke recht te Ingolstadt in Beieren. Weishaupt was
als jongeman al een rebels figuur en zo kwam hij ertoe zich te wijden aan radicale en occulte
filosofieën. In 1771 kwam Weishaupt in contact met een handelsman, een zekere Kolmer,
die vele jaren in Egypte had gewoond. Deze Kolmer was teruggekeerd naar Europa om
bekeerlingen te maken voor een "geheime leer", gebaseerd op het manicheïsme, dat hij had
leren kennen in het oosten.
Weishaupt liet zich inwijden in de mysteriën van deze occulte leer en besteedde de
daaropvolgende vijf jaren aan het ontwerpen van een plan om op basis van deze "mysteriën"
een geheim genootschap te stichten met als doelstelling een wereldregering. Op l mei 1776
stichtte hij een nieuwe sekte van de Illuminatie. Net zoals de vrijmetselarij is ook dit
genootschap der illuminatie een luciferiaanse beweging om de oude zwarte kunst van
Babylon en de hekserij van de druïden te bewaren en te promoten. Het woord "Illuminati"
werd reeds in de 15de eeuw gebruikt in Italië en Spanje om mensen aan te duiden met
bovennatuurlijke krachten. Het heeft ook betrekking op de manicheïsten. Deze occulte
godsdienst was in feite een belangrijke schakel in de keten van "het geheimenis der
wetteloosheid" die door de duistere en de middeleeuwen loopt tot in onze tijd. Ze werd
gesticht door een zekere Mani, geboren in Bagdad in de 3de eeuw n.Chr. Mani beweerde
dat hij zowel de apostel van Jezus Christus was als de door Hem beloofde trooster, de
heilige Geest, en dat Boeddha, Zoroaster, Hermes en Plato allemaal voorlopers van hem
waren. Hij werd verbannen uit Perzië en door de volgelingen van Zoroaster gedoodverfd als
ketter. Hij reisde naar India en kwam daar in contact met het boeddhisme. Zijn leringen
waren een synthese van Perzische godsdiensten, boeddhisme, afvallig christendom en
occultisme.
Na de martelaarsdood van Mani breidde zijn leer zich snel uit over het Romeinse rijk en Azië,
maar overleefde in het bijzonder in Chinees Turkestan, Perzië, Syrië en Egypte. Weishaupt
maakte een diepgaande studie van dit manicheïsme en van de geschiedenis van de
geheime genootschappen en stromingen vanaf de oudheid: de geheime genootschappen in
China, de "grotere en kleinere mysteriën" van het oude Egypte, en de eleusinische mysteriën
in het oude Griekenland, en deze hebben alle hun invloed gehad op de orde der Illuminatie
die in 1776 door Weishaupt en gelijkgezinde genoten werd gesticht. In een brief aan een
medestander schreef Weishaupt dat hij erover dacht om het oude stelsel van de Ghebers en
de Parsees (Moslim en Zoroasteriaanse godsdiensten) "op te warmen". Voordat de
organisatie van Weishaupt in het leven werd geroepen waren er al veel geheime
genootschappen zoals de Duitse illuministen en de Franse martinisten of "illumines". Onder
invloed van laatstgenoemde sekte "zweepte een golf van occultisme over Frankrijk, en overal
werden de loges centra van onderwijs in de kabballa, magie, afgoderij, alchemie en
theosofie; maconische riten degenereerden tot ceremoniën om geesten op te roepen vrouwen, die nu tot deze bijeenkomsten werden toegelaten gilden, vielen flauw, kregen
stuiptrekkingen, en leenden zich tot de verschrikkelijkste experimenten" ('Secret Societies &
Subversive Movements', Nasta Webster, Dutton, p. 170).
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 27
In de Bijbel heeft onze Heer een priesterlijke orde van de Israëlieten verkozen om Zijn
geheiligde waarheden te bewaren. In het Oude Tstament kennen wij hen als de Levieten
(Numeri 1:47,54). Heel Israël had een volk van priesters moeten worden, maar vanwege hun
afgoderij koos de Here alleen de kinderen van Levi. Zij waren belast met de zorg voor de
tabernakel van God en alles wat daartoe behoorde. Niemand mocht de tabernakel
opbouwen of verplaatsen, of dienst daarin verrichten dan de Levieten. Wanneer iemand
anders dan een Leviet de ark des verbonds maar aanraakte, stierf hij. Zoals de Leviet zijn
dienstwerk voor het uitverkoren volk toebedeeld had gekregen, hadden ook de profeten van
God dat. Als iemand beweerde door God gezonden te zijn en voorspellingen deed die niet
uitkwamen, was zulks een teken voor de Israëlieten dat hij niet van God kwam, en zij
moesten hem doden omdat hij het volk had misleid. Net zoals God de toekomst voorspelde
en wonderen deed onder Zijn volk, zo heeft ook Lucifer zijn systeem om de macht van God
na te bootsen. En zoals God Zich een volk had verkozen om Zijn geheimenis der
godzaligheid (1 Timótheüs 3:16) te bewaren en aan de wereld te brengen, zo heeft ook
Lucifer zich een volk uitgekozen om zijn geheimenis der ongerechtigheid (2
Thessalonicenzen 2:7) te bewaren en uit te dragen. Eén van die priesterlijke orden die de
oude zwarte kunst der hekserij in bewaring had was die der Druïden; er zijn trouwens ook
moderne orden van Druïden. Wat de Levieten waren voor Israël, waren de Druïden voor de
Kelten. Dezen geloofden dat de Druïden bovenaardse wezens waren uit het heelal en dat
hun magische krachten door hun nakomelingen moesten worden bewaard door de eeuwen
heen. Veel in de moderne Engelse en Amerikaanse hekserij is overgenomen uit de
godsdienstige rituelen en magie van de Druïden, die hun kunst weer ontleenden aan de
Egyptische zonnecultus, die oorspronkelijk afstamt van de Babyloniërs en Assyriers. Offers
namen een vooraanstaande plaats in bij de Keltische rituelen; op hun heilige feesten werden
mensen en dieren geofferd. De Druïden hadden een dominante positie in de Keltische
samenleving, want zij waren het die de magische krachten opriepen die welvaart en succes
brachten aan de gemeenschap. Net als de medicijnman bij de Amerikaanse Indianen ging de
Druïde vaak in een trance om gebeurtenissen te kunnen voorspellen.
De moderne broederschappen van de vrijmetselarij, de rozekruisers, de gouden dageraad,
wicca, Church of America, Gardinarian Brotherhood, Church of all Worlds, Process Church
of the Final Judgement (waar Charles Manson lid van was), zijn maar enkele van de vele
genootschappen die hekserij beoefenen en die openlijk voor de ogen van het grote publiek
deze aloude kunst in de praktijk brengen en propageren. Het waren echter de "Illuminatie
van Beieren", die de door de Bijbel voorspelde openlijke oorlog tegen "de twee getuigen"
hebben gevoerd door middel van de politieke wereld. Deze wereldmacht, symbolisch
voorgesteld als "het Beest dat opkomt uit de afgrond", zou volgens de profetie de Bijbel
vernietigen op de straat van een stad die geestelijk Sodom en Egypte wordt genoemd
"alwaar ook onze Here gekruisd is". (Openbaring 11:7,8). Dit is niet Jeruzalem, zoals vaak is
uitgelegd, maar Parijs. Toen de pauselijke overheersing op zijn eind liep in de 18de eeuw,
begon Adam Weishaupt zijn plannen om alle regeringen en godsdiensten te vernietigen op
schrift te stellen. Het atheïsme moest worden gebruikt als een werktuig ter vernietiging van
de rooms katholieke kerk, die toentertijd de heersende macht in Europa was. Adam
Weishaupts' revolutionaire club werd eerst gelanceerd onder de naam "Gesellschaft der
Perfectibilisten" en deed zich voor als een politieke beweging met als doelstelling het
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 28
bestrijden van tirannie en onwetendheid en het bevorderen van de rede, de vrijheid en de
morele deugd.
Adam Weishaupt, professor in het canonieke recht in Ingolstadt en ex-Jezuïtenpriester, deed
zich in het begin voor als een godsdienstig hervormer en een liberaal op politiek gebied, en
daardoor trok hij velen aan tot zijn politieke denkrichting die ook bekend stond als
"Republicanisme". Hij nam het spionagesysteem van de Jezuïeten over, introduceerde
hekserij bij zijn volgelingen en ontwikkelde binnen in zijn politieke beweging een
broederschap die veel gemeen had met de vrijmetselarij. Nadat hij zijn organisatie had
gesticht met de financiële ruggesteun van het huis Rothschild noemde hij deze "de
Illuminatie". De Illuminatie stonden ook bekend als "vrijdenkers", of "de verlichten", of "de
verlichting", namen die voor Weishaupts' tijd werden gegeven aan de 17de eeuwse Franse
schrijvers met een atheïstische, anti-christehjke inslag. In Duitsland waren dat, voor l mei
1776, de Duitse rationalisten of de humanisten. Ook zij propageerden het atheïsme en vielen
openlijk het Christendom en alle andere godsdiensten aan als vals, dwaas en eng. Adam
Weishaupt leerde zijn discipelen dat de illuminatie de enige leden van het menselijke ras
waren die waarlijk "verlicht" waren en wisten "waar het allemaal om ging". Weishaupt liet zijn
volgelingen geloven dat zij de "crème" van de intellectuelen moesten worden, ofwel de enige
mensen die de geestelijke capaciteit, de kennis, het inzicht en het begrip hadden om de
wereld te kunnen regeren en vrede te brengen. Echter, alleen een paar van de door hem
uitverkoren medestanders kenden Weishaupt persoonlijk, en door degenen die hem nooit
hadden gezien werd hij bijna als een god beschouwd.
Gerald B.Winrod heeft in zijn boekje "Communism Prophecy History America"
gedocumenteerd aangetoond hoe knap Adam Weishaupt zijn identiteit wist te verbergen en
zo de machtigste figuur van zijn dagen is geworden. Winrod legt uit hoe Weishaupt krachten
in beweging heeft gebracht die miljoenen mensenlevens hebben vernietigd en hoe hij zijn
stempel van kwaad heeft gedrukt op alle toekomstige generaties, terwijl de meeste mensen
nog nooit van hem hebben gehoord. Op blz. 45 van het boekje wordt geciteerd uit een brief
die Adam Weishaupt heeft geschreven aan een intieme vriend:
"Mijn omstandigheden noodzaken mij om voor de meeste van mijn leden verborgen te blijven
zo lang als ik leef. Ik ben verplicht om alles te doen door middel van vijf of zes personen." Bij
een andere gelegenheid zei hij: "...men zou moeten aantonen hoe gemakkelijk het zou zijn
voor een knappe kop om honderdduizenden mensen te leiden."... "Ik heb twee personen
direct onder mij staan die ik mijn hele geest inblaas, en elk van dezen heeft weer twee
anderen, enzovoort. Op deze manier kan ik op de meest eenvoudige manier duizend man in
beweging en in vlam zetten, en zo moet men bevelen geven en in de politiek te werk gaan."
Weishaupt trachtte zoveel mogelijk welgestelde en hooggeplaatste jongemannen in zijn
gelederen te krijgen en binnen vier of vijf jaar waren de Illuminatie uitgegroeid tot een
organisatie met zeer veel macht en leden in de hoogste bestuurlijke regionen van Duitsland.
Weishaupts streven was de hekserij te verbergen achter filantropie, het christendom
vernietigen door middel van het humanisme (atheïsme), en vervolgens één wereldregering in
het leven roepen.
Doelstellingen van de Illuminati
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 29
De doelstellingen van de illuminati zijn:
1. afschaffing van de monarchie en alle gevestigde regeringen;
2. afschaffing van privé eigendom;
3. afschaffing van alle erfrecht;
4. afschaffing van vaderlandsliefde;
5. afschaffing van het gezin, d.w.z. van het huwelijk en alle moraliteit, en
opvoeding van de kinderen door en vanuit de gemeenschap;
6. afschaffing van de godsdienst, het vervangen van de aanbidding van God door de
verering van de rede -rationalisme;
7. oprichting van één wereldregering.
Enige van de richtlijnen of grondstellingen van het programma van de Illuminatie zijn onthuld
door professor John Robison in zijn boek "Proofs of a Conspiracy", gepubliceerd in 1798,
heruitgave Western Islands 1967. Hij zegt daarin:
1. De grote kracht van onze orde ligt in haar verborgenheid; laat haar nooit op enige plaats
verschijnen onder haar eigen naam, maar altijd onder de bedekking van een andere naam
en een andere bezigheid.
2. Wij moeten de gewone mensen voor ons winnen op elk terrein, dit zal voornamelijk
moeten gebeuren door middel van de scholen, en door een open en hartelijk gedrag, uiterlijk
vertoon, minzaamheid, populariteit en verdraagzaamheid ten opzichte van hun vooroordelen,
die wij het liefste zouden uitroeien en uitbannen.
3. Wij moeten onze overtuigingen in de mode proberen te brengen door middel van iedere
vorm van kunst, ze onder de mensen verspreiden met behulp van jonge schrijvers. Wij
moeten de allerwarmste zorg voor het mensdom prediken en de mensen onverschillig
maken voor alle andere relatievormen.
4. Wij moeten de leiding verwerven van de opvoeding, van de kerkbesturen, van de
leerstoelen op de universiteiten en van de kansels.
5. Ik stel mij hogescholen voor onder de leiding van onze orde. Dit zal ons verzekeren van de
aanhang van de geletterden. Wetenschap moet hier het lokmiddel zijn.
6. Wanneer onze prefect alle gerechtshoven van het land zou kunnen vullen met onze
waardige leden, zou hij daarmee alles hebben gedaan wat een mens voor de orde kan doen.
Dat zou beter zijn dat de prins zelf voor ons winnen.
7. Op dezelfde wijze moeten wij trachten invloed te krijgen op de militaire academies (dit kan
verstrekkende gevolgen hebben), de uitgeverijen, boekhandels, boekenstalletjes en in alle
instanties die enige invloed kunnen uitoefenen in het vormen of beheersen van of zelfs maar
het richting geven aan de geest van de mensen: schilderen en tekenen zijn onze aandacht
zeer waard. Met betrekking tot deze laatste richtlijn had prof. Robison een interessant
commentaar: "Zij werden sterk verdacht van het publiceren van schandelijke karikaturen en
zeer immorele prenten. Zij schroomden geen enkel middel, hoe laag ook, om het volk te
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 30
bederven. Mirabeau had hetzelfde gedaan in Berlijn. Door middel van politieke caricaturen
en smerige prenten bedierven zij zelfs degenen die niet konden lezen".
8. Er is geen manier waarop mannen zo krachtig kunnen worden beïnvloed als door middel
van vrouwen. Daarom moeten wij ons in het bijzonder met hen bezighouden. Wij moeten
ervoor zorgen dat zij ons goed gezind zijn, hen aanwijzingen geven hoe zij zich kunnen
emanciperen tegenover de tirannie van de gangbare opvattingen en voor zichzelf opkomen.
Het zal een immense bevrijding zijn voor hun in slavernij gehouden geest om verlost te zijn
van iedere boei en toom, en het zal hen des te meer aanvuren om met ijver voor ons te
werken zonder dat zij weten dat zij zulks doen, want zij zullen alleen maar hun eigen
verlangen naar persoonlijke bewondering bevredigen.
9. Een man die niet een Brutus of een Catilina is en die niet bereid is om alle limieten te
overschrijden, is niet geschikt voor onze orde.
De Illuminatie gebruikten - en gebruiken nu nog - het symbool van "het alziend oog" (zie
afbeelding onderaan pagina) evenals de vrij metselaren en de rozekruisers. Hun organisatie
bestond uit 8 lagen of concentrische cirkels. In het centrum stond Weishaupt zelf, uitgebeeld
door het "alziend oog", met de titel "Rex" (koning). In feite was hij de belichaming van Lucifer;
zijn codenaam was "Spartacus". Rondom de rex was een kleine kring van de meest
vertrouwde ingewijden, "Magus" genaamd. Daarna kwamen nog zes opeenvolgende cirkels
van leden van de orde, die werden betiteld als "Illuminatus". Het geheel was verdeeld in 3
hoofdklassen:
1. de opvoeding
2. de symbolische vrijmetselarij
3. de mysteriën
Nieuwe leden werden in de orde opgenomen als "Novices". Vervolgens werden zij "verlicht"
met humanitaire ideeën en voorbereid om de hogere mysteriën te aanvaarden. Wanneer zij
vorderingen maakten - maar alleen bij gebleken geschiktheid - bereikten zij de meer naar
binnen gelegen cirkels waar zij inzicht kregen in het werkelijke doel van de orde:
wereldheerschappij. Maar slechts een handjevol van de meest vertrouwde ingewijden in de
binnenste cirkel wisten dat Adam Weishaupt de stichter en het hoofd van de organisatie was.
Het genootschap had geweldig veel succes in het aantrekken van prominente figuren in heel
Europa en zelfs in Amerika. In 1798 waarschuwde George Washington - zelf grootmeester
der Vrijmetselaren! - voor de leer van de Illuminatie in de Verenigde Staten.
Baron von Knigge
Weishaupt, die pas 28 jaar oud was toen hij de orde van de Illuminatie stichtte op 1 mei
1776, maakte aanvankelijk niet veel vorderingen, totdat hij een hooggeplaatste vrijmetselaar
ontmoette, een zekere baron von Knigge. Deze was niet alleen een vrijmetselaar van hoge
rang maar ook een meester in de meeste geheime genootschappen van die dagen. Von
Knigge was, net als Weishaupt en alle meesters van deze geheime genootschappen, een
expert in de occulte wetenschappen. Om zijn orde te verbreiden en de Illuminati meer
invloed in de wereld te bezorgen en omdat vrijmetselarij verwant is aan illuminisme, werd
Weishaupt vrijmetselaar. Hij werd ingewijd in 1777 in een loge in München die hij van plan
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 31
was te gebruiken om zijn ideeën over een wereldrevolutie uit te dragen. Baron von Knigge
trad toe tot Weishaupts' orde in 1780 en werd daarin al spoedig een leidende figuur die
samen met Adam Weishaupt de orde leidde en richting gaf. Van allen die werden ingewijd
als illuminatie werd geëist dat zij een eed zouden afleggen tot geheimhouding en eeuwig
stilzwijgen, onwankelbare loyaliteit en onderwerping aan de orde. Net als bij de
vrijmetselaren begrepen alleen een paar topfiguren binnen de organisatie wat de ware
doeleinden waren. De wereld accepteert de vrijmetselarij als het grote weldoende
genootschap dat de hoogst mogelijke graad van moraal en deugdzaamheid leert. Aangezien
de vrijmetselarij in de wereld prestige en aanzien heeft waren Adam Weishaupt en baron von
Knigge van plan om, met gebruikmaking van de broederorde der vrijmetselaren, de regering
van de wereld in handen te krijgen. Hun plan was door te dringen tot in de hogere niveaus
van de vrijmetselarij en dan de controle te krijgen over de regeringen van de volken en zo te
komen tot één wereldregering.
Het pauselijke Rome, zowel kerk als staat, was in Weishaupts tijd echter de macht door
middel waarvan Satan de gang van zaken in wereld onder controle hield. Maar hij was al
bezig een andere satanische macht te creëren die geleidelijk alle heidendom, vals
christendom en alle regeringen in de wereld onder één banier zou verenigen. Weishaupt`s
eerste streven was echter de controle in handen te krijgen over de Internationale orde van de
vrijmetselarij. Om dat doel te bereiken trachtten Weishaupt en baron von Knigge de leiders
van de vrijmetselaren wijs te maken dat de orde der Illuminatie een stelsel van mysteriën
had, dat veel ouder en van een hoger niveau was dan de hoogste graden van de
vrijmetselarij.
Weishaupt`s plan om de heerschappij over de wereld in handen te krijgen was er op
gebaseerd om zo lang als maar enigszins mogelijk was te opereren onder een dekmantel, en
wanneer de lichtgelovige wereld uiteindelijk zou inzien wat er werkelijk aan de hand was, zou
het al te laat zijn om hen te stoppen. De illuminatie moesten een geheim genootschap
binnenin een geheim genootschap - de vrijmetselaren—worden. En om verborgen te kunnen
blijven kozen Adam Weishaupt en zijn mede¬samenzweerders codenamen: "Spartacus"
voor Weishaupt zelf, von Knigge werd "Philo", en herr von Zwack werd "Cato" genoemd. De
Illuminati trachtten ook de plaats waar zij zich bevonden verborgen te houden wanneer zij
door de diverse landen reisden om hun gif uit te strooien. Ook dit gebeurde door middel van
codenamen waarmee zij elkaar op de hoogte hielden waar zij zich bevonden. Bijvoorbeeld:
Ingolstadt in Duitsland, waar hun organisatie was opgericht, kreeg de fictieve naam "Eleusis";
Oostenrijk was "Egypte"; München werd "Athene" genoemd; en Wenen was "Rome". De
Illuminatie creëerden ook hun eigen kalender en de maanden daarop kregen codenamen,
zoals "Dimeh" voor januari, en "Bemeh" voor februari. Door de hervorming in de 16de eeuw
verworpen en door de corruptie en machtsstrijd binnen de Rooms Katholieke kerk zelf had
het pausdom veel van zijn gezag om de wereld de wet voor te schrijven verloren. Voordat
Adam Weishaupt zijn orde van de Illuminatie stichtte in 1776 hadden de "vrijdenkers" of
"encyclopedisten" al een filosofie tegen de tirannie en het fanatisme van de rooms katholieke
kerk gepredikt. Eén zo'n stem uit de tweede helft van de 18de eeuw was de franse schrijver,
filosoof en apostel van het vrijdenken, die zich noemde "Voltaire" (1694-1778). Ondanks het
feit dat de Rooms Katholieke kerk al voor 1798 (onttroning van paus Pius VI door generaal
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 32
Berthier) veel van haar macht had verloren, leefde Voltaire in een tijd dat de persvrijheid nog
niet bestond en gedachten nog niet vrij waren; en de mensen waren nog niet gelijk voor de
burgerlijke wet.
