Transcript PowerPoint presentatie

WELKOM BIJ
Platform Foto, Video en Beeldbewerking
Een doorlopende, 13 minuten
durende PowerPoint presentatie
3D FOTOGRAFIE
Geschiedenis
In 1816 maakte Joseph Nicephore Niépce
een foto vanuit een raam door een plaat met
een lichtgevoelig materiaal in een camera
obscura bloot te stellen aan licht. Het beeld
dat werd gevormd was een negatiefbeeld dat
niet was gefixeerd, en dus door verdere
belichting buiten de camera obscura verloren
ging. De beelden die waren gemaakt met
deze techniek noemde hij retinas.
Een camera obscura uit 1772
Bron: Wikipedia
In 1826 maakte Niépce de eerste
foto op een plaat die was bedekt
met bitumen (soort asfalt). Hij had
hiervoor een belichtingstijd van
maar liefst acht uur nodig bij helder
zonlicht. De foto maakte hij van zijn
achtertuin en door het draaien van
de zon zag je de schaduw van twee
kanten. Deze bitumen-beelden, die
naast zwart en wit ook grijstinten
konden tonen, konden ook worden
gefixeerd en in positieve beelden
worden omgezet.
In de donker kamer, door Jean-Pol GRANDMONT
Bron: Wikipedia
Doch Louis Jacques Mandé Daguerre wordt ook vaak beschouwd als de
uitvinder van de fotografie. In 1831 zette Daguerre de proefnemingen van
Niépce voort met zilverjodide. In 1837 ontdekte Daguerre bij toeval de
mogelijkheid van ontwikkeling van het latente beeld. Hij had een
gejodeerde verzilverde koperplaat kort belicht en hierna bloot gesteld aan
kwikdamp. Hierop bleek zich een beeld te hebben gevormd. Hij noemde
dit proces Daguerreotype.
Vroegst bekende daguerreotypie uit
Suriname (1846). Afgebeeld zijn de ouders
van Minister Abraham George Ellis
L’Atelier de l'artiste, een daguerreotype uit 1837 door
Louis Daguerre.
Bron: Wikipedia
In 1834 begon William Henry Fox Talbot te experimenteren. Hij
ontwikkelde een methode om papier lichtgevoelig te maken door het te
dompelen in een zwakke zoutoplossing en daarna in een zilvernitraat
oplossing.
De lichtgevoeligheid van zilvernitraat was reeds in 1727 ontdekt door
Johann Heinrich Schulze maar was tot dan toe niet meer dan een
curiositeit en kermisattractie. Thomas Wedgwood en Sir Humphrey Davy
slaagden er in 1802 al in onder invloed van licht een beeld te vangen op
voorbewerkt papier. Alleen lukte het hen niet dit beeld te fixeren. Maar
Talbot lukte het de beelden te fixeren door ze te dompelen in een sterke
zoutoplossing. Ook ontdekte hij het negatief-positief procedé.
De 'uitvinding van de fotografie' werd in januari 1839 bijna gelijktijdig in
Parijs en in Londen aangekondigd.
Overigens staat in het Franse plaatsje Saint-Loup-de-Varennes - de
plaats waar Joseph Nicephore Niépce zijn eerste proeven deed - een
monument met de tekst "DANS CE VILLAGE NICEPHORE NIEPCE
INVENTA la PHOTOGRAPHIE en 1822".
Foto: HansK. Bron: Wikipedia
Omstreeks 1850 verving men de papieren drager door glas en hechtte
men de zilverhalogeniden met behulp van een collodiumlaag op deze
doorzichtige basis.
Deze glasplaten moesten terwijl ze nat waren worden belicht en meteen
worden afgewerkt. In 1871 vond de Engelse arts Maddox een droge
methode uit, hij gebruikte een glasplaat waarop zilverbromide in een
gelatine laag ingebed werd. Dit is in feite de oervorm van de huidige
fotografische films.
Bron: www.spartacus.schoolnet.co.uk/DSphotodry5E1.htm
Een recente ontwikkeling is de digitale fotografie. Hierbij vervangt men
de traditionele camera, geladen met film (waarvan de chemische
eigenschappen veranderen door de belichting) door een camera met
een lichtgevoelige elektronische sensor.
De allereerste foto. Joseph Niepce, circa 1826 (Bron: Wikipedia)
De mogelijkheden op het gebied van (digitale) fotografie zijn onbeperkt.
Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een toepassing.
Denk bijvoorbeeld aan:
PORTRET FOTOGRAFIE
MACRO FOTOGRAFIE
DIEREN FOTOGRAFIE
STRAAT FOTOGRAFIE
ARCHITECTUUR FOTOGRAFIE
LANDSCHAP FOTOGRAFIE
Een leuke, creatieve vorm van (digitale) fotografie is …………………..