Ofschoon hij beweerde te geloven in een opperwezen of god, ontkende hij het bestaan van
Jezus Christus en het gezag van de Bijbel. Hij werd een krachtig bestrijder van het pauselijke
christendom en werkte mee aan het tot stand komen van de "Encyclopedis ou Dictionnaire
Raisonne des Sciences, des Arts et des Metier (28 vols.1751-17720; Supplement 5 vols.
1776-7 table analytique, 2 vols. 1780)" waaraan hij heeft bijgedragen en die wij vandaag de
dag kennen als "de encyclopedie" van Diderot en 'd Alembert, een mijlpaal in de cultuur van
West Europa. Deze "encyclopedie" rekende in feite af met het door de rooms katholieke kerk
en het absolutisme van de franse koningen eeuwenlang aan banden gelegde denken en
handelen, en stelde daarvoor kennis, rationalisme en humanisme in de plaats. Net als
Weishaupt was ook Voltaire - wiens echte naam Jean Francois Arouet was—opgeleid door
de Jezuïten, maar later had hij zich tegen het katholicisme gekeerd en zich ingezet voor de
verbreiding van de filosofie der verlichting (illuminisme), om daarmee het pauselijke
christendom te bestrijden. In de "Dictionary of Philosophy and Psycology", Baldwin,
Macmillan Company, wordt op blz. 322 uiteengezet waar de filosofieën van de
encyclopedisten en de illuministen werden verenigd tot een beweging die de franse revolutie
heeft helpen voorbereiden: "Want de encyclopedie was meer dan een groot woordenboek
van wetenschap, kunst en nijverheid; ze was opgezet in de geest van de beweging der
verlichting en had in zich zowel de principes als de resultaten van het nieuwe denken in het
cultuurpatroon van die tijd, en zo werd de encyclopedie tegelijkertijd een voorraadkamer van
informatie en revolutionaire kracht.170
De Franse revolutie
Lucifer heeft in de 18de eeuw een heel leger van schrijvers gebruikt om de geest van het
franse volk als natie te vergiftigen en op te zetten tegen het christendom. Voltaire zei
snoevend: "Ik ben het beu om de mensen maar steeds te horen zeggen dat twaalf mannen
de christelijke godsdienst hebben gegrondvest. Ik zal bewijzen dat één man voldoende is om
haar omver te werpen." In feite waren de ideeën van de verlichting (de Illuminatie) een
voortzetting van de renaissance, en de gedachten daarvan waren weer ontleend aan de
Griekse wijsgeer Plato (427-347 v.Chr.). De idealen van Weishaupt waren mede ontleend
aan 17de eeuwse schrijvers als Descartes en Bayle uit Frankrijk, Grotius uit Holland, Leibnitz
uit Duitsland en Locks uit Engeland. In het begin van de 18de eeuw kan men schrijvers als
Newton en Hume in Engeland, en Diderot, 'd Alembert en Voltaire in Frankrijk aanwijzen als
figuren die hebben bijgedragen tot deze wijsgerige stroming die weer heeft geleid tot de
vorming van het geheime revolutionaire genootschap dat zich "de Illuminatie" noemt. In de
Verenigde Staten was Benjamin Franklin, die Voltaire persoonlijk kende, een leidende figuur
in de verlichting. En, ironisch genoeg, vormden de ideeën van deze beweging de
achtergrond voor de 'Declaration of Independence.' Onze Here heeft echter uit deze
verwarring der geesten een schild tegen burgerlijke en godsdienstige vervolging gesmeed.
De Illuminatie hebben een leidende rol gespeeld in de Franse revolutie van 1798-1794 met
gebruikmaking van de "Jacobijnse club" als dekmantel.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 33
Onze Here heeft echter uit deze verwarring der geesten een schild tegen burgerlijke en
godsdienstige vervolging gesmeed.
De Illuminatie hebben een leidende rol gespeeld in de Franse revolutie van 1798-1794 met
gebruikmaking van de "Jacobijnse club" als dekmantel. Deze club telde 1300 leden
waaronder sommige van de meest invloedrijke mannen van het toenmalige Frankrijk. Zij
streefden naar een nieuwe wereldorde en een universele republiek. Het "schrikbewind" werd
geleid door Robespierre, een illuminatus, die een "verklaring van de rechten van de mens"
had opgesteld. Hijzelf verloor uiteindelijk zijn hoofd onder de guillotine, maar een andere
illuminatus, Babeuf, werd toen leider. Hij publiceerde een document, getiteld "Manifest van
de gelijken" en later "Analyse van de leer van Babeuf'. Hij kondigde de afschaffing van de
privé-eigendom af en een gelijke verdeling van "de vruchten der aarde". Dit document werd
later de "bijbel" voor de communistische beweging. Nu komen wij terug op de bijbelse
profetie dat de Illuminatie oorlog zullen voeren tegen 'de twee getuigen' (de Bijbel);
Openbaring 11:9-12: "En de mensen uit de volken en geslachten en talen en natiën zullen
hunnen dode lichamen zien, drie dagen en een halven, en zullen niet toelaten dat hunne
dode lichamen in graven gelegd worden. En die op de aarde wonen, die zullen verblijd zijn
over hen, en zullen vreugde bedrijven, en zullen elkander geschenken zenden, omdat deze
twee profeten degenen die op de aarde wonen, gepijnigd hadden. En na die drie dagen en
een halven is een geest des levens uit God in hen gegaan, en zij stonden op hunne voeten,
en er is grote wees gevallen op degenen die hen aanschouwden. En zij hoorden ene grote
stem uit den hemel, die tot hen zeide: Komt herwaarts op. En zij voeren op naar den hemel
in de wolk, en hunne vijanden aanschouwden ze."
Er kunnen vele bijkomende oorzaken zijn voor het feit dat Frankrijk een woonplaats voor de
atheïsten werd gedurende de Franse revolutie met haar drieënhalf jaar "schrikbewind", maar
het is begonnen met de onderdrukking van de Heilige Schrift door de Rooms Katholieke
kerk: Christus werd niet gepredikt zoals het evangelie Hem doet kennen, maar juist het
tegengestelde! Jezus werd verkeerd voorgesteld aan de grote massa van het volk in
Frankrijk, hetgeen uiteindelijk ertoe heeft geleid dat het christendom bij wet verboden werd.
Door de verkeerde voorstelling die het pausdom van het evangelie heeft gegeven en door de
tirannie en het fanatisme die het daarbij aan de dag heeft gelegd, kreeg een leger van
atheïsten de kans om bijval voor hun zaak te verwerven en zo kon het "beest dat opkomt uit
de afgrond" de twee getuigen "krijg aandoen" en "ze doden". Hier vinden wij ook de ware
oorzaak waardoor het pausdom zijn dictatoriale macht heeft verloren. Niet alleen werd de
weg vrijgemaakt voor de vernietiging van het christendom in Frankrijk in die periode, maar
ook voor het binnen marcheren van de franse troepen in Vaticaanstad en het onttronen van
de paus daarna, toen Napoleon ten tonele verscheen na de revolutie. Schrijvers hebben de
Franse revolutie geprezen als de dageraad van een nieuw tijdperk, maar in feite was ze de
geboorte van een andere verschrikkelijke misleiding van de zevenkoppige draak (Lucifer)
waardoor miljoenen mensenlevens zouden worden vernietigd. Toen Lucifer zag dat de
macht van het pausdom ten einde liep zoals was voorzegd in Daniël 7:25, deed hij
eenvoudigweg een andere beweging opkomen om de mens te vernietigen, die zou
voortbestaan tot dat de macht van het pausdom weer zou zijn hersteld, zoals is geprofeteerd
in Openbaring 13:3.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 34
De beweging van de illuminatie, die oorlog zal voeren tegen het Lam (maar het Lam zal ze
overwinnen... Openbaring 17:14) zal geen wereldwijde vlucht nemen voordat het tweede
beest van Openbaring 13:11-17 zal beginnen op te komen en te spreken als de draak. Wij
zullen later zien dat dit beest het afvallige protestantisme in Amerika voorstelt. Maar voordat
wij kunnen begrijpen hoe het illuminisme, het katholicisme en het afvallige protestantisme in
de wereld te werk zullen gaan om de mensen te verenigen tegen de ware Jezus uit de Bijbel,
moeten wij weten onder welke naam de Illuminatie vandaag de dag opereren.
Zoals eerder is vermeld trad Adam Weishaupt in 1777 toe tot een Loge van vrijmetselaren in
München. In het begin deed hij zich daar voor als een hervormer op godsdienstig gebied en
een politiek liberaal. Omdat de vrijmetselarij ook anti-papistisch was, werd Weishaupts antipauselijke politieke standpunt snel populair in Duitsland: hij kreeg niet minder dan
tweeduizend namen in de registers van de illuminatie en daaronder waren enkele van de
voornaamste aristocraten van dat land. Het is duidelijk dat de vrijmetselaren die waren
toegetreden tot Weishaupts' Illuminatie, er geen idee van hadden in wat voor val zij waren
gelopen. Heel weinig Macons begrepen in het begin wat Weishaupts plannen waren, zoals
ook heel weinig Macons heden ten dage begrijpen wat hun eigen organisatie leert.
Weishaupt drong zich in de organisatie van de vrijmetselarij in met alle sluwheid en subtiliteit
die hij vroeger als jezuïtenpriester had geleerd.
Sommige geschiedkundigen hebben geschreven dat de Franse revolutie niet vooropgezet
was. Er wordt beweerd dat ze alleen is voortgekomen uit een politieke crisis die samenviel
met een economische ineenstorting. Door dit laatste ontstonden onrust en rellen waar zelfs
het Franse leger niet tegenop kon. Daardoor zou het Franse volk vastbesloten zijn geworden
om een sociale verandering te veroorzaken en hun land ondersteboven te keren.
Wat deze historici beweren is slechts gedeeltelijk waar. Het element uit deze geschiedenis
dat sommigen niet zien - of weglaten - is de vraag waardoor de mensen zover kwamen dat
zij de geest van het illuminisme accepteerden. Zoals we al gezien hebben was de
onderdrukking van de Bijbel door middel van fanatieke dwang door de Rooms Katholieke
kerk de ware oorzaak van de brand waardoor het Franse volk ertoe is gekomen om het
christendom te verwerpen en hun Bijbels te verbranden. De geschiedenis vermeldt dat de
gebeurtenissen die tot de Franse revolutie hebben geleid zijn veroorzaakt door anarchie. De
burgers waren verdeeld in een chaos van elkaar hatende partijen, die vochten om de macht
en probeerden elkaar uit te roeien. Maar daarvoor was het de Rooms Katholieke kerk die
Franse burgers bij duizenden heeft afgeslacht en de haat tegen het christendom heeft doen
ontbranden. Het moorddadige karakter van het pausdon heeft zich in Frankrijk duidelijk
geopenbaard. In 1572 hebben de rooms katholieken gestracht om in één slag alle
protestanten in Frankrijk te vermoorden. Deze gebeurtenis staat bekend " als de slachting
van de Bartholomeüsnacht. Men zegt dal binnen een maand tijds ' 60.000 protestanten in
Frankrijk zijn vermoord. In totaal moeten, het er meer dan 75.000 zijn geweest. De kardinaal
van Lotharingen gaf 1000 kronen belonig aan degene die het nieuws naar het Vaticaan
bracht. Nu worden de woorden van de Schrift duidelijk: "...alwaar ook onze Here gekruisd is"
(Openbaring 11:8), want: "...voor zoveel gij dit een van deze Mijne minste broeders gedaan
hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan" (Matthéüs 25:40). Toen het pausdom de protestanten
vermoordde in de straten van Parijs, verwoest het ook de tempel waarin Jezus woonde, en
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 35
de Here zei: "gij hebt dat Mij gedaan. Tijdens de revolutie zonk Frankrijk weg naar een
moreel dieptepunt dat vergelijkbaar was met de stad Sodom in de tijd van Lot. Er heerste
ook dezelfde geest van atheïsme die de farao van Egypte kenmerkte in Mozes' tijd: "Wie is
de Here, Wiens stem ik gehoorzamen zoude...?" Ik ken de Here niet...!" (Exodus 5:4).
In Openbaring 11:7,8 wordt voorzegd dat Frankrijk zowel de zonden van Sodom
(bandeloosheid) als van Egypte (atheïsme) ten toon zou spreiden. Aan het einde van de
1260 jaren zouden de twee getuigen hun getuigenis voleindigen. En hier begint de opkomst
van het illuminisme en het zal de twee getuigen "krijg aandoen en zal ze doden. En hunne
dode lichamen zullen liggen op de straat der grote stad, die geestelijk genoemd wordt
Sodom en Egypte, alwaar ook onze Here gekruisd is." (Openbaring 11:7,8). In de
geschiedenis staat deze beweging van het illuminisme bekend als "de Jacobijnse clubs".
Deze Jacobijnse clubs in Frankrijk bestonden uit aristocratische terroristen die in de franse
revolutie de speerpunt vormden en die ook koning Lodewijk XVI op 21 januari 1793 naar de
guillotine hebben gezonden. De meeste historici vermelden echter niet wie in werkelijkheid
zijn bevelen gaf aan Danton, Marat en Robespierre, de leiders van de Jacobijnse clubs.
Deze clubs hebben via de Nationale Assemblee het christendom afgeschaft en de
aanbidding van de godin der rede en der vrijheid geïntroduceerd. De naam "Jacobijn" is
afgeleid van de naam van een klooster waar deze aristocratische terroristen in het geheim
hun plannen maakten om koning Lodewijk XVI ten val te brengen. Zij stonden ook bekend
als "het genootschap van vrienden van de constitutie" en ze hadden al spoedig organisaties
in elke belangrijke stad van Frankrijk. Tot de leden van deze clubs behoorden de meest
welgestelde en invloedrijke mensen van het land en op het hoogtepunt van hun macht in de
jaren 1793-1794 hadden zij wel 500.000 leden. De waarheid is echter dat deze
aristocratische terroristen organisatie die "Jacobijnse clubs" werd genoemd in werkelijkheid
bestond uit illuministen die opereerden onder een schuilnaam.
We hebben al gezien dat Adam Weishaupt in 1777 vrijmetselaar werd met als enig doel het
gebruiken van die organisatie om door te dringen in hoge regeringskringen door daar
eenvoudigweg vrijmetselaars die al in hoge functies zaten, te vervangen door zijn eigen
mensen. De vrijmetselarij genoot namelijk dermate veel maatschappelijk aanzien dat men,
om tot de echte "hogere kringen" te behoren, eigenlijk wel vrijmetselaar moest zijn; een
vergelijkbare situatie met de VS tegenwoordig! Met een onuitputtelijk talent voor bedrog en
een goed opgezet spionagesysteem wisten discipelen van Weishaupt te infiltreren in hoge
regeringskringen in Duitsland, Frankrijk, Engeland, België, Nederland, Denemarken,
Zweden, Polen, Hongarije en Italië. Het was echter baron von Knigge, die zich in 1780 bij de
Illuminatie had gevoegd, die deze organisatie zo'n hoge vlucht deed nemen, en niet Adam
Weishaupt. Zoals alle geheime genootschappen willen ook de vrijmetselaars in het duister
blijven en zij houden er niet van om de aandacht te trekken. Omdat de illuminatie een
geheim genootschap binnen het geheime genootschap van de vrijmetselaren vormden
kwamen maar heel weinig mensen iets over hen te weten, ook al waren zij doorgedrongen
tot in de hoogste kringen van Europa. Kort voordat de revolutie in Frankrijk uitbrak kregen
Adam Weishaupt en zijn medesamenzweerders echter twee gevoelige klappen te
verwerken. De vrijmetselaars kregen lucht van Weishaupts ware bedoelingen om hun hele
organisatie in te palmen en er werd een beraad van top-Macons gehouden om het karakter
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 36
van de orde der Illuminatie eens nader te bestuderen. In 1782 werd een conferentie van
vrijmetselaars gehouden die door Weishaupt en von Knigge werd bijgewoond, maar eerst
toen onenigheid uitbrak tussen Weishaupt en von Knigge bleek iets van Weishaupts ware
bedoelingen en van de dreigende tweespalt binnen de orde van de Illuminatie.
Wedijver tussen Weishaupt en von Knigge wie de "Rex" of koning van het geheime
revolutionaire genootschap zou worden was het werkelijke motief voor von Knigge om af te
haken. Nadat von Knigge de Illuminatie de rug had toegekeerd kreeg Weishaupts'
Luciferiaanse samenzwering de hardste slag te verduren in 1785. Eén van Weishaupts'
medesamenzweerders, Lanze, werd door de bliksem getroffen op weg van Frankfurt naar
Frankrijk om documenten te brengen naar Robespierre, de toenmalige leider van de
Jacobijnse clubs. De documenten die Lanze bij zich had bevatten belangrijke informatie over
de orde der Illuminatie en haar plannen om niet alleen de Franse regering ten val te brengen
door rellen en revolutie, maar alle regeringen in de hele wereld. Door dit voorval hebben wij
nu deze informatie over dit "beest dat opkomt uit de afgrond".
Alle papieren die Lanze bij zich had vielen in handen van de regering van Beieren, en de
autoriteiten gaven de politie bevel om het hoofdkwartier van de Illuminatie in Duitsland te
overvallen. Adam Weishaupt moest vluchten voor zijn leven en alle gedocumenteerde
bewijzen dat de orde der Illuminatie een gevaarlijke internationale terroristische groepering
was, werden onder de aandacht van de regeringen in Europa gebracht. De waarschuwingen
waren echter tot dove oren gericht, net zoals dat ook in onze dagen het geval zal zijn. Toen
het woord van God werd verworpen en het spiritisme daarvoor in de plaats werd gesteld
verviel Frankrijk tot de verloederende aanbidding van de godin der rede. Deze periode staat
in de geschiedenis ook bekend als het "tijdperk der rede" of het "schrikbewind". En,
interessant genoeg, duurde dat schrikbewind drieënhalf jaar, net zoals Openbaring 11:11
heeft voorzegd: "En na drie dagen en een halven is een geest des levens uit God in hen (het
oude en nieuwe testament) gegaan, en zij stonden op hunne voeten...".
Het "beest dat opkomt uit de afgrond" was een politieke macht die voortkwam uit de hekserij,
zich openbaarde, oorlog zwoer tegen de Bijbel en het christendom, de Franse revolutie
veroorzaakte, en waarvan de Schrift voorzegt dat het vanaf die Franse revolutie zal
doorgaan met zijn activiteiten en zich, zo mogelijk, zal uitbreiden tot in elke uithoek van de
bewoonde wereld.
Om te illustreren hoe dezelfde opstandige geest van Nimrod en diens haat tegen de Heer
van de sabbat openbaar wordt in de Illuminatie van de 18de eeuw, citeert Uriah Smith in zijn
boek "Daniel and the Revelation" op blz. 285 een priester van het illuminisme, die in die tijd
in Frankrijk een bekende komediant was: "God! als U bestaat... wreek dan Uw beledigde
Naam. Ik trotseer U. U blijft stil; U durft Uw donderslagen niet op mij los te laten; wie zal nog,
na dit gebeuren, in Uw bestaan geloven?"
In het volgende hoofdstuk zullen wij verder aantonen hoe deze Luciferiaanse samenzwering
geleidelijk het christendom en alle regeringen in de wereld omver zal werpen, in de Schrift
gesymboliseerd als het beest dat opkomt uit de afgrond (Illuminatie), en hoe het spoor van
deze beweging kan worden gevolgd, door allerlei namen en vermommingen heen,
beginnende bij de Franse revolutie tot op de huidige dag.
Versie 0.4 P a g e | 37
14 februari 2016
De anarchie die in de straten van Parijs hoogtij vierde door toedoen van deze anti-christelijke
beweging zal ook worden gezien in dit land (USA). In haar boek "Education" zegt Ellen White
op blz. 228: "In diezelfde tijd zal de anarchie pogen om alle wetten, niet alleen de goddelijke,
maar ook de menselijke, weg te vagen. De centralisatie van rijkdom en macht; de grote
machtsblokken die erop zijn gericht weinigen te verrijken ten koste van grote massa's; het
aaneensluiten van de armere klassen ter verdediging van hun belangen en eisen; de geest
van onrust, opstand en bloedvergieten; de wereldwijde verspreiding van dezelfde leringen
die hebben geleid tot de Franse revolutie - al die dingen leiden ertoe dat de wereld zal
worden verwikkeld in een strijd die gelijksoortig is aan die welke Frankrijk in beroering heeft
gebracht."
* 1 Dit laatste vind ik wel wat zwaar gezegd; in het origineel wordt zelfs gesproken van de
doden, veroorzaakt door de verlichte kerstbomen. Enige relativering is hier wel op zijn plaats
(noot vertaler).
* 2 Ik zal van hieraf trachten om aanvullend feitenmateriaal uit een ander boek, "Mystery
666" van Don E. Stanton, in deze vertaling "in te vlechten". Het boekje is uitgegeven door
"Maranatha Revival Crusade" uit Secunderabad, India. Het lijkt mij niet Adventistisch, eerder
"Worldwide Church of God". Ik zal mij dan ook beperken tot het feitenmateriaal dat als
aanvulling en verrijking van deze vertaling kan dienen (noot vertaler).
6.4.3
De schrijver denkt dat de Illuminati de sluitsteen is van de piramide en
daarmee de top van de vrijmetselaarij is.
. In alle 'uitgelekte' Illuminatie-programma's blijkt de verzwakking, resp, uitroeiing van het
geloof in de Bijbelse Jezus, als een der belangrijkste voorwaarden voor het slagen van het
"Grote complot". Dat ze daarbij de Bijbel en Jezus proberen te manipuleren past geheel in
hun doelstelling. (Deze illuminatie weet dat de bijbel het ware woord van God is , en weten
ook dat Jezus de zoon van God is. Dat bewijst dus het feit dat deze vrijmetselaarij met en
voor de duivel werkt.) (Het feit dat andere reliegies met rust worden gelaten bewijst ook weer
,dat die er niet toe doen. B.v. islam, boedisme en andere stromingen)
6.5 De verenigde staten.
6.5.1
6.5.2
6.5.3
Geschiedenis.
Washington dc.
de eigenaren van de Federal Reserve (wie beheren het geld van de
verenigde staten)
Versie 0.4 P a g e | 38
14 februari 2016
6.5.1 De geschiedenis verenigde staten.
USA Great Seal 'novus ordo seclorum', 'nieuwe orde van de tijden'
6.5.1.1
De geschiedenis in strikte zin begint met de komst van Europeanen in de zestiende eeuw.
De Spanjaarden, Engelsen en Fransen stichtten vervolgens een aantal koloniën in NoordAmerika. De Verenigde Staten bevochten hun politieke zelfstandigheid tijdens de
Amerikaanse Revolutie (1775-1783). De burgeroorlog (1861-1865) was een duidelijke breuk
in de ontwikkeling van de jonge natie.
Van een agrarisch land bestaande uit los met elkaar verbonden deelstaten zijn de Verenigde
Staten sinds de Tweede Wereldoorlog het rijkste en machtigste land ter wereld geworden.
De opkomst van de Verenigde Staten als wereldmacht begon in het midden van de 19e
eeuw met de expansie naar het westen toe en na de Amerikaanse Burgeroorlog werd deze
uitbreiding in volle vaart doorgezet. De instroom van ontelbare immigranten voedde ook de
economische expansie van het land. Met de bemoeienissen in de Eerste en Tweede
Wereldoorlog was de positie van de Verenigde Staten als wereldmacht verzekerd.
6.5.1.2
Bij de onafhankelijkheid wording van de verenigde staten Is door de vriijmetselaarij er
gebruik van gemaakt een staat te vormen die voor hun nut een machtsblok in de wereld
kan ,en kon worden. (controle over de wereld grondstoffen en regeringen in vele landen.
De constitutie van de Verenigde Staten van Noord Amerika. De mannen, die deze
onafhankelijkheidsverklaring ontwierpen o.a. George Washington en Benjamin Franklin,
waren vrijmetselaren. Voor zover bekend waren maar liefst 44 van de 56 ondertekenaars
van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring Vrijmetselaars. Een groot aantal historici
is van mening dat de naar de eerste president genoemde Amerikaanse hoofdstad ontworpen
is volgens een occult meester-ontwerp van de Vrijmetselaars. David Ovason, die zelf
Vrijmetselaar werd na het schrijven van zijn boek De geheime architectuur van onze
hoofdstad: de Vrijmetselaars en de bouw van Washington DC toont ondubbelzinnig aan, dat
het ontwerp van de stad doelbewust het esoterische geloofssysteem van de Vrijmetselaars
weerspiegeld met name omdat de stad astrologisch is afgestemd op de sterrenconstellatie
Virgo (Isis=Maagd). Toen George Washington in 1793 de eerste steen legde voor de bouw
van het Capitol droeg hij een Vrijmetselaarstuniek met daarop alle belangrijke symbolen van
de broederschap.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 39
De piramide met losse topsteen draagt de woorden Annuit Coeptis-Novus Ordo Seclorum,
hetgeen betekent: aankondiging van de geboorte van de Nieuwe Wereld Orde, met als
stichtingsjaar 1776, van de Orde der Illuminaten. Dit jaar valt samen met de bundeling van
de 13 Staten die de Verenigde Staten inluidde. Het Alziend Oog is ook een
Vrijmetselaarssymbool. Het oog en de piramide spelen in vele occulte- en kabbalistische
groepen een grote rol, terwijl de spreuken "Annuit Coeptis" en "Novus Ordo Seclorum" ook
een Luciferiaanse uitleg toelaten. Dat dit piramidesymbool met achterdocht bekeken mag
worden blijkt ook wel uit het feit dat één der medeontwerpers van de zegel, Benjamin
Franklin, omstreeks 1772- zelf vrijmetselaar zijnde- lid is geweest van een openlijk satanisch
genootschap in Engeland. Deze instelling stond bekend onder de naam "Hellevuur-Club".
Van links naar rechts:
1. George Washington, 1ste president van de USA (1789-1797), bevestigt
vrijmetselaar. Werd op 04-11-1752 lid van de loge te Fredericksburg, Lodge 4 in
Virginia. Werd aanbiddingsmeester op 20-12-1788 en werd beëdigd als president op
30-04-1789. Bij de inauguratie legde hij zijn hand op de Holy Bible van de St. Johns
Lodge No. 1 van New York City. Dat is dus een andere Bijbel, dan onze!
2. Thomas Jefferson, 3de president van de USA (1801-1809), bevestigt vrijmetselaar
en illuminist. Hij was lid van de Charlottesville Lodge No. 90, Charlottesville, Va.
President Jefferson was ook lid van de Lodge of the Nine Muses in Parijs en van de
Beenan Order (Orde der Bijen) dat bekend is als een Illuminati groep.
3. Theodore Roosevelt, 26ste president van de USA (1901-1909), bevestigt
vrijmetselaar. Werd op 02-01-1901 lid van de Matinecock Lodge No. 806, Oyster Bay,
New York. Roosevelt is de initiator van de naam “het witte huis”. Op 17-10-1901 werd
de naam “Exclusive Mansion” omgedoopt tot “White House”. Tot op heden de zetel
voor de zittende president van Amerika.
4. Abraham Lincoln, 16de president van de USA (1861-1865), vrijmetselaar status is
onbekend, vermoedelijk lid van de Orde der Rozenkruisers. Zijn vrouw, Mary Todd
Versie 0.4 P a g e | 40
14 februari 2016
was sataniste. Er zijn bewijzen gevonden dat Lincoln afstammeling is van de
Rothschild familie. De Rothschilds zijn één van de bekendste van de 13 bloedlijnen
van de Illuminatie. Bij de inauguratie van Barack Obama werd de “Holy Bible”
gebruikt, die ook gebruikt werd bij Abraham Lincolns inauguratie. Een
vrijmetselaarsbijbel, waardoor Abe alsnog geëerd werd.
Voor de eindtijd moeten er tien machtsblokken komen . De eu is daar een van, het nieuwe
babylon. een land als de verenigde staten kan dat voor elkaar krijgen , en heeft er dus ook
de hand in.
6.5.3 de eigenaren van de Federal Reserve
Dit hoofdstuk geeft de schema’s weer van de eigenaren van de Federal Reserve (de tekst is
deels in het engels).
1976
Chart 1 reveals the linear connection between the Rothschilds and the Bank of England, and
the London banking houses which ultimately control the Federal Reserve Banks through their
stockholdings of bank stock and their subsidiary firms in New York. The two principal
Rothschild representatives in New York, J. P. Morgan Co., and Kuhn,Loeb & Co. were the
firms which set up the Jekyll Island Conference at which the Federal Reserve Act was
drafted, who directed the subsequent successful campaign to have the plan enacted into law
by Congress, and who purchased the controlling amounts of stock in the Federal Reserve
Bank of New York in 1914. These firms had their principal officers appointed to the Federal
Reserve Board of Governors and the Federal Advisory Council in 1914. In 1914 a few
families (blood or business related) owning controlling stock in existing banks (such as in
New York City) caused those banks to purchase controlling shares in the Federal Reserve
regional banks. Examination of the charts and text in the House Banking Committee Staff
Report of August, 1976 and the current stockholders list of the 12 regional Federal Reserve
Banks show this same family control.
N.M. Rothschild , London - Bank of England
______________________________________
|
|
|
J. Henry
Schroder
|
Banking |
Corp.
|
Brown, Shipley
& Company
|
--------------------|
|
|
Alex Brown - Brown Bros. - Lord Mantagu
|
- Morgan Grenfell - Lazard - |
& Company
Brothers |
|
|
|
-------|
|
|
|
|
|
|
- Morgan et Cie -- Lazard ---|
Versie 0.4 P a g e | 41
14 februari 2016
& Son
|
|
|
|
|
|
|
|
Harriman
Norman
|
Paris
Bros
|
|
/
|
N.Y.
|
|
|
|
|
|
Governor, Bank | J.P. Morgan Co -- Lazard ---|
of England
/ N.Y. Morgan
Freres
|
1924-1938
/
Guaranty Co.
Paris
|
/
Morgan Stanley Co. |
/
/
|
\Schroder
Bank
|
/
|
Hamburg/Berlin
|
/
Drexel & Company
/
|
/
Philadelphia
/
|
/
/
|
/
Lord Airlie
|
/
/
|
/
M. M. Warburg
Chmn J. Henry
Schroder
|
|
Hamburg --------- marr. Virginia F.
Ryan
|
|
|
grand-daughter of
Otto
|
|
|
Kahn of Kuhn Loeb
Co.
|
|
|
|
|
|
Lehman Brothers N.Y -------------- Kuhn Loeb Co. N. Y.
|
|
-------------------------µ
|
|
|
|
8
|
|
|
|
Lehman Brothers - Mont. Alabama
Solomon Loeb
Abraham Kuhn
|
|
__|______________________|_________
Lehman-Stern, New Orleans
Jacob Schiff/Theresa Loeb Nina Loeb/Paul
Warburg
------------------------|
|
|
|
| Mortimer Schiff
James Paul Warburg
_____________|_______________/
|
|
|
|
|
|
Mayer Lehman |
Emmanuel Lehman
\
|
|
|
\
Herbert Lehman
Irving Lehman
\
|
|
|
\
Arthur Lehman \
Phillip Lehman
John Schiff/Edith Brevoort Baker
/
|
Present Chairman Lehman Bros
/ Robert Owen Lehman
Kuhn Loeb - Granddaughter of
/
|
George F. Baker
|
/
|
|
/
|
|
/
Lehman Bros Kuhn Loeb (1980)
|
/
|
|
/
Thomas Fortune Ryan
|
|
|
|
|
|
Federal Reserve Bank Of New York |
||||||||
|
______National City Bank N. Y.
|
|
|
|
|
National Bank of Commerce N.Y ---|
|
|
\
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 42
|
Hanover National Bank N.Y.
\
|
|
\
|
Chase National Bank N.Y.
\
|
|
|
|
Shareholders - National City Bank - N.Y.
|
----------------------------------------- |
|
/
James Stillman
/
Elsie m. William Rockefeller
/
Isabel m. Percy Rockefeller
/
William Rockefeller
Shareholders - National Bank of Commerce N. Y.
J. P. Morgan
---------------------------------------------M.T. Pyne
Equitable Life - J.P. Morgan
Percy Pyne
Mutual Life - J.P. Morgan
J.W. Sterling
H.P. Davison - J. P. Morgan
NY Trust/NY Edison
Mary W. Harriman
Shearman & Sterling
A.D. Jiullard - North British Merc. Insurance
|
Jacob Schiff
|
Thomas F. Ryan
|
Paul Warburg
|
Levi P. Morton - Guaranty Trust - J. P. Morgan
|
|
Aandeelhouders - First National Bank of N.Y.
------------------------------------------J.P. Morgan
George F. Baker
George F. Baker Jr.
Edith Brevoort Baker
US Congress - 1946-64
|
|
|
|
|
Aandeelhouders - Hanover National Bank N.Y.
-----------------------------------------James Stillman
William Rockefeller
|
|
|
|
|
Aandeelhouders - Chase National Bank N.Y.
--------------------------------------George F. Baker
Federal Reserve directeuren : een studie van bedrijfs en bank invloed
1983
The J. Henry Schroder Banking Company chart encompasses the entire history of the
twentieth century, embracing as it does the program (Belgium Relief Commission) which
provisioned Germany from 1915-1918 and dissuaded Germany from seeking peace in 1916;
financing Hitler in 1933 so as to make a Second World War possible; backing the
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 43
Presidential campaign of Herbert Hoover ; and even at the present time, having two of its
major executives of its subsidiary firm, Bechtel Corporation serving as Secretary of Defense
and Secretary of State in the Reagan Administration.
The head of the Bank of England since 1973, Sir Gordon Richardson, Governor of the Bank
of England (controlled by the House of Rothschild) was chairman of J. Henry Schroder Wagg
and Company of London from 1963-72, and director of J. Henry Schroder,New York and
Schroder Banking Corporation,New York,as well as Lloyd's Bank of London, and Rolls
Royce. He maintains a residence on Sutton Place in New York City, and as head of "The
London Connection," can be said to be the single most influential banker in the world.
J. Henry Schroder
----------------|
|
|
Baron Rudolph Von Schroder
Hamburg - 1858 - 1934
|
|
|
Baron Bruno Von Schroder
Hamburg - 1867 - 1940
F. C. Tiarks
|
1874-1952
|
|
|
marr. Emma Franziska
|
(Hamburg)
Helmut B. Schroder
J. Henry Schroder 1902
|
Dir. Bank of England
|
Dir. Anglo-Iranian
|
Oil Company
J. Henry Schroder Banking Company N.Y.
|
|
J. Henry Schroder Trust Company N.Y.
|
|
|
___________________|____________________
|
|
Allen Dulles
John Foster Dulles
Sullivan & Cromwell
Sullivan & Cromwell
Director - CIA
U. S. Secretary of
State
Rockefeller Foundation
Prentiss Gray
-----------Belgian Relief Comm.
Chief Marine Transportation
US Food Administration WW I
Manati Sugar Co. American &
British Continental Corp.
|
|
M. E. Rionda
------------
Lord Airlie
----------Chairman; Virgina Fortune
Ryan daughter of Otto Kahn
of Kuhn,Loeb Co.
|
|
|
|
Versie 0.4 P a g e | 44
14 februari 2016
Pres. Cuba Cane Sugar Co.
Manati Sugar Co. many other
sugar companies.
|
|
G. A. Zabriskie
--------------Chmn U.S. Sugar Equalization
Board 1917-18; Pres Empire
Biscuit Co., Columbia Baking
Co. , Southern Baking Co.
|
|
_______|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Emile Francoui
-------------Belgian Relief Comm. Kai
Ping Coal Mines, Tientsin
Railroad,Congo Copper, La
Banque Nationale de
Belgique
Suite 2000 42 Broadway | N. Y
|
__________________________|___________________________|_
|
|
|
|
|
|
Edgar Richard
Julius H. Barnes
Herbert Hoover
----------------------------------------Belgium Relief Comm
Belgium Relief Comm
Chmn Belgium Relief
Com
Amer Relief Comm
Pres Grain Corp.
U.S. Food Admin
U.S. Food Admin
U.S. Food Admin
Sec of Commerce 192428
1918-24, Hazeltine Corp.
1917-18, C.B Pitney
Kaiping Coal Mines
|
Bowes Corp, Manati
Congo Copper,
President
|
Sugar Corp.
U.S. 1928-32
|
|
|
John Lowery Simpson
------------------Sacramento,Calif Belgium Relief
|
Comm. U. S. Food Administration
Baron Kurt Von Schroder
Prentiss Gray Co. J. Henry Schroder
----------------------Trust, Schroder-Rockefeller, Chmn
Schroder Banking Corp. J.H. Stein
Fin Comm, Bechtel International
Bankhaus (Hitler's personal bank
Co. Bechtel Co. (Casper Weinberger
account) served on board of all
Sec of Defense, George P. Schultz
German subsidiaries of ITT . Bank
Sec of State (Reagan Admin).
for International Settlements,
|
SS Senior Group Leader,Himmler's
|
Circle of Friends (Nazi Fund),
|
Deutsche Reichsbank,president
|
|
Schroder-Rockefeller & Co. , N.Y.
--------------------------------Avery Rockefeller, J. Henry Schroder
Banking Corp., Bechtel Co., Bechtel
International Co. , Canadian Bechtel
Company.
|
|
|
|
Gordon Richardson
----------------Governor, Bank of England
1973-PRESENT C.B. of J. Henry Schroder N.Y.
Schroder Banking Co., New York, Lloyds Bank
Rolls Royce
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 45
De David Rockefeller schema laat de link zien tussen de Federal Reserve Bank van New
York,Standard Oil van Indiana,General Motors en de gealieerde Chemical Corportion
(Eugene Meyer family) and Equitable Life (J. P. Morgan).
DAVID ROCKEFELLER
---------------------------Chairman of the Board
Chase Manhattan Corp
|
|
______|_______________________
Chase Manhattan Corp.
|
Officer & Director Interlocks|--------------------------|----------------------|
|
|
Private Investment Co. for America
Allied Chemicals Corp.
|
|
Firestone Tire & Rubber Company
General Motors
|
|
Orion Multinational Services Ltd.
Rockefeller Family & Associates
|
|
ASARCO. Inc
Chrysler Corp.
|
|
Southern Peru Copper Corp.
Intl' Basic Economy Corp.
|
|
Industrial Minerva Mexico S.A.
R.H. Macy & Co.
|
|
Continental Corp.
Selected Risk Investments S.A.
|
|
Honeywell Inc.
Omega Fund, Inc.
|
|
Northwest Airlines, Inc.
Squibb Corporation
|
|
Northwestern Bell Telephone Co.
Olin Foundation
|
|
Minnesota Mining & Mfg Co (3M)
Mutual Benefit Life Ins. Co. of NJ
|
|
American Express Co.
AT & T
|
|
Hewlett Packard
Pacific Northwestern Bell Co.
|
|
FMC Corporation
BeachviLime Ltd.
|
|
Utah Intl' Inc.
Eveleth Expansion Company
|
|
Exxon Corporation
Fidelity Union Bancorporation
|
|
International Nickel/Canada
Cypress Woods Corporation
|
|
Federated Capital Corporation
Intl' Minerals & Chemical Corp.
|
|
Equitable Life Assurance Soc U.S.
Burlington Industries
|
|
Federated Dept Stores
Wachovia Corporation
|
|
General Electric
Jefferson Pilot Corporation
|
|
14 februari 2016
Scott Paper Co.
|
American Petroleum Institute
|
Richardson Merril Inc.
|
May Department Stores Co.
|
Sperry Rand Corporation
|
San Salvador Development Company
Versie 0.4 P a g e | 46
R. J. Reynolds Industries Inc.
|
United States Steel Corp.
|
Metropolitan Life Insurance Co.
|
Norton-Simon Inc.
|
Stone-Webster Inc.
|
Standard Oil of Indiana
Dit schema laat de conecties zien tussen de Federal Reserve Bank of New York J. Henry
Schroder Banking Corp., J. Henry Schroder Trust Co., Rockefeller Center, Inc., Equitable
Life Assurance Society ( J.P. Morgan), en de Federal Reserve Bank of Boston.
Alan Pifer, President
Carnegie Corporation
of New York
---------------------|
|
---------------------Carnegie Corporation
Trustee Interlocks
----------------------------------------------|
|
|
Rockefeller Center, Inc
J. Henry Schroder Trust Company
|
|
The Cabot Corporation
Paul Revere Investors, Inc.
|
|
Federal Reserve Bank of Boston
Qualpeco, Inc.
|
Owens Corning Fiberglas
|
New England Telephone Co.
|
Fisher Scientific Company
|
Mellon National Corporation
|
Equitable Life Assurance Society
|
Twentieth Century Fox Corporation
|
J. Henry Schroder Banking Corporation
Gepubliceerd in 1976
Dit schema laat de link zien tussen de Federal Reserve Bank of New York, Brown Brothers
Harriman,Sun Life Assurance Co. (N.M. Rothschild and Sons), en de Rockefeller
Foundation.
Maurice F. Granville
Chairman of The Board
Texaco Incorporated
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 47
---------------------|
|
Texaco Officer & Director Interlocks ---------------- Liggett & Myers,
Inc.
-----------------------------------|
|
|
|
|
L Arabian American Oil Company
St John d'el Ray Mining Co.
Ltd.
O
|
|
N Brown Brothers Harriman & Co.
National Steel Corporation
D
|
|
O Brown Harriman & Intl' Banks Ltd.
Massey-Ferguson Ltd.
N
|
|
American Express
Mutual Life Insurance Co.
|
|
N. American Express Intl' Banking Corp.
Mass Mutual Income Investors
Inc.
M.
|
|
Anaconda
United Services Life Ins. Co.
R
|
|
O Rockefeller Foundation
Fairchild Industries
T
|
|
H Owens-Corning Fiberglas
Blount, Inc.
S
|
|
C National City Bank (Cleveland)
William Wrigley Jr. Co
H
|
|
I Sun Life Assurance Co.
National Blvd. Bank of Chicago
L
|
|
D General Reinsurance
Lykes Youngstown Corporation
|
|
General Electric (NBC)
Inmount Corporation
** Source: Federal Reserve Directors: A Study of Corporate and Banking Influence. Staff
Report,Committee on Banking,Currency and Housing, House of Representatives, 94th
Congress, 2nd Session, August 1976.
6.6 De europese gemeenschap.
6.6.1 De oprichting.
6.6.2 De geschiedenis achter deze oprichting,
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 48
6.6.3 Geestelijke gedachte.
6.6.1 De oprichting.
Na de Tweede Wereldoorlog vatte het idee kiem dat Europese integratie de enige manier
was om af te rekenen met het vergaande nationalisme dat het continent tot dan toe
geteisterd had. Jean Monnet, Robert Schuman en Konrad Adenauer presenteerden in een
toespraak in 1950 het zogenaamde Schumanplan. Een jaar later werd de Europese
Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) opgericht door het tekenen van het Verdrag van
Parijs door België, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland en West-Duitsland.
De EGKS bleek zo succesvol dat in 1957 besloten werd tot een verdere integratie. Het
Verdrag van Rome, getekend door dezelfde zes landen, richtte de Euratom en de Europese
Economische Gemeenschap op. In 1967 werden de drie organisaties door tekening van het
Fusieverdrag samengevoegd, waarna ze verder werkten onder de naam Europese
Gemeenschappen (EG). Dit leidde tot de oprichting van de Commissie, de Raad en het
Parlement.
In 1973 werden Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk lid van de EG. Griekenland
werd lid in 1981, Spanje en Portugal in 1986. Het Verdrag van Maastricht, getekend in 1992,
betekende de oprichting van de Europese Unie. Het legde de basis voor verdere vormen van
samenwerking op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid, op juridisch en intern vlak,
en in de vorming van de Economische en Monetaire Unie. De Verdragen van Schengen
zorgden voor een Europese interne markt. In 1995 werden Oostenrijk, Finland en Zweden lid
van de EU.