Geloof het of niet, maar dieptefotografie is al bedacht binnen tien jaar
na de uitvinding van de gewone fotografie. Men sprak toen van
stereofotografie of stereografie.
De eerste stereofoto’s dateren van rond 1855, en tot begin 1900 was
stereofotografie zelfs een ware rage.
Principe
Om diepte te kunnen zien heb je twee ogen nodig. De kleine verschillen
tussen het beeld van je linker- en je rechteroog, worden door de
hersenen vertaald in één dieptebeeld. Het principe van dieptefotografie
is dan ook het gebruiken van twee beelden.
Voor één dieptefoto heb je dus twee beelden nodig, één voor het linker-,
en één voor het rechteroog. Wanneer je deze beelden nu zo bekijkt dat
elk oog alleen z’n eigen beeld ziet, maken je hersenen er weer één
totaalbeeld van, inclusief de diepte!
Praktijk
De gemiddelde afstand tussen de ogen van een mens is 6½ cm. Wil je
diepte op een natuurlijke wijze fotograferen, moet je twee opnamen
maken die 6½ cm uit elkaar liggen. Dit kan met twee camera’s of met
een speciale stereocamera, die één behuizing combineert met twee
lenzen. In beide gevallen is het resultaat twee foto’s die een ietsepietsie
van elkaar verschillen.
Nu is het alleen nog zaak de foto’s zo af te drukken dat ze precies recht
voor je ogen komen. We noemen dit een stereopaar. Zoals je op deze
illustratie ziet, past het ook nog mooi op briefkaartformaat.
Stereoscoop
Deze oer-versie van de dieptefoto moet worden
bekeken met een stereoscoop. Deze heeft voor
elk oog een lensje waardoor de beelden op
perfecte wijze samenvloeien.
Het bekijken van foto’s als stereopaar door een
stereoscoop is nog altijd de allermooiste manier
om dieptefoto’s weer te geven. Toch lukt het na
enige oefening om stereofoto’s ook zonder
stereoscoop te bekijken.
De anaglyph methode
Het werken met stereoparen heeft wel wat nadelen. Bijna niemand
heeft een stereoscoop, de afdrukken zijn aan vaste afmetingen
gebonden, en er kan maar één persoon tegelijk het dieptebeeld
bekijken.
Een alternatief is de op kleurenkanalen gebaseerde anaglyph
methode. Hierbij ben je nauwelijks afhankelijk van grootte, kijkrichting
en afstand. Bovendien kan het beeld door meerdere mensen tegelijk
bekeken worden.
Van stereopaar naar anaglyph
Voor het afdrukken van een normale kleurenfoto kan je volstaan met
het gebruik van slechts drie kleuren, rood, blauw en groen (het RBG
systeem). Je zou kunnen zeggen dat elke foto a.h.w. bestaat uit een
rood, blauw en een groen kanaal.
Bij anaglyph worden linker- en rechterbeeld over elkaar heen
afgedrukt. Hierbij wordt voor de linkerfoto alleen het rode kanaal
gebruikt, en voor de rechterfoto het blauwe plus het groene kanaal
(blauw + groen = cyaan).
Bekijk je de afdruk door de 3D-bril dan ziet het linkeroog (door
het rode glas) alleen het linkerbeeld, en je rechteroog (door
het cyaan glas) alleen het rechterbeeld.
Zo zie je dat van een ansichtkaart van bijna 100 jaar oud
gewoon nog een prima anaglyph kunt maken!
VOOR HET JUISTE EFFECT
3D BRIL OPZETTEN!
Een 3D foto maken kan op verschillende manieren:
Op de professionele manier met behulp van speciaal voor stereo
fotografie ontwikkelde hardware zoals de STEREO LENS die als een
soort voorzet lens op de camera wordt geplaatst.
Het probleem is echter dat deze hardware heel moeilijk verkrijgbaar
is in ons land. En als het je lukt om iets te vinden hangt er vaak een
fors prijskaartje aan.
Gelukkig zijn er creatieve oplossingen om met eenvoudige en
betaalbare middelen zelf een “stereo” camera te maken.
3D-Anaglyph maken met één camera
Stereo 3D foto’s maken kan met iedere
digitale camera. Het is aan te bevelen een
camera met een optische zoeker te
gebruiken. De camera staat op een
eenvoudig aluminium hoekprofiel van 3 x
1,5 cm met een lengte van 20 cm.
Tijdens het fotograferen moet de camera
± 6,5 cm worden verschoven. Voor het
maken van close-up foto’s is verschuiving
van ± 2 cm al voldoende. Bij dit systeem
mogen de onderwerpen die je gaat
fotograferen niet bewegen.
HET MAKEN VAN EEN SLEEVE VOOR EEN CAMERA:
Neem een stuk aluminium hoek-profiel van 20 cm lang, 3 cm breed en
een opstaand randje van 1,5 cm hoog Plak een stukje plakband aan de
binnenkant van het opstaande rand om krassen tegen te gaan.