De euro werd ingevoerd in 2002. Tien nieuwe landen werden in 2004 lid van de EU: Cyprus,
Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije en Tsjechië. In 2007
kwamen daar nog Bulgarije en Roemenië bij, zodat de EU nu in totaal 27 lidstaten telt. Om te
zorgen dat de Unie na deze uitbreiding goed bestuurbaar bleef, werd in 2007 het Verdrag
van Lissabon getekend.
6.6.2 De geschiedenis achter deze oprichting,
6.6.2.1 Hitler (engelse tekst).
6.6.2.2
6.6.2.1 Hitler (engelse tekst).
The planning of the Second World War started when Adolf Hitler joined a secret society
called the Thule Society in 1919. It was in this group that he found the perverted beliefs that
were later to lead him in his control of the German government.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 49
In the Thule Society: "... the sun played a prime role... as a sacred symbol of the Aryans, in
contrast to... the moon, revered by the Semitic peoples. The Fuhrer saw in the Jewish
people, with their black hair and swarthy complexions, the dark side of the human species,
whilst the blond and blue-eyed Aryans constituted the light side of humanity. ... Hitler
undertook to extirpate from the material world its impure
elements."1
In addition to sun (or light) worship, the Thule Society also
practiced Satan worship: "The inner core within the Thule
Society were all Satanists who practiced Black Magic."2
The Society was not a working-man's group as it included
amongst its members: "judges, police-chiefs, barristers,
lawyers, university professors and lecturers, aristocratic
families, leading industrialists, surgeons, physicians, scientists,
as well as a host of rich and influential bourgeois.... "3
The membership of the Thule Society also became the foundation of the Nazi Party: "... the
Committee and the forty original members of the New German Workers' Party were all drawn
from the most powerful occult society in Germany—the Thule Society."4
One of the founders of both groups, the Nazi Party and the Thule Society, was Dietrich
Eckart: "a dedicated Satanist, the supreme adept of the arts and rituals of Black Magic and
the central figure in a powerful and wide-spread circle of occultists—the Thule Group. (He
was] one of the seven founder members of the Nazi Party...."
Eckart claimed to be the initiator of Hitler into the secrets of Satan worship. He is quoted as
saying on his deathbed: "Follow Hitler. He will dance, but it is I who have called the tune! I
have initiated him into the 'Secret Doctrine;' opened his centres in vision and given him the
means to communicate with the Powers. Do not mourn for me: I shall have influenced history
more than any German."
But it was not just the Thule Society that gave Hitler the support he needed to become the
leader of the German government. There were additional sources of Hitler's strength. One
who offered an explanation of Hitler's easy rise to power was Walter Langer, a noted
psychoanalyst. Langer wrote in his book The Mind of Adolf Hitler that it was his theory that
Hitler was himself one-quarter Jewish and the grandson of a Rothschild. He wrote:
There is a great deal of confusion in studying Hitler's family tree. Adolf's father, Alois Hitler,
was the illegitimate son of Maria Anna Schicklgruber. It was generally supposed that the
father of Alois Hitler was Johann Georg Hiedler.... Alois, however, was not legitimized, and
he bore his mother's name until he was forty years of age when he changed it to Hitler.
A peculiar series of events, prior to Hitler's birth, furnishes plenty of food for speculation.
There are some people who seriously doubt that Johann Georg Hiedler was the father of
Alois. Thyssen and Koehler, for example, claim that Chancellor Dolfuss (the Chancellor of
Austria) had ordered the Austrian police to conduct a thorough investigation into the Hitler
family. As a result of this investigation a secret document was prepared that proved Maria
Anna Shicklgruber was living in Vienna at the time she conceived.
At that time she was employed as a servant in the home of Baron Rothschild. As soon as the
family discovered her pregnancy she was sent back to her home in Spital where Alois was
bom.5
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 50
In a postscript in Langer's book, Robert G.L. Waite adds this comment:
"But even when Langer is mistaken and his guesses prove incorrect, he is often on the right
track.
Consider his hint that Hitler's grandfather might have been a Jew. There is no reason to
believe the unlikely story told by Langer's informant that Hitler's grandmother Maria Anna
Schickelgruber, a peasant woman in her forties from the Waldvietral of rural Austria, had had
an intimate liason with a Baron Rothschild in Vienna.
But Hitler had worried that he might be blackmailed over a Jewish grandfather and ordered
his private lawyer, Hans Frank, to investigate his paternal lineage.
Frank did so and told the Fuehrer that his grandmother had become pregnant while working
as a domestic servant in a Jewish household in Graz.
The facts of this matter are in dispute—and a very lengthy dispute it has been. The point of
overriding psychological and historical importance is not whether it is true that Hitler had a
Jewish grandfather, but whether he believed that it might be true.
He did so believe and the fact shaped both his personality and his public policy.6
It is possible that Hitler discovered his Jewish background and his relation to the Rothschilds,
and aware of their enormous power to make or break European governments, re-established
contact with the family. This would partially explain the enormous support he received from
the international banking fraternity, closely entwined with the Rothschild family, as he rose to
power.
One thing is certain, however. Hitler started World War II by moving into Austria first. It has
been theorized that he moved into this country for two reasons. First, he wanted to silence
Dolfuss who Hitler believed knew that he was a descendant of the Rothschilds, and
secondly, he wished to remove all traces of his ancestry from the Austrian records.
6.6.2.2
6.7 De nieuwe wereld orde.
Dit netwerk is niet het meest machtige instituut van de Illuminaties. Er zijn talrijke andere
elitegroepen binnen haar web, maar deze ‘Ronde Tafel’ organisaties vormen een
sleutelelement van haar dagelijkse manipulatie van politiek, bankwezen, zakenwereld, de
militaire machten (speciaal de NATO) ‘educatie’, enz.
Je kunt dit alles gedetailleerd in mijn boeken lezen. Maar in het kort, het netwerk was
gecreëerd om vooruitgang te brengen in de 20e eeuw en verder het bevorderen van de
agenda van de Illuminaties wat betreft de gecentraliseerde controle over de planeet aarde.
De Ronde Tafel was in Londen gecreëerd (het operationele centrum van de Illuminaties) in
de laatste jaren van de 19e eeuw. Zijn eerste officiële ‘leider’ was Cecil Rhodes, de man die
meedogenloos Zuid-Afrika manipuleerde en het land van de zwarte mensen afpakte. Hoewel
in theorie de zwarte mensen weer terug zijn in de politieke controle van Afrika, worden de
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 51
werkelijke beslissingen nog steeds door de Europese en de Amerikaanse elites gemaakt via
hun zwarte marionetpresidenten en leiders. ‘Onafhankelijkheid is een illusie’.
Rhodes speelde de ene stam tegen de andere uit, totdat ze elkaar in een oorlog uitroeiden,
waardoor Rhodes en de Britten in de gelegenheid werden gesteld om het over te nemen.
Hetzelfde gebeurt vandaag in de voortdurende oorlogen in Afrika, waarvan je de
bijzonderheden op deze site kunt vinden. Rhodes zei dat het doel van de Ronde Tafel was
een Wereld Regering te creëren dat gecontroleerd werd door het Britse Rijk (de Iluminaties
die Britannië als basis hadden).
Toen hij in 1902 stierf, werd in zijn testament het fonds ‘Rhodes Studiebeurs’ gesticht,
waaruit de uitgaven werden betaald van overzeese studenten voor hun studie aan de Oxford
Universiteit: het centrum van de manipulatie van ‘educatie’ van de Illuminaties. De
evenredige verhouding van deze ‘Rhodes Beursstudenten’, die naar hun landen teruggingen
om de posities in te nemen van politieke, economische en mediamachten, is goed te
vergelijken met de algemene studentenpopulatie. Zij handelen als agenten van de
Illuminaties. De meest beroemde Rhodes student in de wereld van vandaag is Bill Clinton,
de President van de Verenigde Staten. Maar, terwijl Rhodes de officiële spreekbuis was voor
de Ronde Tafel, waren en zijn de echte bestuurders en stichters het Huis van Rothschild, de
bankiersdynastie die het hart vormt van zoveel van het mondiale complot. Dit is geen antijoodse opmerking, want de Rothschild’s claimen Joods te zijn. De Rothschild’s hebben de
Joodse mensen meer gemanipuleerd dan enig andere groep!! (zie: Was Hitler een
Rothschild op deze site)
De binnenste elite van deze Ronde Tafel in de US en de UK waren de sleutelleden van de
oorlogsadministraties van hun regeringen vóór en tijdens de Eerste Wereldoorlog. Voor
zover het bewijsbaar is met documentatie, werkten ze samen om de omstandigheden te
creëren die leidden naar dat mondiale conflict. Door middel van hun techniek van ‘creëer een
probleem – biedt dan een oplossing’, wilden zij met die oorlog de mondiale status quo
vernietigen om daardoor de gelegenheid te krijgen de wereld volgens een eigen agenda
opnieuw in te richten wanneer het conflict voorbij was. Dit is exact wat zij hebben gedaan.
De macht in de wereld was na de oorlog in een geringer aantal handen dan voor de oorlog
en dit ontwikkelde zich verder toen zij ook de Tweede Oorlog veroorzaakten. Dit heeft zich
tot op de dag van vandaag voortgezet en het gaat inderdaad steeds sneller.
In 1919 kwam de Vredesconferentie van Versailles naar Parijs, toen de elite van de Ronde
Tafel van Britannië en de US, mensen zoals Alfred Milner, Edward Mandel House en
Bernard Baruch waren aangesteld om hun landen op de vergaderingen te
vertegenwoordigen, die beslisten hoe de wereld veranderd zou worden ten gevolge van de
oorlog die deze zelfde mensen hadden gecreëerd. Zij besloten Duitsland onmogelijke
herstelbetalingen op te leggen, om op die manier de instorting van de vooroorlogse Weimar
Republiek te verzekeren door een ongelooflijke economische instorting, waardoor de
omstandigheden werden gecreëerd die Hitler (een Rothschild) aan de macht brachten.
Terwijl dit in Parijs plaatsvond, begonnen de Illuminaties, de leden van de Ronde Tafel die
elkaar in het Majestic Hotel ontmoetten, aan het proces van het creëren van het BilderbergCFR-RIIA-Trilateraal Commissie netwerk. Zij besloten ook in Versailles dat zij nu allen de
creatie van een Joods thuisland in Palestina ondersteunden. Zoals ik in mijn boeken laat
zien, was IEDER van hen of van een Rothschild-bloedlijn of werd door hen gecontroleerd.
De Amerikaanse president Woodrow Wilson werd in Versailles ‘geadviseerd’ door kolonel
House en Bernard Baruch, beide Rothschild klonen en leiders van de Ronde Tafel in de
Verenigde Staten. De Britse Eerste Minister, Lloyd George werd ‘geadviseerd’ door Alfred
Milner, Rothschild’s werknemer en Ronde Tafel leider en Sir Philip Sassoon, een directe
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 52
nakomeling van Mayer Amschel Rothschild, de stichter van de dynastie. De Franse leider,
George Clemenceau werd ‘geadviseerd’ door zijn Minister van Binnenlandse Zaken George
Mandel, wiens echte naam Jereboam Rothschild was.
Wie denk je dat hier de besluiten namen?
Als gevolg van hun geheime ontmoetingen in het Majestic Hotel, werd het Koninklijke
Instituut voor Buitenlandse Zaken in 1920 in Londen gesticht, de Raad van Buitenlandse
Relaties volgde in 1921 en toen kwamen de Bildergroep (1954), de Club van Rome (1968)
en de Trilaterale Commissie (1973). Deze worden gedomineerd door de Rothschild’s en de
Rockefellers en belangrijke manipulators zoals Henry Kissinger, die op zijn beurt in
verbinding staat met de hoogste machten binnen de Illuminaties.
Deze organisaties hebben in hun gelederen de topmensen in de mondiale politiek,
zakenwereld, bankwezen, militaire machten, media, ‘educatie’ etc. Dit zijn de kanalen
waardoor hetzelfde mondiale beleid uit het zicht van publieke kennis mede worden
gecoördineerd door middel van ogenschijnlijk onafhankelijke landen, politieke partijen en
instituties. De topniveaus van de geheime genootschappen, zoals de Vrijmetselaren, de
Maltese Ridders etc. zijn ook in dit Ronde Tafel web verbonden.
(Bron David Icke)
De ‘ronde tafel’ geeft de structuur weer van de verschillende denktanken. In elke groep zitten
belangrijke personen die het een prestige kwestie vinden om er bij te mogen horen. Er
worden geen beslissingen genomen, maar ideeen uitgewisseld. Er zitten ook een aantal
illuminatie leden tussen die hun ideeen uitleggen. En zo kun je net als in een klaslokaal
mensen dingen leren die ze daarna weer gaan toepassen in hun eigen werk. Dus de zaak
wordt redelijk gecontroleerd, of beter gezegdt dingen worden gedaan zoals voorgelegdt.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 53
6.7.1 De bilderberggroep.
6.7.2 Club van Rome.
6.7.3 Koningklijk instituut van internationale zaken.
6.7.4 Council on foreign relations.
6.7.1 De bilderberggroep.
6.7.1.1 De oprichting. (als dit waar is geeft dit verhaal ongeveer de sfeer weer)
Bilderberg-conferentie 1954
Vijftig jaar geleden werd de eerste Bilderberg-conferentie gehouden. Bedoeld om de
moeizame relatie tussen Europa en de Amerika te verbeteren. In Andere Tijden
kopstukken van destijds aan het woord, zoals bankier David Rockefeller en… Prins
Bernhard. Voor het eerst vertelt hij openhartig over het geheim van Bilderberg in
Andere Tijden.
Streng beveiligd, ver weg van opdringerige journalisten en diep verscholen in de bossen van
Oosterbeek kwamen in 1954 vooraanstaande staatslieden, financiers en intellectuelen uit
Europa en de Verenigde Staten bijeen. Ze waren uitgenodigd door Prins Bernhard om in
hotel De Bilderberg te discussiëren over de almaar groeiende kloof tussen Europa en
Amerika. Een unieke poging om nader tot elkaar te komen, begrip te kweken voor elkaars
standpunten en zo mogelijk consensus te bereiken in een tijd dat Westerse landen steeds
meer van mening verschilden over de gevaren van het communisme en tegelijk beseften dat
ze niet uit elkaar gespeeld wilden worden.
BILDERBERG
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 54
De oude en de nieuwe wereld
Begin jaren vijftig broeide er iets in de verhouding tussen het oude en het nieuwe continent.
De oorlog was nog maar kort voorbij, de wederopbouw ging snel, Europa en Amerika
werkten als nooit tevoren samen door de Marshallhulp (1947) en de oprichting van de NATO
(1949). Maar toch. Langzaam verschenen er scheurtjes in de vriendschap, zeker nadat in
juni 1950 de oorlog in Korea uitbrak. De westerse wereld vocht er onder de vlag van de
Verenigde Naties, maar het waren vooral Amerikaanse soldaten die er streden om 'het
wereldcommunisme een halt toe te roepen'. Zo werd het in de Verenigde Staten in ieder
geval gevoeld. Voor veel Europeanen stond Korea voor een oorlog aan het andere einde van
de wereld; de eigen wederopbouw was van veel groter belang.
Het oude Europa begon te morren over de rol van de Amerikanen. Weliswaar bleven het de
bevrijders maar ze vonden ze arrogant, bemoeizuchtig en oorlogszuchtig. Met name de
Fransen en Engelsen, zelf ooit wereldmachten, kregen langzamerhand genoeg van de
invloed en praatjes van hun bondgenoot. Ze verweten de Amerikanen dat die zich niets
gelegen lieten liggen aan de Europese moraal en zich daar ook niet in verdiepten. Er heerste
angst dat de harde confronterende Amerikaanse houding tegenover het communisme zou
leiden tot een nieuwe oorlog waar niemand op zat te wachten, na de vijf jaar van ellende die
net achter de rug was. Vandaar dat velen in Europa pleitten voor een gematigder houding
tegenover het communisme en tegenover Rusland, in de hoop dat dit een nieuwe
gewapende confrontatie op hun grondgebied zou voorkomen. Bovendien kreeg Europa
schoon genoeg van de beperkingen die de Amerikanen hen oplegden in het handelsverkeer.
Ze wilden af van een Amerika dat de prijzen controleerde van goud, rubber en tin, van een
Amerika dat hen voorschreef wanneer er wel of niet met communistische landen gehandeld
mocht worden. Kortom, Europa kreeg het gevoel dat er een denderende kudde Amerikaanse
olifanten door hun porseleinkast ging. De afhankelijkheid die de bevrijding had gebracht
zorgde voor frustratie.
Andersom hadden de Amerikanen ook heel wat op Europa aan te merken. Vooral de
afwachtende lakse houding ten opzichte van het communisme baarde hen grote zorgen. Dat
communistische partijen in Italië en Frankrijk ongestoord aan een opmars konden beginnen,
was voor de bondgenoten aan de overkant van de grote plas onbegrijpelijk. Er was in Europa
duidelijk onvoldoende begrip voor het grote gevaar van het communisme en de toenemende
invloed van Rusland. Bovendien ergerden de Verenigde Staten zich aan het nationalistische
denken in Europa en hamerden ze keer op keer op meer gezamenlijk politiek en militair
optreden. Europa moest zich verenigen om zo een sterkere partner te zijn in de strijd tegen
het kwaad.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 55
BILDERBERG
Prins Bernhard wordt benaderd
Het was rond die tijd, begin 1951, dat de in Londen wonende Pool Joseph Retinger besloot
zijn zorgen over de Atlantische verhoudingen om te zetten in een initiatief. John Pomian was
destijds persoonlijk secretaris van Retinger: 'Hij zag dat de initiatieven voor een verenigd
Europa vast liepen en voor hem was zo'n Europa de enige manier om een vreedzame
toekomst voor Polen te krijgen. De groeiende kloof met Amerika bracht het streven naar
Europese eenheid in gevaar en dus wilde hij daar wat aan doen'. De slimme Retinger, die
overal in Europa contacten had op hoog niveau, benaderde een aantal vrienden die hij
tijdens de oorlog in Londen had leren kennen. Hij wist wel wie hij wakker schudde. Het waren
mannen die zijn weerzin tegen het communisme deelden, net als het idee dat een goede
relatie met Amerika noodzakelijk was voor het voortbestaan en de groei van een vrij Europa.
Bovendien waren het stuk voor stuk pleitbezorgers en uitdragers van de Europese integratie:
'Het belang van Europa als geheel komt vóór dat van nationale belangen', aldus Unilever
topman Paul Rijkens in een rede voor de BBC in 1953. Last but not least beschikten de
leden van het groepje dat Retinger benaderde op hun beurt over een flink netwerk aan
invloedrijke vrienden waar ze een beroep op konden doen.
Op die manier staken Paul van Zeeland (ex-premier van België), Paul Rijkens en Prins
Bernhard de koppen bij elkaar om samen met Retinger het idee uit te werken: een besloten
topontmoeting tussen invloedrijke Europeanen en Amerikanen in de hoop daarmee de
verhoudingen tussen beide continenten te herstellen. In een interview in De Telegraaf uit
1961 herinnert Rijkens zich het initiatief als volgt: 'Retinger kwam bij de Prins en mij op
bezoek na eerst contact met mij te hebben opgenomen. Hij sprak over zijn plannen en vroeg
of Bernhard hem wilde steunen met het tot stand brengen van contacten met een aantal
leidende figuren in West Europa. Bernhard zei onmiddellijk 'ja''.
De vier heren besloten allereerst de kring van medestanders in Europa uit te breiden. De
uitnodigingen van prins Bernhard -een bewuste tactiek om daarbij koninklijk gewicht in de
schaal te leggen- brachten al snel een hooggeplaatst gezelschap bijeen van (ex-)politici,
industriëlen en regeringsadviseurs. Op 25 september 1952 ontmoetten 11 mannen en de
secretaris van Retinger elkaar in Parijs. Baron Francois de Nervo stelde zijn appartement
aan de Rue de L’Assumption beschikbaar. Bij de Prins, Retinger, Rijkens en Van Zeeland
voegden zich de Britse Labour leider Gaitskell, generaal Gubbins, de Deense ex-minister
van Buitenlandse zaken Kraft, de Franse socialistenleider en latere premier Guy Mollet, de
Duitse jurist Müller, de Franse ex-premier Pinay, en de Griekse Pipinelis. Secretaris Pomian
benadrukt dat alles in het grootste geheim plaats vond. Daarom was er ook gekozen voor
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 56
een woonhuis: 'Als maar iemand had gezien dat mensen als Mollet [socialist] en Pinay
[conservatief] op hetzelfde adres samen uren binnen waren, dan had dat heel veel vragen
opgeroepen. In het openbaar waren Mollet en Pinay elkaars opponenten'.
Na een kort voorzitterschap van Van Zeeland werd Prins Bernhard gevraagd de hamer over
te nemen. Een man die ze allemaal kenden, een man uit een nauwelijks bedreigend klein
land en bovendien nog koninklijk. Een mooier uithangbord kon je je niet wensen. En hij wilde.
Graag zelfs. Er werd nog even getwijfeld of hij, en met hem de anderen ook, niet in
problemen kon raken met de constitutionele verantwoordelijkheid. Een Prins mag zich
immers niet met politiek inlaten. Maar ach, als hij zich niet te veel profileerde dan moest het
kunnen. En de bedoeling zou zijn en blijven dat alles wat besproken werd nooit in de
openbaarheid kwam.
Behalve het voorzitterschap werd tijdens de Parijse vergadering ook op andere gebieden het
idee van een bijeenkomst tussen Europeanen en Amerikanen nader ingekleurd. De
topontmoeting zou de vorm van een onofficiële discussiegroep moeten aannemen. Daarin
kon op persoonlijke titel en vrijuit gesproken worden zonder vrees voor politieke
consequenties, dus zonder aanwezigheid van de pers. Zelfs de lijst van aanwezigen mocht
niet openbaar gemaakt worden opdat het vertrouwelijke karakter op geen enkele manier
geschonden werd. Voorts zouden de deelnemers integer, van internationaal gewicht,
invloedrijk, ruimdenkend en geen nationalisten moeten zijn. 'Mensen met een open geest', zo
omschreef Retinger de ideale gasten volgens zijn secretaris John Pomian. Communisten en
mensen uit dictatoriale landen als Spanje waren minder welkom. Prins Bernhard kan zich
niet herinneren dat er ooit een communist is uitgenodigd: 'Er was geen land waar de
communistische partij zo groot was dat er iemand moest worden uitgenodigd. In Holland in
ieder geval niet. Maar ik heb wel vrienden in de CPN gehad, privé-vrienden, hele goede
zelfs.' De gasten zouden het liefst een breed spectrum van meningen moeten
vertegenwoordigen. Bankiers, juristen, parlementsleden, (ex-)ministers, vakbondslieden,
uitgevers. De vergadering was er tenslotte om meningen uit te wisselen, nadrukkelijk niet om
besluiten te nemen.
BILDERBERG
John Pomian
Amerikaanse onwilligheid
De belangrijkste conclusie in Parijs was: wij gaan door, nu de Amerikanen nog. Retinger was
al aan het lobbyen geslagen. Uit een brief van de Amerikaanse generaal Drexel Briddle in
het archief van de Bilderberg conferenties blijkt dat deze al vroeg van de plannen op de
hoogte was maar zich zeer voorzichtig opstelde. En dat geluid hoorden Retinger en
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 57
Bernhard vaker. De Amerikanen waren het gezeur van de Europeanen een beetje zat, maar
zagen vooral niets in het geheimzinnige karakter van de te organiseren bijeenkomsten. Een
geheim genootschap paste niet bij democratische openheid. Maar Bernhard gaf niet op en
vloog eind 1952 zelf naar de VS om Democraten en Republikeinen te overtuigen van het
belang van een gemeenschappelijke conferentie. Overleg met president Eisenhower leverde
niets op dan sympathie. Hij wilde in het kader van de verkiezingen wel wat in het openbaar
zeggen over het initiatief, maar dat had Bernhard nou weer liever niet. Er zat weinig schot in
de zaak en Bernhard hield met moeite de ongeduldige Retinger, die zijn lobby diensten
aanbood, met een telegram buiten de deur: 'Liever geen overkomst andere mensen. Ik regel
het zelf'.
Begin 1953 schreef Bernhard een brief aan CIA-directeur Walter Bedell Smith. Ongetwijfeld
kenden Bernhard en Bedell Smith, die van 1946 tot 1949 ambassadeur in Moskou was en in
de oorlog stafofficier van Eisenhower, elkaar. Bernhard vroeg Bedell Smith hem in contact te
brengen met Amerikanen die konden vertellen wat Europeanen fout deden. Daarbij wreef hij
hem nog even fijntjes onder de neus dat de publieke opinie in Europa onveranderd antiAmerikaans was: ‘Domme Europese sentimentaliteit werd aangewakkerd door het proces
tegen de Rosenbergs, de activiteiten van McCarthy zorgen voor heel veel schade hier in
Europa, terwijl mensen die door de Russen worden veroordeeld helemaal geen publiciteit
krijgen. Ik werd hier heel kwaad over, maar kan er niet in het openbaar over schrijven'. In een
poging Bedell Smith te doordringen van de noodzaak van een snelle bijeenkomst in Parijs
voegde Bernhard daar nog aan toe dat Amerikaanse ambassadeur in Rome onder zware
druk stond, Churchill anti-Amerikaanse gevoelens hielp voeden en de gerenommeerde
Franse krant Le Monde de Amerikaanse politiek in Europa aan de kaak stelde. De
Nederlanders, zo liet Bernhard weten, vormden een uitzondering en waren dankbaar voor de
Amerikaanse vrijgevigheid. Kort daarvoor waren de zakken met geld binnengestroomd voor
de slachtoffers van de watersnoodramp. Een kleine pleister op de wonde maar niet genoeg:
'Dus denk ik dat we heel snel iets moeten doen'.
Walter Bedell Smith schoof het verzoek door naar C.D. Jackson. In een kattenbelletje
verzocht hij hem de Prins 'die zich behoorlijk druk maakt' te antwoorden. Jackson, op dat
moment coördinator 'psychologische oorlogsvoering' onder Eisenhower en belast met de
taak om de Russen daar waar mogelijk in een kwaad daglicht te stellen en de Amerikanen
onder de positieve aandacht van de Europeanen te houden, kon geen onbekende zijn voor
Bernhard en Retinger. Ook hij had in de oorlog in Londen gezeten, op het hoofdkwartier van
de geallieerde troepen. Daar had hij de taak Europeanen op te hitsen tegen de Duitsers.
Jackson zag wel wat in het initiatief van de Europeanen en beloofde zo snel mogelijk een
Amerikaanse groep te vormen. Maar het verzoek van Bernhard of oud-ambassadeur John
Huges de verbindingsman tussen beide groepen kon worden, wees Jackson af: 'hij is
verbonden met de regering, het moet een privé-persoon zijn'. In Amerika kregen politici geen
toestemming zich met de club in te laten -de beslotenheid van de beoogde bijeenkomst bleef
een struikelblok -, maar grootindustriëlen hapten wel toe. Ook bankier David Rockefeller zag
er wel wat in: 'Het klonk als een goed idee, gezien de problemen en misverstanden tussen
de VS en Europa. Voor mij is praten de manier om problemen te benaderen. Ik was toen ook
nog jong en een beginner bij de bank, ik was vereerd dat ze me vroegen'.
BILDERBERG
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 58
David Rockefeller
Amerika doet mee
Uiteindelijk was er nu een club Amerikanen bereid de Europese groep van repliek te dienen.
Voorlopig ging dat op papier. Als antwoord op een discussiestuk dat inmiddels door de
Europeanen was opgesteld, schreven de Amerikanen in tamelijk felle bewoordingen: 'In
Amerikaanse ogen leidt de intense, alhoewel begrijpelijke angst van de Europeanen voor
oorlog, er vaak toe dat ze zichzelf voor de gek houden waar het gaat om het gevaar dat ons
allen bedreigt. Zelfs weldenkende en internationaal georiënteerde Amerikanen begrijpen
niets van het neutralisme van zoveel Europese intellectuelen, het gemak waarmee die
'Amerikaans imperialisme' gelijk stellen aan communistisch imperialisme, hun naïeve geloof
in onderhandelingsmogelijkheden met een vijand die bewezen heeft geen enkel vertrouwen
te verdienen en hun nogal cynische en gevoelloze opstelling waar het gaat om totalitaire
methodes en de imperialistische doelstellingen van het Sovjet-Unie'. De messen waren
geslepen. Tegenover de Europese verwijten stonden nu de Amerikaanse. Glashelder werd
de eis aan de Europeanen dat ze zich feller zouden verzetten tegen de Russen en tegen het
communisme in het algemeen. Amerika beschouwde neutraliteit als lafheid, zag de Duitse
herbewapening als een noodzakelijke maatregel ter verdediging van de grenzen met de
Sovjet-Unie en pleitte voor een krachtig onverdeeld Europa. De opstellers van het stuk
voorspelden zelfs dat de Amerikanen niet langer belasting zouden willen betalen voor hulp
aan het ondankbare en verdeelde Europa. Het werd hoog tijd dat Europa leerde op eigen
benen te staan door samenwerking op militair, politiek en economisch terrein.
Genoeg stof om eens bij elkaar te gaan zitten en flink te discussiëren. Maar toen Bernhard in
december 1953 de Amerikanen uitnodigde voor een eerste ontmoeting, kwamen ze niet. Ze
aarzelden nog. Aan de houding van Bernhard kon het niet liggen: in de New York Times van
29 maart 1953 valt te lezen dat hij in de University Club een pleidooi hield voor economische
Europese integratie die vooraf moest gaan aan een volgende zeer te wensen stap, namelijk
politieke integratie. In september van datzelfde jaar had hij weer naar de pen gegrepen en
een noodkreet aan CIA-chef Allen Dulles, de opvolger van Bedell Smith, geschreven waarin
hij voor de zoveelste keer benadrukte dat het erg slecht ging met de verhoudingen tussen de
VS en Europa. Uiteindelijk gingen de Amerikanen toch overstag en op 7 februari 1954
kwamen ze naar een voorbespreking in Parijs. Daar legde de Amerikaanse groep de kaarten
op tafel: het initiatief van een conferentie werd van harte gesteund, maar er zouden alleen
mensen afgevaardigd worden, die geen enkele directe verbinding hadden met de politiek.
Voor de eerste bijeenkomst werden dan ook louter industriëlen, bankiers en invloedrijke
publicisten (die overigens niets hierover mochten publiceren) uitgenodigd. De discussiegroep
zou anoniem blijven en ieder zou zijn eigen contacten gebruiken om de Bilderberg ideeën
onder de aandacht van zijn regering brengen. Positieve resultaten zouden publiek gemaakt
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 59
worden om grotere steun voor de ideeën te krijgen. Nu de kennismaking tussen beide
partijen in harmonie was verlopen, stond in feite niets een conferentie meer in de weg. De
uitnodigingen werden verstuurd door Prins Bernhard.
BILDERBERG
Astrid van Beek
Tafellakens, tolken en sigaretten
De eerste officiële vergadering vond plaats van 29 tot 31 mei 1954 in hotel De Bilderberg.
Het lag in Oosterbeek, ver van drukte, mooi in het groen, makkelijk te beveiligen. Een hotel
ook waarvan de naam later wereldberoemd zou worden omdat de bijeenkomsten vernoemd
werden naar de naam van het hotel: de Bilderberg conferenties. Waarom juist dit hotel werd
uitgezocht voor wat later een historische bijeenkomst zou blijken, weet mevrouw Ogterop die
toentertijd samen met haar man eigenaar was: ‘Wij hadden hier een gast die van een groot
bedrijf was. Mijnheer Rijkens van Unilever. Hij kwam vaak voor een vakantie en die vroeg
ons of die bijeenkomst bij ons mocht. Met allemaal hoge heren. Hij koos ons omdat het hier
veilig was en hij ons kende. Hij heeft ons ook beloofd dat als er ooit nog een bijeenkomst
kwam in Nederland dat dat nergens anders mocht dan bij ons, in De Bilderberg. Maar ze zijn
nooit meer gekomen’.
De hoge heren wachtte een verblijf in een hotel dat eigenlijk te klein was voor de vele
gasten. 'Niet elke kamer had een badkamer. Dus sommigen gingen naar hotel Wolfheze dat
ook van ons was. Een zwembad en een tennisbaan hadden we niet, maar je kon wel mooi
wandelen. En deftig eten was er ook nog niet. Gewoon, soep, aardappelen, vlees en
groenten en iets toe. We hadden geen conferentiezaal. Voor de grote vergadering gebruikten
we de eetzaal waar we lange tafels neerzetten. De gordijnen die we van zolder haalden en
een beetje vermaakten dienden als tafelkleden. Het was heel mooi hoor.' De politie van
Oosterbeek, verantwoordelijk voor de veiligheid van de bezoekers, screende het
hotelpersoneel. Mevrouw Ogterop: 'We werkten met onze eigen mensen, maar een paar
moest ik vertellen dat ze tijdelijk weg moesten. De politie had gezegd dat zij niet konden
blijven. Ze waren communistisch. Het ging vooral om de kelners. Die bedienden ook in de
zaal. We hadden allemaal pasjes. Overal stonden politieagenten. Zelfs mijn kinderen
mochten niet zomaar naar binnen lopen'.
Rijkens had de PR-afdeling van Unilever opdracht gegeven de conferentie te organiseren.
En die ging niet over één nacht ijs. De telefooncentrale van het hotel bleek te klein, dus
werden er extra lijnen aangelegd. Bovendien kwamen er eigen telefonistes, tolken van een
Engels bureau en geluidsapparatuur van Philips waarmee de redes en discussies werden
opgenomen. De toen 18-jarige Astrid van Beek kreeg de eervolle opdracht van haar baas bij
Unilever mee te helpen bij de organisatie: 'Ik ben nog op Paleis Soestdijk geweest. Van
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 60
mijnheer de Graaff, de secretaris van de Prins kreeg je allemaal informatie en vragen van
huishoudelijke aard. De namen van de gasten gaf de Prins op. Ook de wijzigingen. En die
waren er heel veel. Moest ik steeds weer naar de drukkerij rennen om alles te laten
veranderen. Ik moest de brieven schrijven, tafelschikkingen regelen, een heel mooi groot
boek over Holland op de kamers leggen, een goeie fles wijn en exclusieve zeep van
Unilever. En oh ja, ze rookten toen nog veel. Je moest onthouden welke sigaretten ze
rookten en die dan klaarzetten. Lucky Strike en Players, dat waren de merken'.
De deelnemers betaalden hun eigen vervoer, de Nederlandse Staat de politieagenten die
nodig waren voor de beveiliging. De rekening van het hotel, de tolken, de sigaretten, de
drankjes -totaal zo’n 30.000 gulden - was de verantwoordelijkheid van de Nederlandse
gastheren. Het geld werd bijeengeschraapt door kleine donaties van Prins Bernhard en
Rijkens zelf, maar vooral door fundraising. Grote Nederlandse bedrijven als Philips, KLM,
Hoogovens, Staatsmijnen, Nederlandsche Handels Maatschappij, Steenkolen Handels
Verenigingen en BPM doneerden gul elk 3.000 gulden.
BILDERBERG
Hoge heren bijeen
Drie dagen lang was het hotel hermetisch gesloten voor de buitenwereld en kwamen zo’n 75
mannen uit de eredivisie bijeen. Astrid van Beek: ‘Ik wist niet zoveel van wat er gebeurde
tijdens de conferentie maar wel dat het om heel veel geheime dingen ging. Om een
ontmoeting tussen industriëlen, mensen op regeringsniveau die met elkaar wilden praten.
Allemaal indrukwekkende mannen. Ik herinner me nog David Rockefeller; Kanellopoules
[minister van defensie], een ruige Griek; De la Vallee Poussin, [Belgisch senator] een deftige
heer; Healey [Brits socialistisch parlementslid], een opzienbarende figuur; Faure [Frans
parlementslid]; Duchet [voormalig Frans minister]; de Franse delegatie herinner ik me als
mooie mannen en Cafiero [Italiaans senator], dat was een soort filmster'.
Prins Bernhard opende de eerste vergadering met een speech waarin hij nog eens duidelijk
maakte wat de bedoeling van de bijeenkomst was: 'Er bestaan veel misverstanden en
onenigheden tussen ons, maar ik denk dat we ze kwijt kunnen raken. Als een probleem
wordt begrepen, dan is het al voor de helft opgelost. We moeten overeenkomsten vinden en
verschillen van mening analyseren en respecteren. Ik hoop dat we zo open en eerlijk
mogelijk zijn en dat we als vrienden kritiek op elkaar kunnen hebben.' Om oeverloos geklets
te voorkomen en iedereen een kans te geven werd de spreektijd streng aan banden gelegd.
Acht minuten per persoon. Ging je daaroverheen dan rinkelde voorzitter Bernhard de bel.
Later zou Agnelli, de baas van Fiat, een verkeerslicht leveren dat met zijn groene, oranje en
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 61
rode licht de spreker geen uitweg meer bood. Hij leverde er trouwens ook een dame bij die
het apparaat bediende.
De agenda voor de ochtend, middag en avondzittingen lag vast en was voorbereid door
Prins Bernhard, Retinger en Rijkens aan de hand van papers geschreven door Amerikanen
en Europeanen. Naast de formele zittingen waarbij iedereen aan lange tafels rond de
voorzitter zat en ten behoeve van de tolken microfoons gebruikte, was er volop gelegenheid
voor informele gesprekken tijdens lunch, diner en de vrijgehouden uren. Prins Bernhard
hechtte juist aan die mogelijkheden voor contact grote waarde en vroeg de deelnemers
expliciet daar gebruik van te maken. David Rockefeller vond dat ook de beste momenten: 'Ik
ben niet zo'n debater, ik luisterde meer tijdens de formele zittingen. Ik praatte vooral veel met
mensen buiten de zittingen om'. Rijkens vertelde in zijn interview in De Telegraaf: 'Er
gebeurden tijdens die privé-gesprekken vaak belangrijker dingen dan tijdens de gewone
zittingen. Er ontstond vaak een beter begrip voor elkaar'. 'Ze vergaderden veel. Het werd wel
eens laat. Dan zaten ze gezellig te drinken bij het buffet. Bernhard nam altijd een sherry',
herinnert Mevrouw Ogterop zich.
BILDERBERG
Weg met McCarthy, meer Westerse eenheid
Al op de eerste dag passeerden gevoelige onderwerpen de revue. Zo kwam het kolonialisme
van veel Europese landen, dat Amerika veroordeelde, uitgebreid ter tafel. Maar de agenda
werd vooral bepaald door speeches en discussies over het communisme en de uitblijvende
Europese integratie. Europeanen vonden de angst van de Amerikanen voor de verspreiding
van het communisme door de Russen overdreven en hun strijd daartegen immoreel,
inhumaan, overdreven hysterisch soms. De Engelsen lieten merken dat de Amerikanen maar
beter uit hun land konden vertrekken als ze hen, door atoomwapens te plaatsen op Engels
grondgebied, dreigden mee te slepen in een nieuwe oorlog. Europeanen kozen vooralsnog
voor onderhandelen met de potentiële vijand. De Amerikanen zagen dat heel anders;
negentig procent van de bevolking, zo bleek uit onderzoek, wilde liever oorlog met de
Russen dan door blijven praten met een onbetrouwbare vijand. De Europeanen
beschuldigden Amerika van militaristisch denken. De verschillende opvattingen werden fraai
samengevat door Sir Oliver Franks, voormalig Brits ambassadeur in de VS: 'Als een
Amerikaan zegt dat het communisme het allergrootste probleem is, dan is een meerderheid
van de Britten het daarmee eens. Maar als een Amerikaan zoiets zegt, dan zegt hij dat als
een man van actie en hij bedoelt dan: wat kunnen we daar nu aan doen. Voor een
Engelsman betekent zo'n opmerking hetzelfde als zeggen dat na de zomer de herfst komt.
Het is een gegeven waar we mee leven en niet iets waar direct wat aan gedaan kan worden'.
Er was bij de Amerikanen verbazing over de lankmoedigheid in Europa jegens het grote
aantal communistische stemmers in West-Europa, zeker in Frankrijk en Italië. Verschillende
Europese sprekers deden hun best om dit fenomeen uit te leggen. Het had in 1954 niks
meer te maken met armoede of achterstand, zoals de Amerikanen vaak dachten. Het was,
zo betoogde het Franse vakbondsleider Voisin, onmiskenbaar dat vele vernieuwende ideeën
in zijn land kwamen uit de koker van de communistische partij. De intellectuele Franse elite,
de schrijvers, filosofen en kunstenaars, waren allemaal lid van de partij. 'Tegenover de
aantrekkingskracht van het marxisme moeten we de aantrekkingskracht van de democratie
stellen en daarbij de principes van de democratie vernieuwen, door bijvoorbeeld net als de
communisten niet alleen over vrijheid te spreken, maar ook over sociale rechtvaardigheid',
aldus Voisin. De Amerikaanse industrieel Coleman zei op de laatste dag dat hij nu wel een
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 62
goed inzicht had gekregen in de verschillende linkse stromingen in Europa, maar dat de
gemiddelde Amerikaan dat toch niet snel zal begrijpen. De overgrote meerderheid van de
vakbondsleden in Amerika ziet zichzelf niet als socialist, in Europa is het omgekeerde het
geval. 'Socialisme, dat blijft voor ons een harde dobber', aldus Coleman.
Omgekeerd waren voor de meeste Europanen de activiteiten van senator McCarthy
onbegrijpelijk. Bijna alle Europese sprekers wijden er wel een of meer zinnen aan en
benadrukten hoezeer de activiteiten of liever gezegd de heksenjacht op communisten van de
senator de afgelopen jaren hadden geleid tot een negatief beeld over Amerika als geheel. De
Amerikaanse delegatie was zelf evenmin erg gecharmeerd van McCarthy. Al in het
voorbereidende rapport werd er gezegd dat het hier ging om 'een extreem standpunt dat in
de Verenigde Staten helaas nogal luid is en niet zonder invloed'. C.D. Jackson, adviseur van
president Eisenhower probeerde de aanwezigen op de conferentie gerust te stellen: 'Of
McCarthy nu zal sterven door moordenaarshand of wordt uitgeschakeld op de normale wijze
waarop wij Amerikanen de trauma’s in onze politiek genezen, kan ik u niet zeggen maar wel
geef ik u de verzekering dat als wij hier voor de tweede maal bijeenkomen McCarthy van het
politieke toneel zal zijn verdwenen'. Jackson wist al dat zijn president probeerde McCarthy
een beentje te lichten. Niet lang daarna werd McCarthy inderdaad door zijn eigen senaat
terechtgewezen en verloor zijn macht.