Plaats ongeveer 1,5 cm vanaf links een “stop” (bijvoorbeeld een klein
latje) en plaats de camera er tegenaan. Bepaal vervolgens waar de lens
zit en ga vandaar 6,5 cm naar rechts. Plaats dan de camera met de lens
op die plek zodat je precies kunt bepalen waar de rechter “stop” moet
komen.
Zet in het midden van het aluminium profiel een houten handgreep van
3 cm doorsnede (Gelijmd en geschroefd). Lijm daarna een waterpas in
het midden van de achterkant van het aluminium profiel.
Na de eerste foto wordt de camera 6,5 cm naar rechts verschoven
voor de volgende opname van hetzelfde onderwerp.
Het voordeel van dit systeem is dat je twee afbeeldingen hebt, een
linker- en een rechterbeeld (een stereobeeldpaar).
Na het fotograferen kun je de foto’s
opslaan en met het programma
StereoPhotoMaker van de
verschillende beeldparen een
3D Anaglyph foto maken
ZELF EEN STEREO CAMERA MAKEN MET 2 DIGITALE CAMERA’S
Dit is de beste en minst kostbare manier om een 3D-stereocamera te
bouwen. Neem 2 identieke camera’s. Maak van aluminium ( of een
andere metalen strip ) een constructie waaraan beide camera’s worden
bevestigd. Belangrijk is dat de twee lenzen precies waterpas en 6,5 cm
uit elkaar staan! Als je de camera van voren bekijkt, zoals hier, zit de
rode kant rechts. Maar tijdens het fotograferen sta je achter de camera
en zit rood aan de LINKERKANT.
Alle programma’s, inclusief de 3D-bril die je straks gaat gebruiken, zijn
standaard ingesteld op rood=links en cyaan=rechts.
Hoe maak ik een goede stereofoto met de Tweelingcamera?
De linkercamera staat op zijn kop, dus ook de foto die je maakt. Hou hier
rekening mee op het moment dat je de foto(s) in de computer laad. Je
moet dus de foto(s) 180 graden draaien voordat je er verder mee gaat
werken. Tijdens het maken van de ( stereo) foto is het beter de optische
zoeker te gebruiken dan het LCD screen, omdat buiten met veel zon
weinig te zien is op het LCD screen.
De twee camera’s zijn niet elektronisch met elkaar verbonden, daarom
moet je gelijktijdig afdrukken. Bij stilstaande afbeeldingen is het niet zo’n
probleem als dit niet lukt, maar met bewegende beelden is het absoluut
noodzakelijk dat de twee camera’s gelijktijdig afgaan. Na enige oefening
lukt dit wel.
Houd de camera waterpas tijdens het fotograferen.
Let op dat de settings van beide camera’s gelijk zijn. Ook de
zoominstelling van beide camera’s moet gelijk zijn. Tussenin standen
zijn niet af te lezen. Gebruik alleen normaal of maximaal zoom.
Zet de flitser van beide camera’s uit, omdat het schaduweffect erg
storend werkt bij een 3D-foto.
Gebruik binnenshuis of bij weinig licht een statief.
Probeer altijd een voorwerp op de voorgrond te hebben.
Het mooiste diepte-effect krijg je met voorgrond op ±5
meter en de achtergrond op zo’n 20 meter, bijvoorbeeld
een gebouw. Het is geen ramp als er iets fout gaat. Met
het softwareprogramma kun je nagenoeg alles bijstellen.
Als de foto(s) eenmaal gemaakt zijn dan is het tijd voor de volgende
stap, het omzetten naar een 3D foto. Daarvoor zijn verschillende
programma’s beschikbaar zoals bijvoorbeeld het (Engelstalige)
programma StereoPhoto Maker
Met dit programma kan op een eenvoudige manier met één foto een
stereo effect ( 3D ) worden gecreert. Hiervoor zijn slechts 6 muisklikken
nodig. En met behulp van een ( eventueel ook zelf te maken) 3D bril zijn
er echt heel leuke resultaten te verkrijgen.
Foto: Jan Stoffer
Een paar screendumps van het programma:
Met de pijltjestoets “maak” je het 3D beeld
Laatste stap: opslaan van de 3D foto.
Zo werkt een 3D-bril
Omdat onze ogen niet precies op dezelfde plek zitten (gemiddeld zit er en
afstand van ongeveer 6,5 cm van pupil tot pupil) ziet elk oog het beeld
waar we naar kijken, vanuit een iets andere hoek. Onze hersenen voegen
de twee beelden samen tot één 3D-afbeelding met diepte. Hierdoor is
direct duidelijk welke voorwerpen dichtbij zijn en welke ver weg. Wanneer u
naar een foto kijkt ziet u geen diepte. Dit komt omdat een normale foto
maar uit één afbeelding bestaat. Dit is het gevolg van het feit dat een
fotocamera ook maar één lens heeft. Om toch dieptewerking in
afbeeldingen te creëren, zijn er verschillende methoden bedacht, waarvan
de zogenoemde anaglyph-afbeelding er één is.