Hoewel er in 1954 al niet meer werd gevochten (in juni 1953 was de wapenstilstand
gesloten), brachten veel aanwezigen de oorlog in Korea ter sprake. Dat was de belangrijkste
schuldige aan de kloof die was ontstaan tussen Amerika en Europa. En het was ook precies
het punt waarover het debat fel oplaaide. Leider van de Engelse Labour partij, Hugh
Gaitskell, verbaasde zich erover dat de Amerikanen het idee hadden dat ze in oorlog waren
met China – er was toch nooit een oorlogsverklaring geweest. Waarom zou Engeland geen
handel mogen voeren met China? Hij kreeg een felle repliek van C.D. Jackson, die stelde dat
het toch echt geen buitenissige Amerikaanse houding was om te vinden dat als een
Amerikaanse soldaat wordt gedood door een ander, dat meer is dan een internationaal
verkeersongeluk waar je rustig aan voorbij kunt gaan. David Rockefeller herinnert zich dit
soort debatten met plezier: 'De Britten zijn vaak ervaren debaters, zeker als ze van Oxford of
Cambridge kwamen. Healey [Labour en later minister] was heel goed. Maar aan onze kant
hadden we ook een paar goede, vooral C.D. Jackson'. Fel debat over Korea dus en het was
ook een punt dat niet snel opgelost kon worden. Vrij snel na het uitbreken van de oorlog
waren de Verenigde Staten begonnen aan een grootscheeps programma van
herbewapening en de Europeanen gingen daar maar halfhartig in mee. De naoorlogse
wederopbouw was nog lang niet voltooid en men besteedde liever geld aan meer nieuwe
landbouwmachines dan aan nieuwe tanks. Opnieuw kwam hier de verschillende beoordeling
van de communistische dreiging naar voren. Voor de overgrote meerderheid van de
Amerikanen was er één grote communistische samenzwering, geleid vanuit Moskou. Of het
nu ging om gebeurtenissen in Pyongyang, Peking of Praag, alles werd bestuurd vanuit het
Kremlin en dus was de oorlog in Korea een enorm gevaar voor henzelf èn voor WestEuropa. Aan deze kant van de Atlantische Oceaan werd dat veel minder zo gevoeld. Men
zag de noodzaak van westerse eenheid wel in, maar wilde daar niet alle eigenheid voor
inruilen.
BILDERBERG
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 63
Doel bereikt
Op de geluidsbanden van het einde van derde middag van de conferentie is veel gelach en
vrolijk geroezemoes te horen. De heren hebben het duidelijk naar hun zin gehad. George
McGhee, ambtenaar op het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken zou later
zeggen: De onaangename misverstanden tussen Europeanen en Amerikanen zijn op de
eerste Bilderbergconferentie uit de weg geruimd. Sedertdien is er nooit meer zo’n scherpe
kloof geweest'. Prins Bernhard nodigde iedereen uit om nog even bij hem 'thuis' een drankje
te komen drinken. Astrid van Beek zal het nooit meer vergeten: 'We kregen allemaal
persoonlijk een brief van Prins Bernhard voor een receptie op paleis Soestdijk. Dat was
natuurlijk een geweldige gebeurtenis als je 18 jaar was. De koningin was er ook, er stonden
overal gele seringen, dat was prachtig tegen het blauwe gobelin aan de muur'.
Prins Benhard werd door iedereen geroemd om zijn charme en zijn vermogen om
tegenstanders op een lijn te krijgen. Als voorzitter gaf hij na afloop een persconferentie,
waarbij in grote lijnen uiteen werd gezet over welke onderwerpen men had gesproken. Daar
bleef het bij. Bij latere bijeenkomsten ontbrak zelfs een persconferentie. Er was immers
afgesproken er geen besluiten zouden worden genomen, geen politiek bedreven zou
worden, en dat niet naar buiten werd gebracht wat individuele deelnemers hadden gezegd.
Er viel kortom niets te vertellen aan de pers. Er waren wel mogelijkheden voor de
deelnemers om de 'geest van Bilderberg' in eigen kring uit te dragen. Prins Bernhard
moedigde individuele deelnemers ook aan 'om datgene wat ze hebben gehoord door te
geven aan degenen die macht uitoefenen'. Als maar niet uitlekte wie wat gezegd had.
Het mocht dan wel om een besloten club gaan, helemaal ongecontroleerd kon men niet
opereren. 'De regeringen van deelnemende landen en ook de eigen inlichtingdienst van ieder
land kreeg een kopie van onze eigen verslagen', zo weet prins Bernhard. En al was de
afspraak geheimhouding, deelnemers in overheidsdienst vertelden natuurlijk hun eigen
regering wat er was besproken. In Nederland was daar het eerste jaar overigens geen
sprake van. Pas na enig gemor van Nederlandse ambassadeurs die via het diplomatiek
circuit moesten vernemen wat er bij Bilderberg ter sprake was gekomen, kwam daarin
verandering. Voor de tweede Bilderberg bijeenkomst kreeg oud-minister mr. E.N. van
Kleffens een uitnodiging. Dat was waarschijnlijk niet alleen vanwege z'n goede contacten in
regeringskringen. Volgens Rijkens was dat ook om een oogje op prins Bernhard te houden:
'Om toe te zien dat er geen sprake was van politiek. De bedoeling was slechts [om onder
leiding van voorzitter Prins Bernhard] misverstanden uit de weg te ruimen. Maar ook in deze
functie was evenwel de positie van de Prins, die uiteraard geen politieke
verantwoordelijkheid draagt, delicaat'.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 64
De Amerikanen bepleitten na de bijeenkomst in Oosterbeek bij hun regering deelname, ook
politieke, aan tenminste een tweede samenkomst. Maar de regering bleef argwanend. Prins
Bernhard moest ook dit keer weer ettelijke bezoeken brengen voor hij de Amerikanen zover
kreeg discussiestukken in te leveren. Bernhard zelf zette zijn beste beentje voor en schreef
een paper over de mogelijkheden om de economie van Europa te versterken. Geheel
volgens de wens van de Amerikanen bepleitte hij versnelde Europese integratie, infiltratie in
vakbonden tegen communistische agitatie en belastingvoordeel voor internationale
bedrijven. Maar pas na twee bijeenkomsten in 1955 in het Franse Barbizon en in het Duitse
Gamisch-Partenkirchen waren de Amerikanen echt overtuigd. De Amerikaanse deelnemers
schreven enthousiaste verslagen: 'Een van de meest bemoedigende ervaringen die ik de
laatste jaren had' liet George Kennan weten. En Barry Bingham schreef: 'De delen van het
programma die echt totaal off-the-record waren, lijken het meest vruchtbaar te zijn'. Eén
deelnemer had nog zo zijn bedenkingen: ‘Wat is de betekenis als er niet eens een
persconferentie wordt gegeven door de Prins, hij moet toch wel iets kunnen vertellen?’
Wat begon met een klein clubje groeide al snel uit tot een echte organisatie. In 1956 werd al
besloten tot de oprichting van een zogenaamde Steering Committee (internationale
stuurgroep). Een select gezelschap van een man of 15 die elk jaar, soms wel twee keer,
bijeenkwamen om de officiële bijeenkomst voor te bereiden. Met de professionalisering
groeiden ook de kosten die eerlijk verdeeld werden over beide werelddelen. Ieder de helft.
De Amerikanen deden daarvoor een beroep op het Carnegiefonds die instemden met een
gift van 20.000 dollar voor 1955 met als voorwaarde dat zij de vice-secretaris mochten
leveren. Wat gebeurde. De Europese helft bestond uit particuliere giften van personen en
bedrijven.
BILDERBERG
Hotel de Bilderberg nu
Een gouden jubileum
Onder de noemer van Bilderberg, komt nu al 50 jaar achtereen een steeds wisselend, steeds
groeiend gezelschap bijeen in steeds weer een ander land. En dat het om mensen met veel
invloed ging en gaat blijkt uit de ons vertrouwelijk toegespeelde lijst van meer dan 2000
mensen die een of meermalen een bijeenkomst hebben bezocht. Er staan tot de verbeelding
sprekende namen in van politici als de oud-premiers Biesheuvel, Den Uyl, Lubbers en Kok;
oud-ministers Beyen, Van den Broek, Van Mierlo, Bolkestein, Duisenberg; koninklijke
hoogheden als Beatrix, Claus en Willem-Alexander, Harald van Noorwegen, Prins Philip van
Belgie, de Spaanse en de Zweedse koning. Carl Bildt bezocht in de jaren negentig, op het
hoogtepunt van de crisis in Joegoslavië vrijwel alle conferenties. Tony Blair en ook Margaret
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 65
Thatcher waren te gast kort voor ze echt doorbraken in de politiek. Bill Clinton, Gerald Ford,
Alexander Haig, Edward Heath, G. Pompidou, R. Prodi, Donald Rumsfeld, Walter Scheel,
Helmut Schmidt, Henry Kissinger, Olof Palme, Colin Powell, Hans Blix, NATO-secretarissen
Joseph Luns, Lord Carrington en Willy Claes. Maar ook topmannen van grote banken en
wereldwijd bekende bedrijven als Fiat, Olivetti, Shell, Ford, Pirelli, McDonalds, BASF,
Daimler Benz, Xerox, Heineken, General Motors. En altijd overlegden ze over actuele,
gewichtige, politiek heikele punten. De situatie in het Midden Oosten, de Duitse eenheid, de
EEG en later de crisis in Joegoslavie en de aanpak van Irak. Wat er daadwerkelijk
bekokstoofd is, valt niet te achterhalen. De archieven zijn nog grotendeels gesloten en de
monden van de meeste deelnemers zijn, volgens de Bilderberg afspraken, nog dichtgeplakt.
Bestudering van de archieven van 1952-1954 maakt duidelijk dat al ver voordat er besluiten
genomen werden over bijvoorbeeld de oprichting van de EEG of de invoering van de euro, er
overeenstemming over deze zaken was bereikt onder de selecte groep Bilderberg leden.
Vijftig jaar lang hebben invloedrijke mensen niet alleen met elkaar gesproken over de
wereldpolitiek, maar ook geprobeerd consensus te bereiken. Het kan niet anders dan dat
belangrijke politici beïnvloed zijn, dan wel Bilderberg gebruikt hebben om steun voor hun
standpunten te krijgen. En dat is misschien makkelijker in een prettige, veilige, besloten club
waar je drie dagen in een vaak luxueuze omgeving rustig met elkaar kunt overleggen dan in
een formeel internationaal politiek overleg van een paar uur waar overal de pers, en dus de
publieke opinie, op de loer ligt. Volgens David Rockefeller, vanaf het allereerste jaar
Bilderberger en nu nog steeds deelnemer, beïnvloedden individuele deelnemers wel degelijk
de politiek: ‘Op het moment dat Europa zich economisch aan het herstellen was, begonnen
veel oude nationale tegenstellingen en achterdocht weer op te spelen, samen met groot
wantrouwen tegen de VS en beschuldigingen dat ze streefden naar hegemonie in Europa.
Wanneer die zaken toen niet besproken waren had het desastreus kunnen zijn voor de
Atlantische verhoudingen’.
Deelnemers die wij spraken bagatelliseerden het belang niet, maar spraken eerder wat
liefkozend van een veilige vriendenclub. Ook Rijkens sprak al vroeg van: 'een soort
broederschap die steunt op vriendschap en wederzijds vertrouwen'. Prins Bernhard en
Retinger hebben zich wel eens afgevraagd of ze er mee door moesten gaan. De prins zegt
nu nog: 'Het heeft mij geërgerd dat het geheim was.Maar het moest gewoon, anders dan
komen de mensen niet meer'. Retinger's secretaris John Pomian constateert 'In elk mens
schuilt een kwajongen, en een beetje samenzweren, zo'n sfeer van geheimzinnigheid, dat
spreekt mensen wel aan'. Oud-secretarisgeneraal van Bilderberg Ernst van den Beugel
beaamt dat: ’Ach, die geheimzinnigheid is misschien wel de attractie van de club. Je hoort bij
iets bijzonders. De Economist heeft onlangs nog geschreven dat Bilderberg als informeel
overlegorgaan ongeslagen de eerste is’
BILDERBERG
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 66
Epiloog
De geestelijke vader van Bilderberg, Joseph Retinger, overleed in 1960. Prins Bernhard
bleef daarna de spil waar de conferenties om draaide. Het voorzitterschap van Bilderberg
was voor hem een van zijn belangrijke functies, met bovendien het grote voordeel dat alles
wat daar werd gezegd en gedaan buiten de publiciteit bleef. De prins was als voorzitter ook
lid van de stuurgroep en besliste mee over de uitnodigingen. Oud-secretarisgeneraal Van
der Beugel: 'Bernhard had wel eens de neiging om vriendjes te vragen die hij kende van
jachtpartijen. Onassis bijvoorbeeld. Dan moest hij ze van de anderen afzeggen en zei dat hij
er niet meer onderuit kon. Ik probeerde het die gast dan zo onaantrekkelijk mogelijk te
maken door te zeggen dat hij zijn kamer moest delen met twee anderen. Maar dan kwamen
ze toch'. Er waren ook deelnemers die de voorzitter juist niet graag zag: 'Een meneer Luns
die nodigde zichzelf uit. Nou hadden wij de vaste regel dat niemand langer mocht praten dan
vijf minuten en het aantal keren dat ik tegen meneer Luns kon zeggen 'Ga zitten', dat is voor
mij een enorm plezier en genoegen geweest'. Conflicten over wie er mocht komen en wie
niet waren er ook. Van den Beugel: 'Toen de Vietnam oorlog op zijn hoogtepunt was, wilde
de Zweedse bankier Wallenberg niet dat Henry Kissinger uitgenodigd zou worden. De prins
en ik vonden beiden dat dan de conferentie niet door kon gaan'.
Na meer dan 20 jaar voorzitterschap van Prins Bernhard werd 1976 een rampjaar voor zowel
de Bilderberggroep als de Prins zelf. De voor dat jaar geplande bijeenkomst verviel. Prins
Bernhard was in een affaire verwikkeld die later bekend zou worden onder de naam
Lockheed affaire. Hij had steekpenningen van vliegtuigfabrikant Lockheed aangenomen in
ruil voor bemiddeling van verkoop van hun toestellen aan Nederland. Er waren aanwijzingen
dat hij de Bilderberg bijeenkomsten had gebruikt om contacten te leggen. Met name de
Amerikanen, onder leiding van Rockefeller en Ball vreesden voor bezoedeling van hun
goede naam en zagen niets meer in voortzetting van de conferenties als Bernhard daar nog
bij zou horen en eisten zijn vertrek. Van den Beugel moest hem de pijnlijke mededeling gaan
vertellen: ’Er was tweespalt in de club. De Amerikanen vonden het niet kunnen, maar
mannen als Agnelli kon het niets schelen. Bernhard begreep er niets van en zei: 'Ik ben dom
geweest maar niet fout'. Hij kon niet anders doen dan zich bij het besluit neerleggen'. Even
leek het erop dat het het einde zou betekenen van de conferenties. Er waren een aantal
verontwaardigde opzeggingen en een aantal mensen vond dat Bilderberg zijn nut wel had
gehad. Een speciaal opgericht comité besloot tot voortzetting, maar niet zonder verfrissing.
Er werden jongere deelnemers uitgenodigd om meer variëteit in standpunten te krijgen. De
basisformule bleef hetzelfde en bleek ook te kunnen werken zonder een prins als voorzitter.
Al kan hij niet meer komen, Prins Bernhard blijft tot op de dag van vandaag geïnteresseerd in
Bilderberg: 'Voor zover ik heb begrepen van mijn vrienden die nu deelnemen en van Trix
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 67
natuurlijk, is het een discussiegroep gebleven, met ideeën waar je het mee eens of oneens
kunt zijn'. De uitwisseling van ideeën, dat is voor de prins altijd het belangrijkste geweest: 'Ik
hoor tot de mensen die door Bilderberg genezen zijn van bepaalde vooroordelen. Door
gesprekken met mensen kan ik 180 graden draaien ten opzichte van onderwerpen'. En hij wil
ook nog wel het volgende kwijt: 'Tegenwoordig is het weer nodig. Want soms krijg je het
gevoel dat je mekaar onnodig verwijten maakt'. Dan haalt hij zijn schouders op en zegt: 'Zal
ik niet op ingaan'. Want de camera loopt en er is nog altijd de grondwet die voorschrijft dat
Zijne Koninklijke Hoogheid in het openbaar geen mening heeft.
(Bron Tekst en research: Hendrina Praamsma, Karin van den Born, Rob Bruins Slot, Gerda Jansen Hendriks
Regie: Gerda Jansen Hendriks)
6.7.1.2 Plannen of senarios .
Uitvoering Bilderberg-plan opdeling wereld in regio's en invoering één munt begonnen
Al in 1942 Amerikaans plan om wereld op te delen in 10 regio's
Eén van de uiteindelijk 10 wereldregio's is reeds gerealiseerd: de Europese Unie
(lichtblauw). De volgende regio die op het programma staat is de Noord Amerikaanse Unie
(donkerblauw). (Kaartje deels indicatief; sommige regio's liggen nog niet vast).
James ('Jim') Tucker, één van de twee onderzoeksjournalisten die al jaren inside-informatie
naar buiten brengen over de vergaderingen en plannen van de Bilderbergers, schrijft dat de
machtselite in september is begonnen met de uitvoering van een plan dat al vele jaren
voorbereid wordt: de opdeling van de wereld in EU-achtige 'regio's met aan het hoofd een
wereldregering, en tevens de invoering van een nieuwe wereld-munteenheid.
Tucker schrijft dat er voor beide doelen belangrijke stappen zijn ondernomen door aan de
ene kant de VN en aan de andere kant de door de Bilderbergers 'gekroonde' nieuwe premier
van Japan. Op 9 september schreven we reeds dat de VN de eerste grote internationale
instelling is die middels de UNCTAD (Conferentie voor Handel en Ontwikkeling) publiekelijk
heeft opgeroepen tot de vorming van één wereldwijde centrale bank die een nieuwe wereldreservemunteenheid moet gaan invoeren, en die controle krijgt over de nationale
wisselkoersen van ieder VN-lid. De rol van de dollar zal in dit systeem worden gereduceerd
tot het beschermen van onwikkelingslanden tegen financiële speculaties.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 68
Heiner Flassbeck, voormalig onderminister van Financiën in Duitsland, is co-auteur van het
UNCTAD-rapport, dat oproept tot de invoering van een wereldmunt. Hij werktein 1997-1998
samen met een andere onderminister van Financiën, de Amerikaan Lawrence Summers, bij
het indammen van de Aziatische financiële crisis in die periode. Summers is een bekende
Bilderberg ingewijde en is door het persbureau AFP gefotografeerd bij de jaarlijkse 'geheime'
Bilderberg bijeenkomsten.
Het opheffen van de nationale munteenheden is al lange tijd een hoofddoelstelling van de
Bilderbergers, die deze maatregel zien als een cruciale stap naar de vorming van een éénwereld regering. De munteenheid van een land is een symbool van onafhankelijkheid en
soevereiniteit. De Bilderbergers willen de wereld daarom gaan opdelen in slechs drie
gigantische regio's, ieder met een regionale valuta, zodat deze regio's gemakkelijk te
besturen zullen zijn.
Bilderberg gebruikte zijn enorme macht om Yukio Hatoyama's Democratische Partij in Japan
gekozen te krijgen, om zo een einde te maken aan de 64 jaar durende alleenheerschappij
van de Liberaal Democratische Partij. Hatoyama riep gehoorzaam op tot de vorming van een
pan-Aziatisch economisch blok dat te vergelijken is met de EU, kompleet met een regionale
munteenheid. Ook wil hij Japan zowel financieel als strategisch losmaken van de VS en de
Amerikaanse dollar.
Het doel van de Bilderbergers is de oprichting van een Aziatisch-Pacifische Unie en een
Amerikaanse Unie, beide gevormd naar het model van de EU. De EU heeft reeds een
gezamelijke munt, de euro, en het Europese Parlement kan wetten opleggen aan de eens
onafhankelijke lidstaten van de EU. Daarnaast staat de Europese Rechtbank boven de
hoogste rechtbanken van de verschillende EU-landen. De EU is daadwerkelijk één enkele
superstaat geworden.
De Amerikaanse Unie moet voortkomen uit de North American Free Trade Agreement
(NAFTA) en krijgt de al vaak besproken 'Amero' als nieuwe munteenheid. Alhoewel de
pogingen van de Bilderbergers vertraging hebben opgelopen, blijft menonder het mom van
'vrije (wereld)handel' campagne voeren voor de oprichting van de Noord Amerikaanse Unie.
Als de wereldregio's eenmaal gecreëerd zijn, moet de VN als een wereldregering gaan
functioneren en de Algemene Vergadering als het wereldparlement. Bilderberg, de 'geheime'
organisatie van internationale finaniële en politieke topfiguren, zal daarbij fungeren als de
wereld schaduwregering, de échte machthebbers, die de VN zullen dicteren wat te doen.
Al in 1942 plan om wereld op te delen in regio's
Terwijl de Tweede Wereldoorlog nog in volle gang was maakte de machtselite in Amerika al
plannen voor hoe de wereld er na de oorlog uit zou moeten komen te zien.Letterlijk werd
gesproken over de oprichting van een 'Nieuwe Morele Wereld Orde'. Frapant is dat toen al
gerekend werd met een nederlaag van Nazi-Duitsland, en dat terwijl Hitler op dat moment
aan het toppunt van zijn macht stond.
Dit Amerikaanse plan voorzag in het opgaan van Canada, Mexico en alle Midden
Amerikaanse landen, alsmede ook het Caraïbische gebied en vrijwel de hele Pacific, in de
'Verenigde Staten van Amerika'.De beoogde verliezers van de oorlog, Japan, Duitsland en
Italië, zouden in 'quarantaine' moeten worden geplaatst , waarbij Duitsland 'geheropvoed' en
op den duur een Sovjet-staat zou moeten worden. Italië zou later lid mogen worden van de
Verenigde Staten van Europa.
'Vanwege historische, economische en geografische redenen moet de VS voor het welzijn
van de hele mensheid onbaatzuchtig de leiding nemen van de nieuw opgerichte,
democratische Wereld Orde,' aldus de begeleidende tekst op de onderstaande staande
kaart. 'Om een nieuwe wereldwijde crisis te voorkomen is de onoverwinnelijkheid van het
Amerikaanse leger, de luchtmacht en de marineeen absolute voorwaarde.'
De toenmalige Volkerenbond moest volgens het plan worden omgevormd in de 'Wereld Liga
van Nationaliteiten', die de supervisie over de wereld zou moeten gaan krijgen. Deze
organisatie kennen we nu natuurlijk als de VN. Ook werd in 1942 al gepleit voor de oprichting
van een Wereld Rechtbank, die authoriteit over alle landen zou gaan krijgen en tevens zou
kunnen gaan beschikken over een 'internationale politie'.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 69
De andere regio's die naast de VS en de Sovjet Unie in het plan waren voorzien, en die de
elite ook nu nog -al dan niet in gewijzigde vorm- wil oprichten, waren de 'Verenigde Staten
van Zuid Amerika', de 'Verenigde Staten van Europa' (gerealiseerd door de Europese Unie),
de 'Verenigde Staten van Scandinavië' (nu deels EU), de 'Unie van Afrikaanse Republieken',
de 'Federale Republieken van India' en de 'Arabische Federale Republieken'. China zou een
deel van Zuidoost Azië toegewezen krijgen; de Sovjet Unie zou Iran krijgen en Nederlands
Indië zou na de oorlog worden opgedeeld tussen het Britse Gemenebest en de Verenigde
Staten.
De enige onafhankelijke landen op deze kaart zijn de EU-lidstaten Ierland en Griekenland
(inclusief Albanië), en daarnaast Turkije en 'Hebreëenland', wat nu 'Groot Israël' zou worden
genoemd (Israël inclusief Judea, Samaria, Gaza en heel Jordanië). Het is overduidelijk dat al
in 1942 de uitvoering van het toen 20 jaar oude plan om de Joden hun eigen thuisland terug
te geven, al voorzien werd (en de oprichting van Israël dus niet het gevolg is van de
Holocaust, zoals veel mensen beweren).
Grofweg zou de 'Nieuwe Wereld Orde' in de ogen van de elite van 1942 dus uit de volgende
10 regio's gaan bestaan:
1. De Verenigde Staten van Amerika
2. De Verenigde Staten van Europa
3. De Verenigde Staten van Zuid Amerika
4. De Verenigde Staten van Scandinavië
5. De Unie van Afrikaanse Republieken
6. De Unie van Socialistische Sovjet Republieken
7. Het Britse Gemenebest
8. De Verenigde Republiek van China
9. De Federale Arabische Republiek
10. De Federale Republiek van India
De doelstellingen van de 'Nieuwe Morele Wereld Orde'
Kijk zelf eens welke van de volgende doelstellingen van de 'Nieuwe Morele Wereld Orde' u
herkent. Hou in gedachten dat deze plannen uit het Verenigde Staten van 1942 afkomstig
zijn!:
- Het nationaliseren van alle natuurlijke hulpbronnen en de billijke verdeling van deze
hulpbronnen over alle landen van de wereld.
- Het wereldwijd nationaliseren van het internationale bankierswezen, buitenlandse
investeringen, spoorwegen en energiecentrales.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 70
- Het nationaliseren van de defensie industrie door alle na WO II overblijvende miiltaire
machten.
- Federale controle over alle internationale handel en transport.
- De invoering van een gemeenschappelijke wereldwijde munteenheid.
- Het limiteren van de wereldwijde rentetarieven tot een maximum van 2%.
Om de 'vrijheid en veiligheid' van de wereld te garanderen, zou het verenigde 'Militaire
Oppercommando van de Verenigde Naties' aan het einde van de oorlog moeten worden
omgevormd tot de 'Militaire en Economische Opper Raad', die samen zou moeten gaan
werken met de Wereld Liga van Nationaliteiten (de huidige VN).
Nieuwe Wereld Orde anno 2009: uitvoering in volle gang
Het is niet zo snel gegaan als de elite 67 jaar geleden hoopte, maar inmiddels is het moment
waarop de wereld daadwerkelijk opgedeeld zal worden in 10 regio's, zeer nabij. Het
experiment met de eerste regio, Europa, wordt als een groot succes beschouwd, en dient als
voorbeeld van hoe ook de andere 9 regio's samen moeten gaan smelten.
De Bilderbergers zien in de aanstaande val van de dollar als wereld reservemunt dé
aangelezen mogelijkheid om een geheel nieuw wereldsysteem op te zetten, zowel financieel
als politiek. De val van de dollar zal volgens een groeiend aantal economen, analisten en
financiële experts slechts een kwestie van tijd zijn, en niet later dan in 2010 gaan
plaatsvinden. Velen verwachten de instorting van de dollar nog in 2009.
Alles is op zijn plaats om snel een wereldregering op te richten: de VN, het IMF, een
internationaal Gerechtshof, talloze internationale instanties met supervisie op het gebied van
gezondheid, landbouw, handel, mensenrechten, klimaat, energie, etcetera. Wat nu slechts
nodig is een nieuwe hevige wereldcrisis, die voor chaos en paniek zal zorgen, en die de
wereldbevolking gewillig een 'stabiliserende' wereldoverheid zal doen accepteren. De
recepten voor zo'n crisis liggen klaar om uitgevoerd te worden: de al eerder genoemde val
van de dollar (fase 2 van de wereldwijde economische ineenstorting), de grieppandemie,
oorlog met Iran (/het Midden Oosten).
De 10 regio's die we in onze tijd kunnen verwachten staan op de kaart boven het topic:
1. De Noord Amerikaanse Unie
2. De Zuid Amerikaanse Unie
3. De Europese Unie
4. De Afrikaanse Unie
5. De Russische Federatie
6. De Arabische (Moslim) Federatie (incl. het Islamitische Indonesië, dat echter mogelijk
onder de Aziatische Unie zal vallen)
7. De Aziatische Unie
8. China
9. Japan / Zuid Korea (/Filippijnen?)
10. De Pacifische Unie / Oceanië (Australië, Nieuw Zeeland, Pacific)
Op dit lijstje zijn nog diverse variaties mogelijk. Zo is het goed voorstelbaar dat India (met
Bangladesh en eventueel delen van Pakistan, als dat land uiteen zal vallen) een aparte regio
zal gaan vormen, en Japan en Zuid Korea juist samen zullen gaan met China. Tot voor kort
was dit nog ondenkbaar, maar met het aantreden van de nieuwe pro-Chinese regering in
Japan wordt hier inmiddels hardop over gespeculeerd.
Zoals eerder geschreven zijn na het succes van de Europese Unie de twee volgende te
vormen regio's de Noord Amerikaanse Unie en de Aziatische Unie, die later weer zou
moeten samen gaan met Oceanië. De Westerse legers in Afghanistan, de aanvallen in
Pakistan en de druk op Iran zouden daarom mede als doel kunnen hebben het creëeren van
een pan-Arabisch, pro-Westers gezind (Islamitisch) machtsblok, zodat hieruit de Arabische
Federatie zou kunnen ontstaan.
Versie 0.4 P a g e | 71
14 februari 2016
10 wereldregio's - de 10 laatste koningen uit Openbaring 17?
In zowel het Oude als het Nieuwe Testament van de Bijbel wordt geleerd dat de hele wereld
uiteindelijk ten prooi zal vallen aan een één-wereldregering, dat onder leiding zal staan van
één systeem, één eliteclub, of zelfs één wereldleider, die als codenaam 'Het Beest' heeft
meegekregen. Dit 'beest' zal aanvankelijk éénheid brengen onder de mensen, maar hij zal dit
doen door list, bedrog, en uiteindelijk grof geweld tegen iedereen die zich niet bij deze
nieuwe wereldéénheid, de Nieuwe Wereld Orde, zal willen aansluiten.
In Openbaring 17 wordt gesproken over de 10 laatste koningen, die in de laatste fase van de
menselijke geschiedenis hun macht aan dit 'Beest' zullen geven. Deze profetie vertoont
opvallend veel overeenkomsten met de visie van de 'Club van Rome'. Op 17 september
1973 publiceerde deze Club een rapport, waarin letterlijk werd gesproken van de verdeling
van de wereld in 10 regio's, die net als in de Bijbel frapant genoeg 'koninkrijken' werden
genoemd.
Tijdens de korte heerschappij van deze wereldregering zal er volgens de Bijbel een systeem
worden ingevoerd waarbij iedereen een 'merkteken' zal krijgen. Zonder dat 'merkteken',
waarvan velen denken dat dit een RFID-microchip is, zal niemand nog kunnen verkopen,
kopen, een huis kunnen huren of zelfs kunnen reizen. Recent berichtten we dat het
Gezondheidszorgplan van de Amerikaanse president Barack Obama letterlijk spreekt van
het 'chippen' van iedere Amerikaan in uiterlijk 2012.
De tekenen zijn er en worden steeds duidelijker; alle elementen zijn op hun plaats, wachten
slechts todat zij worden 'losgelaten' door één of misschien wel meerdere wereldschokkende
gebeurtenissen. Sommige mensen menen dat het zo'n vaart niet zal lopen, omdat er 'al
zoveel voorspellingen' niet zouden zijn uitgekomen, en hun eigen leventje (nog) niet of
nauwelijks veranderd is. Wat mij betreft is er echter geen enkele twijfel: we staan al enige tijd
op de rand van de in de Bijbel omschreven 'eindtijd', of we zijn die rand inmiddels reeds
overschreden.
Wanneer en hoe precíes alle voorzegde gebeurtenissen zich zullen afspelen weet niemand;
morgen kan de 'vonk' in het spreekwoordelijke kruidvat vliegen, maar de wereld kan er ook
op een 'langzame' manier inglijden, een manier die zoveel mogelijk mensen in slaap laat totdat het te laat is. Daarom blijf ik er bij dat we onze ogen en oren er maar beter voor open
kunnen houden en ons erop gaan voorbereiden; dat sommigen dit 'angstzaaierij' noemen
lijkt, gezien de talloze tekenen aan de wand, dan ook op het aloude ontkenningsmechanisme
zoals dat zich bijvoorbeeld aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog bij de meeste
mensen voordeed. Laat ook dat gegeven een waarschuwing voor ons allen zijn.
(bron Xander)
6.7.1.3 Kranten bericht.
Bilderberg 2009 in Athene van 14 t/m 16 mei. In de lijst van genodigden staat de
Koningin der Nederlanden Beatrix.
Tue, 24/03/2009 - 20:33 — Ramon Klijnstra
De Bilderberg club is beroemd voor het verzamelen van de
machtigste mensen in de wereld welke minstens een keer
per jaar bijeenkomen. En kunnen ze praten achter
gesloten deuren. Dit jaar heeft de club de bijeenkomst
georganiseerd in Athene tussen 14 en 16 mei, zegt de
Elefteros tipos krant. Hier is het artikel in het Grieks en
Hier vertaald naar het Nederlands.
In de lijst van genodigden zijn de Koningin der
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 72
Nederlanden Beatrix, de Spaanse koningin Sophia, en diplomaten uit de rangen van de
Amerikaanse National Security Council James Jones. Ook onder de uitgenodigde zijn
minister van Buitenlandse Zaken van de Turkije een Ali Babacan, en de Griekse minister van
Buitenlandse Zaken Dora Bakoyanni. Behalve voor de politieke figuren, zal de vergadering
ook de vertegenwoordigers van grote bedrijven zoals Domenico Siniscalco van Morgan
Stanley ontvangen. "
Van Griekse kant zullen de deelnemers zijn: de premier Kostas Karamanlis en de leider van
de oppositiepartij PASOK Georgios Papandreou, evenals ministers en machtige figuren uit
de politieke en openbare leven van het land, zoals de voorzitter van de Nationale Bank van
Griekenland Takis Arapoglou en de voorzitter van de openbare telecommunicatiebedrijf OTE
Panayotis Vourloumis.
Behalve voor de 30-35 permanente leden van de Bilderberg Club, de lijst van uitgenodigde
mensen veranderen elk jaar, afhankelijk van die van invloed kunnen zijn op de
ontwikkelingen op de internationale scène. Op de vergadering zal ook aanwezig zijn de
leiding van de NAVO, politici, uitgevers en journalisten.
“The silence law” is de eerste regel, die allen uitgenodigd op de wereld van Bilderberg, zich
aan moeten houden. Dit is de reden waarom de dagelijkse schema geheim blijven, maar de
actuele gebeurtenissen laten er geen twijfel over bestaan dat het belangrijkste onderwerp
van discussie zal zijn de wereldwijde economische crisis.
De geschiedenis van de Bilderberg Club via geheime vergaderingen in verre hotels en
discussies, die niemand ooit zal horen. De driedaagse bijeenkomsten in de club zijn gedekt
door een sluier van mysterie en vele complot theorieën volgen automatisch, die leiden tot
verschillende hypothese voor de activiteiten in de club. "Times" dagelijkse krant schrijft dat
"de Bilderberg Club" is mengeling van de rijkste economische en politiek machtige mensen in
de Westerse wereld, die plannen gebeurtenissen, die later gewoon plotseling lijken te
gebeuren."
6.7.2 Club van Rome.
De Club van Rome heeft vanaf zijn oprichting getracht mensen
een gevoel van verantwoordelijkheid bij te brengen voor onze
planeet Aarde. Dat die aarde klein is en een eindig oppervlak
heeft, was al lang bekend. De conclusie, dat daardoor ook het
aantal mensen dat tegelijkertijd op aarde kan leven beperkt is,
wordt nog steeds niet door iedereen aanvaard. De daaruit volgende
conclusie voor staten en voor individuele personen dat
de wereldbevolking beperkt moet worden is voor velen nog een
schrikbeeld waar men liever niet over nadenkt.
Het begrip duurzaamheid en dan vooral "duurzaam handelen"
in zijn oorspronkelijke betekenis houdt juist wel rekening met
die eindigheid van de aarde.
Dr Hans R. Vincent
Dr J.C. (Toos) van Noordwijk - van Veen
De Club van Rome is een particuliere stichting die eind jaren 60 van de 20e eeuw
werd opgericht door Europese wetenschappers, om hun bezorgdheid over de
toekomst van de wereld voor het voetlicht te brengen.
Doelstellingen van de Club van Rome zijn:
14 februari 2016



Versie 0.4 P a g e | 73
onderzoek van de kwantitatieve en kwalitatieve samenhang van de
wereldproblemen (bevolkingsgroei, voedselproductie, industrialisatie,
uitputting natuurlijke hulpbronnen, vervuiling; uitgewerkt in een zgn.
wereldmodel)
de wereld wijzen op de ernst van de problemen
regeringen en politici stimuleren tot gecoördineerde maatregelen ter
verbetering van de situatie.
De Club van Rome heeft geen politieke of economische macht. Daardoor verloopt de
beïnvloeding moeizaam.
De Club bestond oorspronkelijk uit 36 leden die in april 1968 voor het eerst bij elkaar
kwamen in Rome - vandaar de naam. De oprichting van de Club van Rome werd
geïnitieerd door de Italiaanse industrieel Aurelio Peccei en de Schotse
wetenschapper Alexander King. Vanaf 1968 kwam het gezelschap elk jaar in een
ander land bijeen om over het milieu te praten.
De Club van Rome heeft diverse rapporten uitgebracht over het milieu, waarvan De
grenzen aan de groei het bekendste is.
6.7.3 Koningklijk instituut van internationale zaken.
EGMONT – Koninklijk Instituut voor Internationale Relaties is een onafhankelijke denktank in
Brussel, die in een geest van totale academische vrijheid interdisciplinair onderzoek verricht.
Het Instituut doet een beroep op de expertise van de eigen onderzoekers en op deze van
externe specialisten uit binnen- en buitenland. Op basis van het onderzoek worden analyses
en zo operationeel mogelijke internationale beleidsopties voorgesteld.
Gelegen in een wereldstad als Brussel biedt het Instituut een uitgelezen forum voor
staatshoofden, regeringsleiders, vertegenwoordigers van internationale organisaties,
buitenlandse ministers en andere prominente politieke personen in het prestigieuze Egmont
Paleis.
Conferenties, colloquia en seminaries voeden de reflectie en het werk van de onderzoekers.
Ze vormen voor de deelnemers een ideale gelegenheid tot networking tussen de sprekers,
andere specialisten en vertegenwoordigers van de politieke, economische en academische
wereld, van de media en van de NGO-sector.
Parallel met het onderzoek en de organisatie van conferenties heeft het Instituut zowel in
Brussel als in het buitenland gespecialiseerde opleidingsactiviteiten op touw gezet. Het kan,
op verzoek, specifieke programma's aanbieden voor buitenlandse diplomaten wonend in
België of hier op bezoek en voor buitenlandse professionals.
Een intensere samenwerking met andere onderzoekscentra, in België, in Europa en
daarbuiten, zorgde voor een groter aantal gemeenschappelijk georganiseerde conferenties
en een meer gestructureerde samenwerking betreffende onderzoek en publicaties. Het blijkt
duidelijk wederzijds voordelig en verrijkend te zijn.
Versie 0.4 P a g e | 74
14 februari 2016
Geschiedenis
EGMONT, ook het Egmont Instituut genoemd, werd in 1947 als "Institut des relations
internationales" opgericht door prominente figuren, waaronder Paul van Zeeland, voormalig
Eerste Minister, prof. Charles de Visscher, lid van het Internationaal Gerechtshof, prof.
Fernand Dehousse, lid van de Belgische delegatie op de conferentie in San Francisco, of
prof. Henri Rolin, senator en jurist.
Wat betekent de naam?
Het Instituut is genoemd naar het Egmont Paleis, een prestigieus gebouw
gelegen in het hart van Brussel, waar de meeste evenementen van het Instituut
plaatsvinden. Het paleis was gebouwd tussen 1548 en 1560 door Françoise of Luxembourg
en haar zon Lamoraal, Graaf van Egmont. Het gebouw werd de eigendom van de Arenberg
familie. Na WO I verkocht de eigenaar het paleis aan de stad Brussel. In 1964 kocht de
Belgische staat dit gebouw. Doordat het in verval was geraakt, werd het grondig
gerestaureerd. Nu wordt het gebruikt voor vergaderingen en recepties door het ministerie
van Buitenlandse Zaken.
Onderzoeksprogramma's
Afrika
Het Programma Afrika van het EGMONT Instituut wordt geleid door prof. Dr. Koen
Vlassenroot. Het doet onderzoek naar de politieke, economische, sociale en
veiligheidsvraagstukken en thema's over ontwikkeling in deze regio (vooral in Burundi, de
Democratische Republiek Congo en Rwanda). Het focust zich ook op belangrijke trends op
het Afrikaanse continent (AU, Regionale Integratie, conflictanalyse en postconflict
reconstructie) en de rol en positie van de EU in Sub-Sahara Afrika.
Europese Zaken
Het Programma Europese Zaken bestudeert zowel institutionele kwesties als de
verschillende beleidsdomeinen van de Unie. Sinds 1995 is het Instituut ook betrokken bij de
onderhandelingen van het Verdrag van Amsterdam, Agenda 2000, het Verdrag van Nice en
het Grondwettelijk Verdrag. Verder droeg het natuurlijk bij tot talrijke prioritaire thema's van
het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie in 2001. Op basis van deze ervaring zal
ook
dit
jaar
bijdragen
tot
het
Belgische
voorzitterschap
van
2010.
Europa in de Wereld
Aan het hoofd van het Programma Europa in de Wereld staat prof. Dr. Sven Biscop. Het
draagt bij tot het debat over een nieuwe veiligheidsvisie voor de multipolaire wereld van de
21ste eeuw. Veiligheid is vandaag niet langer enkel militair. Een holistische aanpak is
vereist.
Dit programma is gestructureerd rond drie projecten: het Project Europese Veiligheid dat o.a.
de concrete gevolgen in kaart te brengen van de uitvoering van een globale Europese
veiligheidsstrategie; het Project Global Governance dat wil bijdragen tot een coherente
multilaterale agenda voor het gemeenschappelijke beheer van mondiale problemen en het
Versie 0.4 P a g e | 75
14 februari 2016
Project Midden-Oosten tenslotte richt de aandacht op de strategische impact van de
verdeling tussen Sunni-Shia in de moslimwereld.
6.7.4a Council on foreign relations.
logo CFR.
Openbaring 6,2
2 En ik zag, en zie, een wit paard, en die erop zat, had een boog en hem werd een kroon
gegeven, en hij trok uit, overwinnende en om te overwinnen.
Door: Franklin ter Horst.(Aangemaakt: december 1994) (Laatste bewerking: 14 december 2010)
De Council on Foreign Relations is een organisatie die nauw betrokken is bij de
vorming van de NWO. Het is de Amerikaanse tak van de in 1891 door de
Zuidafrikaanse staatsman Cecil Rhodes opgerichtte geheime genootschap: The
Round Table ( De Ronde Tafel). De CFR is na de Eerste Wereldoorlog opgericht
maar haar machtsbasis is pas gevormd na de Tweede Wereldoorlog. J.P.
Morgan, een schatrijke Amerikaanse bankier en groot voorstander van de NWO,
domineerde met name in de beginfase de besluitvorming van de CFR, maar later
verschoof deze invloed geleidelijk aan naar de Rockefellers. Dit gebeurde vooral
in de periode van 1970 tot 1985 toen David Rockefeller voorzitter van de raad
was. Thans is hij erevoorzitter. De CFR is de Amerikaanse Raad voor
Buitenlandse Betrekkingen en wordt ook wel de regering achter de regering van
de Verenigde Staten genoemd, Amerika’s onzichtbare regering. Deze
"Schaduwregering" is een schepping van de Elite en een enorme, goed
georganiseerde, zeer goed gecamoufleerde, parallelle machtsstructuur. Het
functioneert precies zoals ‘de meesters’ het willen laten functioneren: de macht
manipuleren achter de schermen en het door geheime operaties volbrengen wat
niet wettig of politiek verwerkelijkt kan worden. In een biografie over David
Rockefeller, geschreven door William Hoffman: "David, Report on a Rockefeller"
wordt duidelijk dat de CFR, en de Illuminatie achter alle pogingen tot de vorming
van een wereldregering zitten.
De CFR heeft een vreemd doch onthullend logo waarop een ruiter te zien is op
een wit paard. De ruiter steekt zijn rechterhand omhoog als een uiting van
overwinning en triomf. Het lijkt er veel op dat zijn wijsvinger en pink het occulte
teken toont dat bekend staat als het eren van de gehoornde duivel; het teken dat
Versie 0.4 P a g e | 76
14 februari 2016
ook regelmatig gemaakt werd door de voormalige Amerikaanse president George
W. Bush en een hele serie andere wereldleiders. Bijgaande afbeelding is
gemaakt tijdens een reünie op de Yale Universiteit. Deze foto is in 2001 door het
persbureau Reuters verspreid.