Om een Anaglyph te bekijken hebt u een speciaal 3D-brilletje nodig dat u
kunt herkennen aan een rood en een blauw glas, of een rood en een groen
glas (folie). U moet met het linkeroog door de rode folie kijken en met uw
rechteroog door de blauwe, of groene folie.
Het linkeroog ziet alleen de blauwe afbeelding, omdat het rode glas de
rode kleur wegfilterd. Het rechteroog ziet alleen de rode afbeelding omdat
de blauwe afbeelding wordt weggefilterd door het blauwe glas.
Hierdoor denken onze hersenen dat het beeld dat zichtbaar is door de bril,
echt 3D is.
Maak zelf een 3D-bril
Als u een 3D-bril wilt maken, dan kunt u met behulp van de
bouwtekening zelf een brilletje in elkaar zetten. Download de
bouwtekening en print deze op ware grootte. Knip de voorkant en de
achterkant van de bril uit en knip ook de witte vlakken van de ogen uit.
Haal bij een hobbywinkel een dun velletje doorzichtige rode en blauwe
folie (groen in plaats van blauw mag ook). Als u door de folie heen kijkt,
dan moet u een helder beeld zien. Knip van ieder folie een stukje uit dat
net iets groter is dan de vlakken van de ogen. Smeer de randjes van de
folie in en plak dit aan de binnenkant van de bril voor de uitgeknipte
vlakken van de ogen. Let daarbij goed op de kleur zoals het staat
aangeven op de bril.
Smeer de binnenkant van de bril in met lijm en plak de twee helften
(witte vlakken) tegen elkaar. Druk het geheel stevig aan en uw bril is
klaar. De materiaalkosten bedragen hoogstens een paar euro. Als u
het brilletje gebruikt, dan moet de rode folie voor het linkeroog zitten.
Kijk niet te lang door het brilletje!
Een 3D-brilletje kopen
Natuurlijk kunt u ook gewoon een kant-en-klaar 3D-brilletje aanschaffen.
Let op dat er verschillende soorten brilletjes zijn voor anaglyphs.
Koop bij voorkeur een rood-cyaan brilletje, omdat u daar kleuren
anaglyphs mee kunt bekijken. Op het Internet zijn diverse winkels
die 3D-brilletjes verkopen
Hoe ziet een 3D foto eruit ? Om daar achter te komen wordt het tijd
om een paar voorbeeld foto’s te bekijken. Zet nu het
Op !
Tot slot in deze presentatie nog wat Internet adressen waar meer
informatie voor het zelf maken van 3D foto’s te vinden is:
www.foto3d.nl/workshop Op deze site is informatie te vinden
over het maken van 3D foto’s maar ook “schilderen in 3D. Tevens heeft
Wim ter Hart ( gepensioneerd luchtfotograaf) een CD gemaakt met
daarop een 3D workshop ( fotografie en schilderen), voorbeeldbestanden
en diverse programma’s, waaronder 3D StereoPhoto Maker.
Deze CD is te bestellen voor € 15,95 inclusief 3D viewer.
www.hcc.nl Landelijke site van HCC, de belangenvereniging
voorComputergebruikers. Hier vindt u alle benodigde informatie
over het HCC lidmaatschap, de regio’s en de interessegroepen.
www.mostert.org/3dindepraktijk/3dbril.php#zelf_maken
Op deze site is een handleiding en een mal om zelf een 3D brilletje te
Maken, te downloaden. Ook (aanvullende) informatie over 3D fotografie
www.een-bitje-zeeuws.nl De site van het digitale tijdschrift “Een Bitje
Zeeuws”. Hier is de meest recente versie van het programma
3D StereoPhoto Maker te downloaden.
Voor deze PowerPoint presentatie is gebruik gemaakt van
verschillende ( Internet ) bronnen.
Onze dank gaat uit naar:
Wim ter Hart voor het beschikbaar stellen van
(een deel van) de afbeeldingen en documentatie
in deze presentatie.
Jan Stoffer uit Vlissingen.
Hij maakte mij enthousiast voor 3D fotografie
en heeft een aantal van de foto’s geleverd.
Deze presentatie is beschikbaar op USB
memorystick (13 Mb) of te downloaden op:
www.een-bitje-zeeuws.nl
De workshop met voorbeeldbestanden,
programma’s, handleidingen en schema’s om zelf
brilletjes en/of camera’s te maken is te bestellen
via www.foto3d.nl/workshop
© Erik Mulder - 2009