Het ‘gehoornde god teken’ dat ook bekend staat onder de naam “El
Diablo”, en “Heil Satan”.
Ook Barack Hoessein Obama laat zich veelvuldig op deze manier fotograferen.
Het Amerikaanse Football team The Texas Longhoorns voeren het “Diablo”
gebaar als hun mascotte. Ook de duizenden fans van deze club tonen dit gebaar
Texas Longhoorns
Het is eveneens veelvuldig te zien in Heavy Metal kringen en hun fans. De
meeste fans hebben echter geen idee wat het gebaar betekend.
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 77
Het traditionele logo van de Amerikaanse Republikeinse partij is de olifant. De
sterren in het logo links zijn de traditionele sterren, zoals ook in de normale
Amerikaanse vlag te zien zijn. De sterren in het rechter logo tonen echter het
“Geit van Mendez”, pentagram, een van Satan’s symbolen.De drie sterren in het
logo van de Republikeinse partij zijn aangepast in het jaar dat George W.Bush tot
president van de Verenigde Staten is gekozen.
Een kwart eeuw geleden zei de toenmalige Secretaris-Generaal van de Navo,
Henri Spaak: ,,we zijn de oppervlakkige oplossingen van onze problemen meer
dan zat. Geef ons een man- of hij nu god is of de duivel- we zullen hem volgen."
Enkele CFR-prominenten onder de voormalige Bush administratie waren: John
Negroponte, Amerikaans ambassadeur in Irak, Condoleeza Rice, voormalig
minister van Buitenlandse Zaken, Paul Wolfowitz en Vice President Richard
(Dick) Cheney. Andere belangrijke leden van de CFR zijn de voormalige
presidenten Gerald Ford, Jimmy Carter, George Bush senior, Bill Clinton en
Henry Kissinger, de gewezen minister van Buitenlandse zaken onder Nixon.
Uit de reizen van David Rockefeller naar Moskou, en uit de bankkredieten aan de
Sovjets kan afgeleid worden in hoeverre er een min of meer geheime samenhang
bestaat: een zorgvuldig voorbereide samenzwering tussen de CFR en het
Kremlin, om gemeenschappelijk een werelddictatuur te stichten. Volgens William
Hoffman controleren de superbanken ook de communistische landen. Voor het
Empire State Building, het Rockefeller-Center in New York staat het standbeeld
van de Griekse god Prometheus, volgens de Griekse mythologie de schepper
van de mens. Deze god wist met behulp van de zon zijn fakkel aan te steken en
gaf het vuur door aan de mensen, opdat zij intelligenter zouden worden dan de
dieren. Sommige geloven dat het standbeeld de macht van het Rockefeller-kartel
symboliseert boven dat van andere mensen op aarde.
De CFR is niet alleen een "Schaduwregering" maar het heeft ook een dikke
vinger in de pap in de Amerikaanse en internationale bankwereld. De macht over
het geld- het beheer van de Federal Reserve Trust (vergelijkbaar met de
Nederlandse bank) dat in handen van het Amerikaanse Congres behoort te zijn,
is echter in handen van een kleine groep particuliere bankiers, waarvan de
Chase Manhattan Bank van Rockefeller de leiding heeft. Het nationale
bankwezen wordt zodoende gecontroleerd door private investeringsbanken. Zij
bepalen in feite de koers van de dollar en stellen miljarden aan leningen
beschikbaar om zo de regeringen nog meer onder hun controle te brengen. Dit
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 78
wil zeggen dat private mensen en belangen de ultieme macht hebben om te
beslissen hoe en wanneer het geld uitgegeven wordt. Met andere woorden: hoe
meer schulden een staat heeft, hoe beter de private banken er van worden.
Immers, zij innen de interesten die betaald moeten worden! Dat is ook de reden
waarom de staatsschulden in veel landen steeds hoger worden en niet meer
afbetaald raken.
Alle nationale banken ter wereld en regeringen zijn met handen en voeten
gebonden aan de willekeur van enkele privé-investeringsbanken. De nationale
banken zijn niets anders dan innigsfilialen van enkele financiële monsters. Hoe
dieper de ( financiële put), hoe meer water (geld) er uit geput kan worden. Het
bestuur van de grootste banken zijn bijna allen leden van de CFR. Dat geldt
eveneens voor de grootste oliemaatschappijen in de wereld, de media en de
belangrijkste internationaal opererende multinationals. De CFR is naar buiten toe
geen geheim genootschap maar ze verbergen hun ware identiteit en doelstelling:
de vestiging van een NWO. Lid worden van de CFR kan alleen via uitnodiging.
Artikel 2 van het CFR-reglement beschrijft dat leden hun lidmaatschap kunnen
verliezen als ze in het openbaar met de agendapunten naar buiten treden en
daarmee werd de CFR gekwalificeerd tot een geheime organisatie.Ook Google
neemt een hoge plaats in op de ladder van de NWO Elite, en is lid van de CFR.
You Tube promoot eveneens de NWO-agenda, en is bezig om langzaam maar
zeker alle criticasters te verwijderen. Zo is het populaire eigen kanaal van
klokkenluider Alex Jones inmiddels geschrapt. Het is de bedoeling om alle
invloedrijke critici van de NWO-Elite, het zwijgen op te leggen.
CFR-leden waren of zijn de baas van NBC, CBS, de New York Times, de
Washington Post, en veel andere belangrijke kranten. De leiders van Time,
Newsweek, Fortune, Business Week en talloze andere bladen, zijn CFR-leden.
De leden van de organisatie domineren eveneens de academische wereld,
topbedrijven, de enorme belastingvrijstellings organisaties, de vakbewegingen,
het leger, en feitelijk ieder onderdeel van de Amerikaanse samenleving. Aan de
top staan ca 12 mensen, die bepalen welke informatie de wereldburgers mogen
ontvangen. Vervolgens komt het terecht in de CFR en de Trilaterale Commissie.
En dan komt het in de media, die precies doet wat de Elite wil. Deze kliek is van
mening dat ze het volste recht hebben wat zij in de wereld aan het doen zijn. Zij
menen dat de ‘gewone man’ niet voldoende verstand heeft om zelf over zijn lot te
beschikken. Het mag duidelijk zijn dat het hier niet gaat om volgelingen van de
Bijbelse God maar de god die in de Bijbel onder andere wordt aangeduid met de
‘macht der lucht’, of satan.
De CFR streeft naar invloed in beide grote Amerikaanse partijen, zodat zij
uiteindelijk de presidentskandidaten van beide partijen kan beïnvloeden. Het gaat
nog slechts om twee leden van de CFR, die slechts in schijn verschillende
programma’s aan de kiezers voorleggen. Wie ook gekozen wordt: de gekozene
zal zich in het Witte Huis slechts kunnen handhaven door de CFR-politiek te
volgen. Geen enkele Amerikaanse president kan iets klaarspelen zonder directe
of indirecte medewerking van de CFR. Ook de Verenigde Naties is een
geesteskind van de CFR en moet deze club dienen in het vestigen van een
Wereldregering. De CFR heeft een enorme rol gespeeld bij het samenstellen van
het Handvest van de Verenigde Naties. De CFR gebruikt de mede door henzelf
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 79
en andere samenzweringen veroorzaakte onrust in de wereld om het nut en de
noodzakelijkheid van een wereldregering aan te tonen. James Warburg- bankier
en archirect van het Federal Reserve Systeem – stelde in 1950 voor een
Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen: “Wij zullen één
wereldregering hebben, of je het nu fijn vindt of niet; door middel van strijd of
door middel van overeenstemming”. Hoe meer verwarring, oorlogen, rassenstrijd
en internationale spanningen, hoe gemakkelijker en sneller de bevolking rijp
gemaakt wordt voor de roep om een Wereldregering met aan het roer een
‘Sterke man’ die boven de partijen staat en die aan al deze onrust en ellende met
krachtige hand een einde maakt. Men wil van onze planeet één groot
slavenkamp maken.
Overige bronnen: The history of the Council on Foreign Relations, R.Schulzinger, Columbia University
Press, 1984. The Illuminatie en Council on Foreigh Relations samenzwering, Myron C.Fagan. Rockefeller en
de Council on Foreign Relations, E.Smit
6.7.4b Council on foreign relations.
In 1921 ontstond de al genoemde Council on Foreign Relations uit een fusie tussen drie
groepen: het Anglo-American Institute of International Affairs (AIIA) van de Round Table
Group, dat kort daarvoor in New York was opgericht; 'The Inquiry', een discreet groepje
intellectuelen onder leiding van de befaamde journalist Walter Lippmann dat president
Wilson adviseerde bij de Parijse vredesonderhandelingen van 1919; en de eigenlijke Council
on Foreign Relations, een private lobbyclub van ruim honderd New Yorkse financiers en
industriëlen onder leiding van Elihu Root, minister van Buitenlandse Zaken onder Theodore
Roosevelt.
Interessant was dat ze elkaar aanvankelijk niet konden vinden - de intellectuelen van de
'Inquiry' en de AIIA waren ten eerste geïnteresseerd in een wereldwijde Angelsaksische
beschavingsmissie, terwijl de financiers vooral het kapitalisme wilden verspreiden. Al snel
zagen ze echter in dat beide doelen prima samengingen; bij de fusie in 1921 zou de ene
groep de ideeën leveren en de andere het benodigde kapitaal. De CFR sloot tevens aan bij
al bestaande informele netwerken, namelijk die van de J.P. Morgan- en Rockefeller-imperia.
(Grose 1996: 1-9; Quigley 1966: 71-76)
Strikt genomen is de CFR geen geheim genootschap, hoewel haar vergaderingen,
studiegroepen en interne rapporten niet voor niet-leden toegankelijk zijn. Voor toespraken
geldt dat ze 'off the record' zijn, wat inhoudt dat iedereen alles mag zeggen zonder er later,
buiten CFR-verband, op aangesproken te worden. (Kraft, 1958:64) Het praktische gevolg
hiervan is dat CFR-leden die via het Amerikaanse partijsysteem naar de top zijn geklommen,
binnen de CFR de partijlijn (of de officiële standpunten van andere organisaties) volledig
kunnen negeren. Zo wordt het ontstaan van een boven de partijen staande elite bevorderd.
Het belang en vaak zelfs het bestaan van de CFR was tot in de jaren '70 alleen bij 'insiders'
bekend. De eerste zelfstandige studie naar de CFR, Imperial brain trust van de marxistische
historici Lawrence Shoup en William Minter, verscheen pas in 1977. Daarvoor was er aan
academisch materiaal slechts één hoofdstuk uit een algemene studie van de socioloog G.
William Domhoff uit 1970, en een enkel journalistiek artikel zoals dat van Joseph Kraft - zelf
CFR-lid - in Harper's Magazine in 1958. Dit voor een gezelschap waarover de New York
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 80
Times schreef:
"De ledenlijst van de CFR bevat een aantal van de meest invloedrijke mannen in de regering,
de industrie, het onderwijs en de pers''; de CFR heeft "gedurende een halve eeuw ruim
bijgedragen aan de basis van het Amerikaanse buitenlandse beleid''. Volgens de politicoog
Barnet is lidmaatschap van de CFR "een rituele stap in het bemachtigen van een functie als
staatsmanager''. (Shoup en Minter 1977: 4)
Van 1940 tot 1991 is elke Amerikaanse minister van Defensie en elke minister van
Buitenlandse Zaken, behalve James Byrnes, lid van de CFR geweest. Tijdens de regeringen
van Kennedy en Johnson waren 60 van hun topfunctionarissen CFR-lid, tijdens de regeringNixon 100. Twaalf van de veertien 'wise men' van Johnsons geheime Senior Advisory Group
on Vietnam waren CFR-lid. "Een derde van de 1500 leden van de CFR zijn in de laatste 20
jaar door de regering tot officiële functies beroepen'', schrijft een CFR-rapport uit 1971. De
helft van de leden komt uit de regio New York; het CFR-Umfeld wordt daarom vaak de
'Eastern Establishment' genoemd.
John Nason, de president van de Foreign Policy Association, omschreef het verschil tussen
zijn organisatie en de CFR als "het verschil tussen het telefoonboek van New York en Who's
Who in America''. De meeste leden zijn financiers, CEO's en topjuristen gelieerd aan
grote concerns; daarnaast een grote minderheid aan academici en vooraanstaande
journalisten. Grote banken en concerns zijn het meest prominent vertegenwoordigd.
Men kan alleen lid worden op uitnodiging.
De belangrijkste activiteit van de CFR is het opzetten van studiegroepen, vaak in directe
semi-officiële samenwerking met de overheid, over thema's die op dat moment om nieuw
beleid vragen (zie bijvoorbeeld het War-Peace-Project hieronder). Hiervoor krijgt ze
voornamelijk geld van de Rockefeller, Ford en Carnegie Foundations. Ze publiceert
studies, die echter niet gericht zijn op de publieke opinie, maar direct op beleidsmakers in
politiek en bedrijfsleven. Het beïnvloeden van lagere niveau's dan de directe beslissende
kringen laat ze over aan twee dochterorganisaties. De Committees on Foreign Relations
(Com-FR's), in 30 grote Amerikaanse steden vertegenwoordigd, organiseren maandelijks
lezingen voor lokale opinieleiders met sprekers die door de CFR of de overheid worden
geleverd. De Foreign Policy Association (FPA), die groter en wijdvertakter is, heeft studie- en
discussieprogramma's voor minder belangrijke functionarissen, academici en studenten.
De activiteiten van de CFR worden gefinancierd door rijke individuele personen, grote
concerns en abonnementen op haar orgaan Foreign Affairs. Dit wordt algemeen gezien als
de meest invloedrijke periodiek op dit gebied ter wereld; van Lenin zijn heftig geannoteerde
exemplaren bewaard gebleven. De Encyclopaedia Brittannica (1974, 4:877) noemt Foreign
Affairs "de informele stem van het Amerikaanse buitenlands-beleid esta-blishment'': "Ideeën
die in dit tijdschrift naar voren worden gebracht en goed worden ontvangen door de Foreign
Affairs-gemeenschap, verschijnen later als Amerikaans overheidsbeleid of wetgeving;
beleidsvoorstellen die zakken voor deze test verdwijnen meestal.'' (Domhoff 1979: 64-67;
Robertson 1991-: 98-99; Kraft 1958-: 64)
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 81
De 'Grand Area' was een politiek-economisch wereldsysteem waarin ieder werelddeel een
taak kreeg toebedeeld als onderdeel van een grote 'wereldfabriek', met de Amerikaanse
economie als centrum. Het zou in ieder geval moeten bestaan uit de landen die op dat
moment niet tot de Duitse invloedssfeer behoorden: het Westelijk Halfrond (Noord- en ZuidAmerika), Engeland en het Britse Commonwealth, Zuid-Oost-Azië, China en Japan. Bij de
voorziene terugdringing van Duitsland konden overige werelddelen van geval tot geval bij de
'Grand Area' worden ingelijfd. (Shoup en Minter 1977: 135-139; Chomsky 1992a: 45-49;
1992b: 11-19)
Het belangrijkste planningsdocument met betrekking tot de Grand Area, E-B34 (24 juli 1941),
stelde:
"In het geval van een Amerikaans-Britse overwinning, zou veel moeten worden gedaan voor
een herstructurering van de wereld, voornamelijk Europa. (...) Tijdens een interimperiode van
aanpassing en herstructurering zou de Grand Area een belangrijke stabiliserende factor in
de wereldeconomie kunnen zijn. De instituties die voor de structurering van de Grand Area
zijn opgezet, zullen bruikbare ervaring opleveren voor het oplossen van de Europese
problemen, en wellicht is het zelfs mogelijk om de Europese economieën simpelweg te
integreren in die van de Grand Area. "
De Amerikaanse oorlogsdoelen moesten daarop worden afgestemd, hoewel niet openlijk. In
april 1941 stelde het CFR-project:
"Als onze officiële oorlogsdoelen slechts met Angelsaksisch imperialisme van doen lijken te
hebben, hebben ze weinig te bieden aan volken in de rest van de wereld, en zullen dus
kwetsbaar zijn voor tegenbeloftes van de Nazi's. Zulke oorlogsdoelen zouden ook de meest
reactionaire elementen in de Verenigde Staten en het Britse rijk versterken. De belangen van
andere volken zouden moeten worden benadrukt, niet alleen die van Europa, maar ook die
van Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Dat heeft een beter propaganda-effect. (gecit. in Shoup
en Minter 1977: 162-63)
In het document P-B23 werd een globaal systeem van monetaire instituties voor "het
stabiliseren van munteenheden en het opzetten van programma's voor constructieve
kapitaalinvesteringen in achtergebleven en onderontwikkelde regio's'' voorgesteld, dat van
midden 1941 tot de eerste maanden van 1942 werd uitgewerkt. In februari 1942 kwam de
CFR tot de conclusie dat hiervoor twee verschillende instituties benodigd waren, namelijk
een Internationaal Monetair Fonds en een Wereldbank. Daarnaast moest de VS ook een
manier vinden om de internationale betrekkingen in politiek opzicht te domineren, maar
moest ze tegelijkertijd "conventionele vormen van imperialisme vermijden'', aldus CFRdirector Isaiah Bowman. Daarom stelde de CFR de oprichting voor van een Verenigde
Naties met een neu-traal, internationalistisch aanzien. (Shoup en Minter 1977:166-72)
De uitkomsten van het CFR-Project werden geïmplementeerd voor zover de situatie het
toeliet. Wie in William Blums Killing Hope (1995) de ruim vijftig Amerikaanse militaire en CIAinterventies van na 1945 overziet, herkent al snel de fundamenten van de 'Grand Area'. De
Amerikaanse historicus Kolko heeft in zijn beruchte Politics of war (1968) laten zien dat de
VS gedurende de Tweede Wereld-oorlog Europa op zodanige wijze binnenvielen dat ze
maximale invloed op de herstructurering konden uitoefenen. Vanaf 1946 ontwikkelde de
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 82
CFR-werkgroep 'Reconstruction in Western Europe', waarvan David Rockefeller de
secretaris was, een plan voor grootschalige financiële steun aan Europa.
Dit plan, later het Marshall-plan gedoopt, legde de fundamenten voor de Europese
eenwording doordat de Europese staten de Marshall-hulp via de speciaal op te richten
Organisatie voor Europese Economische Samenwerking (OEES) dienden te ontvangen.
Bijzondere Amerikaanse voorwaarden voor de Marshall-hulp waren dat het Europese
handels- en betalingsverkeer geliberaliseerd moest worden en dat de West-Europese landen
alle economische banden met Oost-Europa dienden te verbreken.
Ook moesten de Europese landen evenveel geld in de eigen valuta's aan de Marshall-kas
storten als de Amerikaanse overheid deed, zodat de VS zeggen-schap had over twee keer
zoveel kapitaal als ze zelf inbracht. Zoals was te verwachten, weigerde de Sowjet-Unie de
VS hierdoor zeggenschap over haar beleid te geven en verbood de Oost-Europese landen
de Marshall-hulp te accepteren. Dit was, evenals de geforceerde breuk tussen
communistische en niet-communistische vakbonden en partijen, een belangrijke stap in de
breuk tussen Oost en West. Bovendien werd door de Marshall-hulp het fordistische
kapitalisme naar Europa overgeplant. (Shoup en Minter 1977: -35; Van der Pijl 1992: 202-3;
Van de Meersche 1990: 35--36)
Clinton studeerde aan Georgetown in de periode dat Quigley er zijn Tragedy and Hope
schreef. Met aanbevelingen van Quigley en de Amerikaanse senator Fulbright (een RhodesScholar) op zak studeerde Clinton met een Rhodes-scholarship aan de Britse Universiteit
van Oxford. Na de verkiezingen van 1992 noemde Clinton in al zijn programmatische
toespraken -Carroll Quigley als de man die het meeste invloed op zijn karakter en
wereldbeeld had uitgeoefend. "Quigley heeft mij geleerd dat Amerika het beste land in de
geschiedenis van de mensheid is'', aldus Clinton. (R¸st 1992; Reuveni 1996: 27-30; Bingham
1992)
"So we say to all peoples and governments, "Let us fashion together a NEW WORLD
ORDER".
--Henry Kissinger, 1975 address to the UNITED NATIONS
14 februari 2016
Versie 0.4 P a g e | 83
1 Johannes 4 :1-6
Het beproeven der geesten
4
1 Geliefden, vertrouwt niet iedere geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want
vele valse profeten zijn in de wereld uitgegaan. 2 Hieraan onderkent gij de Geest Gods:
iedere geest, die belijdt, dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is uit God; 3 en iedere
geest, die Jezus niet belijdt, is niet uit God. En dit is de geest van de antichrist, waarvan gij
gehoord hebt, dat hij komen zal, en hij is nu reeds in de wereld. 4 Gíj zijt uit God, kinderkens,
en gij hebt hen overwonnen; want Hij, die in u is, is meerder dan die in de wereld is. 5 Zij zijn
uit de wereld; daarom spreken zij uit de wereld en hoort de wereld naar hen. 6 Wij zijn uit
God; wie God kent, hoort naar ons; wie uit God niet is, hoort naar ons niet. Hieraan
onderkennen wij de Geest der waarheid en de geest der dwaling.
Filename:
6-0 De Vrijmetselaarij en de nieuwe wereld orde
Directory:
D:\themas\thema-het-plan-van-de-vijand2-0
Template:
C:\Users\pjb\AppData\Roaming\Microsoft\Templates\Normal.dotm
Title:
Subject:
Author:
pjb
Keywords:
Comments:
Creation Date:
16-2-2013 14:37:00
Change Number:
13
Last Saved On:
16-9-2014 18:26:00
Last Saved By:
pjb
Total Editing Time:
62 Minutes
Last Printed On:
14-2-2016 16:41:00
As of Last Complete Printing
Number of Pages: 83
Number of Words: 37.980 (approx.)
Number of Characters:
208.893 (approx.)